Η Επίτευξη του Ευλογημένου Στόχου
Πηγή: Facebook
Κέρασμα
Αν καταστρέφουμε τα δάση και την άγρια πανίδα, και αν δηλητηριάζουμε τον αέρα πού αναπνέουμε και το νερό πού πίνουμε, αυτό συμβαίνει γιατί ξεχάσαμε την αυθεντική ανθρώπινη ταυτότητα μας, την αληθινή σχέση μας ως άνθρωποι με τον υλικό κόσμο και την υψηλή ανθρώπινη κλήση μας ως ιερείς της Δημιουργίας του Θεού. Η εικόνα μας για τον κόσμο έχει διαστραφεί, επειδή η εικόνα μας για τον άνθρωπο, ή αυτοσυνειδησία μας, έχει αμαυρωθεί. Ουσιαστικά αυτό που φταίει δεν είναι οι επιστημονικές μας ικανότητες άλλα ή θεολογία μας περί προσώπου, ή μάλλον ή έλλειψη μιας τέτοιας θεολογίας.
Καλή και ευλογημένη η προσπάθεια, γιατί ο Σταυρός αυτός είναι ευλογημένος με ιδιαίτερη Χάρη λόγω του Χριστού μας και των Θεοφανείων του Τριαδικού Θεού.
Όμως εκείνον τον αόρατο σταυρό, της δικής μας ζωής, που είναι και αυτός ευλογημένος και φτιαγμένος και δοσμένος όχι πάνω από τα μέτρα μας, ποιός αγωνίζεται να τον «πιάσει» μέσα στην «θάλασσα» της ζωής και να τον σηκώσει;
Όλοι μας στις δυσκολίες δεν τον θέλουμε.
Λες και χωρίς σταυρό υπάρχει σωτηρία!
Ή λές και χωρίς σταυρό θα υπάρχει ανάσταση….
Ναι από τον καναπέ και το τηλεκοντρόλ και το γεμάτο στομάχι και την καλοπέραση θα πάμε στον παράδεισο….
Οι Πατέρες λένε: Έπαρ τον σταυρό (τις δυσκολίες του καθένα μας δηλαδή), και ουδείς ο σωζόμενος….
Δεν νικιέται αλλιώς το υπερήφανο DNA που μας «κόλλησ廨ο όφις και εμείς το αποδεχτήκαμε, χωρίς να ζητήσουμε στον Πλάστη και Πατέρα μας ένα συγγνώμη….
Μία η ασθένεια μας η Υπερηφάνεια και μία η θεραπεία η πραγματική ταπείνωση. Στην αρχή ως στάση και προσπάθεια και με το χρόνο ως «κατάσταση» άνωθεν δωρούμενη….
Καλό Αγώνα και Καλή Ευχή και εύχομαι σε όλους να «αγαπήσουμε» και τον σταυρό μας…