Η Κατάθλιψη μας είναι η Αξόδευτη Αγάπη μας
Είναι κάτι καρδιές που έχουνε τόση αξόδευτη αγάπη και δεν ξέρουνε πώς να την ξοδέψουν και γι’αυτό βασανίζονται. Βασανίζονται όχι γιατί αγαπούν, αλλά γιατί αγαπούν πολύ κι όμως φοβούνται να το εκφράσουν, να το δείξουν.
Μην φοβάσαι μη παρεξηγηθείς, μην φοβάσαι εάν φέρεις τους άλλους σε «δύσκολη θέση». Συνήθως η αγάπη κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν άβολα, γιατί μάθανε να μένουνε στους τύπους και στον καθωσπρεπισμό· μια γνήσια αγκαλιά και ένα φιλί συνήθως ξαφνιάζει τους ανθρώπους που συνθηκολόγησαν με τις τυπικές χειραψίες και τα αδιάφορα νεύματα «ενδιαφέροντος».
Ξόδεψε λοιπόν την αγάπη σου δείχνοντάς την. Ξόδεξέ την γιατί αλλιώς μπορεί να γίνει ιδιοτροπία, απομόνωση, σκληρότητα ακόμα και κατάθλιψη.
Όπως πολύ σωστά είπε ένας πάτερ: «Η κατάθλιψη μας είναι η αξόδευτη αγάπη μας»
Song from a Secret Garden
» Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης» της Μάρως Βαμβουνάκη
είναι ένα βιβλίο που λέει πού και πώς να ξοδεύεις αυτό που σου δόθηκε δωρεά, να μπορείς ν’ αγαπάς. Κάπου αναφέρει:
«Οι άνθρωποι παραπονούνται πως δεν τους αγαπούν. Είναι εξάρτηση να περιμένεις από τους άλλους να σου χαρίσουν την αγάπη.Η αγάπη όντως είναι η μεγάλη πλήρωση της ύπαρξης, αλλά μόνο όταν πρόκειται για αγάπη που δίνεις. ‘Οσο κι αν αγαπιέσαι, το ανικανοποίητο θα επομένει ζοφώδες στην καρδιά, αν αυτή η καρδιά δεν μπορεί να αγαπήσει.Γεμίζουμε μονάχα απ’ την αγάπη που εμείς δίνουμε, από την πίστη που ασκούμε, από όσα δικά μας χαρίζουμε. Ακόμα και η ψυχή δια της απωλείας της κερδίζεται.
…………..’Οσο την αρνούμαστε την μεταμόρφωση, η επιδημία της ανίας και της κατάθλιψης εξαπλώνεται, σαν φάντασμα στοιχειώνει τη ζωή μας. Λέγεται πως «Μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη…»
‘Οσο για την κατάθεση του π. Παύλου είναι παρομοίων διαστάσεων με την ανωτέρα της, μόνο που υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν όχι γιατί κρύβουν τ’ ανεκτίμητα αυτά συναισθήματα, αλλά γιατί αντιθέτως τα εκφράζουν χωρίς μαθηματικά και λογοτεχνίες!
Περαστικά σε όλες τις κατηγορίες…