Μια τζούρα από τον Παράδεισο

του Σταμάτη Γονίδη

Μια τζούρα από παράδεισο πήρα μια Κυριακή
μη ψάχνεις μες την άβυσσο, Θεός δεν είναι εκεί
Βγήκα έξω απ’τα γήινα και τα φανερωμένα
δεν ρίχνει Ο Θεός φωτιά, δεν τιμωρεί κανέναν

Ότι βλέπεις και ότι αγγίζεις, είναι έργο αλλουνού
και ότι εσύ Θεό νομίζεις, είναι πλάνη του μυαλού

Μια τζούρα από παράδεισο πήρα μια Κυριακή
Θεέ μου πόσο θα ήθελα να ‘ταν όλοι εκεί
Είδα το φως το αληθινό, σαν Θεϊκό σημάδι
χάθηκε από την σκέψη μου, της ύλης το σκοτάδι

Ότι βλέπεις και ότι αγγίζεις, είναι έργο αλλουνού
και ότι εσύ Θεό νομίζεις, είναι πλάνη του μυαλού

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Μια τζούρα από τον Παράδεισο

  • Νοέμβριος 10, 2017, 10:47 μμ
    Permalink

    Μπράβο Σταμάτη! Ο Θεός να σε ευλογεί!

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Σήμερα τα περισσότερα σχέδια των ανθρώπων πάνω στον πλανήτη κρύβουν μεγάλο εγωισμό. Ζητάμε άντρα η γυναίκα, παιδιά, σπίτι, πλούτο, σπίτια, αυτοκίνητα, την υγεία μας όχι για να σταυρωθούμε και να θυσιαστούμε αλλά για να βολευτούμε και να καταξιωθούμε. Ο Ιησούς Χριστός μας προτρέπει να ζητάμε τη Βασιλεία Του και τη θεία Δικαιοσύνη και τότε όλα τ’ άλλα θα έρθουν σε μας χωρίς να το καταλάβουμε. Ο άνθρωπος που ζει με την Δικαιοσύνη του Θεού, δηλαδή που κρατά τα χειρότερα για τον εαυτό του και δίνει τα καλύτερα σε όσους έχουν ανάγκη, χωρίς να τον απασχολεί αν είναι δικοί του η ξένοι, τότε αυτομάτως εισέρχεται στο θεϊκό σχέδιο και γίνεται όργανο της Θείας Χάριτος, ζώντας εκπλήξεις θαυμαστές.
    - Γέροντας Πορφύριος
  • Αρέσει σε %d bloggers: