Αν μπορούσες να επιλέξεις, τι θα ήθελες να ήσουν στη γη;

theros

αν ηταν να διάλεγα την ύπαρξη μου θα επέλεγα να είμαι αγριόχορτο ψιλόλιγνο στις άκρες επαρχιακών δρόμων. Θα είχα ρίζες για να δέσω με το χώμα που αγαπώ, θα έβλεπα αυτοκίνητα και πεζούς να περνούν κουβαλώντας όνειρα, χαρές και λύπες και προσμονές. Άνεμοι θα χαίδευαν το κορμί μου και θα αφενόμουνα ανυπεράσπιστο στο πέρασμά τους. Θα με ταξίδευαν μακρυά και θα έφερναν να με κεράσουν αρώματα και ευωδίες παράξενες και μυστικές. Κανείς δεν θα νοιαζόταν για την ύπαρξή μου. Ασήμαντο ανάμεσα σε άπειρα άλλα ιδια αχριόχορτα δρόμων επαρχιακών. Θα έφευγα χωρις να το καταλάβω και δεν θα ειχα παράπονα πολλά. Ισως μονάχα ενα.. Πώς δεν θα μπορούσα να γευτώ τον έρωτα και το πλάτεμα που δίνει στην καρδιά.. Αλλά πού ξέρεις μπορεί και τα αγριόχορτα στις άκριες δρόμων επαρχιακών να ερωτεύονται και να έχουν πλατιά καρδιά…

Γεώργιος Κόρδης, Αγιογράφος (FB)

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Αν μπορούσες να επιλέξεις, τι θα ήθελες να ήσουν στη γη;

  • Ιούνιος 7, 2016, 4:43 μμ
    Permalink

    Θα ήθελα
    Χριστός νάμουν
    σε μια Χριστουγεννιάτικη κούνια,
    αλλά θα έπρεπε οπωσδήποτε σε τριάντα τρία χρόνια
    να σταυρωθώ!!
    Θα ήθελα νάμουν Παναγιά
    την ώρα του ευαγγελισμού ιδίως,
    μα θα έπρεπε
    να τρέχω πρόσφυγας κι εγώ,
    θα έπρεπε ν’ ακούσω αντί μητέρα το γύναι από τον υιό,
    θα έπρεπε ρομφέα να μου περάσει το σωθικό!
    Να μείνω μόνη μου, χωρίς υιό,αλλά με όλα Του τα παιδιά!
    Τί θέλεις ,άνθρωπε να γίνεις,
    που δεν θα είναι πότε καυμός και πότε χαρά!?
    Ό,τι φθαρτό θέλεις μπορείς να γίνεις
    μα αξίζει….
    μόνο γι΄αυτό αθάνατος να μείνεις?!
    Ένας Ιούδας, ένας Ηρόστρατος, ενας Εφιάλτης,
    ένας σπόρος,ένα φυντάνι, μια τρέλλα,
    ένας Ά λ λ ο ς
    απ’ αυτό το υπέροχο
    που σου όρισε η θεία Πρόνοια να ….μείνεις?

    ευλογείτε

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Η προσευχή δεν αποτελεί ένα απλό «θρησκευτικό καθήκον» ή μια «συναισθηματική εκτόνωση». Είναι η ατμόσφαιρα μέσα στην οποία ζει η ψυχή. Είναι η ολοκληρωτική στροφή και προσφορά τού ανθρώπου στον Θεό. Μια προσφορά, που, όταν συνοδεύεται από τον αγώνα για την τήρηση των εντολών τού Χριστού, ελκύει τη θεία χάρη. Κι αυτή με τη σειρά της καθαρίζει την καρδιά, φωτίζει το νου, μεταμορφώνει τον όλο άνθρωπο και τον χριστοποιεί. Γι’ αυτό, χριστιανός που δεν προσεύχεται, δεν είναι αληθινός χριστιανός. Και άνθρωπος που δεν ξέρει να προσευχηθεί, δεν είναι ολοκληρωμένος άνθρωπος.
    - Όσιος Νείλος ο Ασκητής
  • Αρέσει σε %d bloggers: