Η Σημασία της Εξωτερικής Εμφάνισης και η συλλογική Αδιαφορία

YouTube Preview Image

Ένας άντρας πέφτει στους δρόμους του Παρισιού ντυμένος την πρώτη φορά ως άστεγος και την δεύτερη φορώντας ένα κοστούμι. Οι αντιδράσεις των περαστικών γύρω του είναι τραγικές. Ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα που μας δείχνει τη διαφορά που μπορεί να έχει η εξωτερική εμφάνιση στη συμπεριφορά και την κρίση των γύρω μας για τον εκάστοτε «πλησίον».

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Η Σημασία της Εξωτερικής Εμφάνισης και η συλλογική Αδιαφορία

  • Μάιος 26, 2014, 7:28 πμ
    Permalink

    Το γεγονός ότι είναι πλέον συνηθισμένη η εικόνα του άστεγου ή του ναρκομανή άρα και ρακένδυτου, ο οποίος είναι ξαπλωμένος στο δρόμο ή οπουδήποτε μπορεί να φανταστείς σε μόνιμη και σταθερή βάση, σε σχέση με κάποιον ο οποίος όντως μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που πάει στη δουλειά του και κάτι έπαθε ξαφνικά, δεν παίζει ρόλο? Το γεγονός ότι άνθρωποι της πρώτης κατηγορίας ίσως και να μην επιδέχονται βοήθεια από συνανθρώπους τους και εν μέρει να είναι επιλογή τους όλο αυτό, δεν παίζει ρόλο? Όντως θα μπορούσε το κράτος να παρέχει πολύ περισσότερη βοήθεια σε ανθρώπους που την χρειάζονται, αλλά μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Η ανθρωπιά και το ενδιαφέρον για τον πλησίον μας υπάρχει σε μεγάλο βαθμό και ένα τέτοιο βιντεάκι δεν αποδεικνύει το αντίθετο. Το ότι οι άνθρωποι μπορεί να είναι πιο επιφυλακτικοί πλέον δεν σημαίνει κάτι.

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Συχνά νομίζουμε πως χρειάζεται η θρησκεία για να δικαιώσει το θάνατο και να μας συμφιλιώσει μαζί του. Ο Χριστιανισμός όμως μας γνωστοποιεί το ακριβώς αντίθετο: ότι η φθορά είναι η γελοιοποίηση του ανθρώπου και ο θάνατος η μεγαλύτερη ήττα του, ο μεγαλύτερος εχθρός, που πρέπει οπωσδήποτε να καταπατηθεί. Μόνο που ο θάνατος δε νικιέται με το να μην ασχολούμαστε μαζί του ούτε με το να θεωρείται ένα απλό γεγονός που σηματοδοτεί το τέλος της ζωής. Η νίκη επί του θανάτου ξεπερνά κάθε αυτονομημένη ατομική προσπάθεια και συνίσταται στη συμμόρφωση της ζωής μας στη ζωή του Χριστού, προσπάθεια που σαρκώνεται μόνο στην εκκλησιαστική κοινωνία, αναιρώντας το θάνατο με την Ανάσταση.
    - Γιώργος Μπάρλας
  • Αρέσει σε %d bloggers: