Εἶναι φοβερό ὄταν σού κάνουν παρατήρηση…
Όχι, δεν είναι φοβερό που σου κάνανε παρατήρηση ή που σε πρόσβαλαν ή που σε έβρισαν ή που σε απαξίωσαν.
Φοβερό είναι που εσύ δεν μπορείς να το ξεχάσεις, που δεν μπορείς να συγχωρέσεις, που δεν μπορείς να ταπεινωθείς.
Ό,τι έχει πάνω του
το πανωφόρι της αμαρτίας
είναι φοβερόν!
Και το φοβερότερο τούτου
είναι να μην γίνεται κατανομή του πλούτου της δικαιοσύνης,
όταν η αμαρτία παρέρχεται
και οι συμμέτοχοι απαξιούν να δουν το μερίδιό τους
σ’ αυτό το γεύμα’
αντιθέτως έχουν απαιτήσεις από τα θύματα,
εξίσου εφάμαρτες με την αρχική τους αμαρτία!
Προς Θεού,
μέτρο και ισορροπία δεν βλάπτει’
έτσι και στην συγγνώμη-μετάνοια
μια συγχώρηση ταιριάζει,
με την εμπειρία του «έχουν γνώσιν οι φύλακες»
για να σταματήσει η εκ νέου θυματοποίηση στην ζωή’
έτσι θα απαλλαγεί κι ο Θεός από ένα μέρος των «καθηκόντων»Του,
στο να τρέχει θαυμαστώς
εν τοις αγίοις Αυτού!