Στο υπεραστικό λεωφορείο

elehmosynh

Κυρία πεινάω δώστε μου κάτι να φάω είπε στην κ. Αρετή ένα νεαρό παιδί. Γονείς δεν έχεις παιδί μου ρώτησε και γιατί τέτοια ώρα δεν είσαι στο σχολείο; Έχω κυρία αλλά και οι δύο είναι άνεργοι , μάλιστα κάτι φίλοι που ήμουν πριν λίγο μαζί τους με παράτησαν και έφυγαν. Η κ. Αρετή κοντοστάθηκε, αφού το βλέμμα αυτού του παιδιού είχε μια ειλικρίνεια. Να πάρε παιδί μου, αυτό έχω μόνο και του πρότεινε ένα δίευρο. Δεν θέλω χρήματα κυρία, μπορείτε μα μου αγοράσετε κάτι να φάω; Η γυναίκα πήγε με το παιδί στην καντίνα του υπεραστικού ΚΤΕΛ και το παιδί αφού πήρε ένα σάντουιτς ευχαρίστησε και έφυγε.

Κυρία πάρτε αυτό σας παρακαλώ άκουσε μια φωνή πριν καλά-καλά τακτοποιηθεί στη θέση της βλέποντας ταυτόχρονα ένα χέρι να της δίνει ένα δίευρο. Σας είδα που δώσατε στο παιδί το παιδί και ντράπηκα γιατί νωρίτερα είχε ζητήσει από μένα και δεν του έδωσα. Πάρτε λοιπόν αυτό για να συμμετέχω και εγώ στην καλή σας πράξη. Τα έχασε η κ. Αρετή και μηχανικά καθώς προσπαθούσε να τακτοποιηθεί πήρε το δίευρο και σχεδόν αμέσως γύρισε να δει τον άνθρωπο. Δεν πρόλαβε γιατί ο άγνωστος είχε ήδη κατεβεί μια και το λεωφορείο είχε βάλει μπρος!

Η καρδιά της καλής γυναίκας γέμισε χαρά, μακάρι και εμείς στην καινούργια χρονιά που ήδη ανέτειλε να γίνουμε το ίδιο ευαίσθητοι και ανθρώπινοι.

(Διασκευή απο ορθόδοξο περιοδικό).

Ευχαριστίες στον Σπύρο Γκ.

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Μέσα στο στρίμωγμα ο άνθρωπος αποκτά τις αρετές. Αν όχι την υπομονή, την αγάπη, τη μακροθυμία, τη συγχωρητικότητα, τουλάχιστον τη μεγίστη και μητέρα αυτών: την ταπείνωση• την αρετή που ανοίγει τον παράδεισο. Και βέβαια αυτό συμβαίνει διότι μέσα στις δυσκολίες και στις αναποδιές, βλέπει ο άνθρωπος πόσο αδύνατος είναι. Όταν μας γίνονται όλα τα θελήματα και ικανοποιούνται όλα τα σχέδιά μας, ο Θεός ετοιμάζει ένα σχέδιο που θα μας συντρίψει και θα μας στριμώξει. Αυτό συμβαίνει κυρίως σε πεισματάρηδες και εγωιστές και σε όσους τα βάζουν με τον Θεό. Να περίπου πως σκέφτεται ο Θεός: «Αφού επιμένει ο άνθρωπος να ικανοποιεί τα θελήματά του, ασ’ τον. Καλύτερα να φτύνει αργότερα τον εαυτό του παρά τον Δημιουργό του. Εγώ αποσύρομαι προσωρινά».
    Έτσι ο Θεός τραβιέται πίσω, αφήνει τον άνθρωπο να «ξεδιψάσει» τα σχέδιά του και μετά του συντρίβει τον εγωισμό με απρόβλεπτα γεγονότα και δυσάρεστα. Όσο περισσότερο ικανοποιείς το εγωιστικό, φιλήδονο και φιλόδοξο θέλημα και σχέδιο σου, τόσο αυξάνεις το «συντριπτικό» θέλημα του Θεού, που αργά η γρήγορα θα έρθει στη ζωή σου. Έτσι λειτουργεί ο πνευματικός νόμος. «Πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται» (Λουκ. ιδ 11). Η συντριβή που προσφέρει ο Θεός δεν σχετίζεται με τη διάλυση του ανθρώπου, αλλά με το σπάσιμο του εγωισμού του, αφού ο παράδεισος χωρεί μόνο συντετριμμένες και ταπεινές καρδιές. Όταν ο Θεός θέλει να προστατέψει έναν ευαίσθητο, αγαθό και μαλακό άνθρωπο από το «συντριπτικό» για τον εγωισμό μας θέλημά Του, βάζει εμπόδια στο δικό μας εγωιστικό θέλημα.
    - Γέροντας Πορφύριος
  • Αρέσει σε %d bloggers: