Η Άπιαστη Άνοιξη

Spring 2

Σα γυρίσεις και κυττάξεις οξ’ απ’ τα βιβλία, βλέπεις πως δεν υπάρχει μηδέ αρχή, μηδέ τέλος, μηδέ τίποτα απ’ όλα τούτα που σημειώνουμε στο χαρτί. Εκεί είναι ένας αθέρας άπιαστος, που μέσα του στρίβουνε λογιώ-λογιώ πράματα που δε λέγουνται με λόγια…

Φώτης Κόντογλου

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ συγκεντρωθεῖτε ἰδιαίτερα γιὰ νὰ πεῖτε τὴν εὐχή. Δὲν χρειάζεται καμιὰ προσπάθεια ὅταν ἔχεις θεῖο ἔρωτα. Ὅπου βρίσκεσθε, σὲ σκαμνί, σὲ καρέκλα, σὲ αὐτοκίνητο, παντοῦ, στὸν δρόμο, στὸ σχολεῖο, στὸ γραφεῖο, στὴ δουλειὰ μπορεῖτε νὰ λέτε τὴν εὐχή, τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με», ἁπαλά, χωρὶς πίεση, χωρὶς σφίξιμο.
    - Γέροντας Πορφύριος
  • Αρέσει σε %d bloggers: