Δρόμους γυρεύει ἡ ἀγάπη, κί εἶναι οἱ δρόμοι ἀνοιχτοί

Ἀφιερωμένο στούς μαθητές που διαγωνίζονται σέ κάθε πρόκληση πού ἐπέλεξαν

Δρόμοι του ανέμου δρόμοι της μεγάλης φυγής Μαζί της τα πάντα ρισκάρεις Έξοδος κινδύνου πέρα στ’ ανοιχτά της ζωής Δεν θα σε φτάσει κανείς

Δρόμοι του ονείρου του φεγγαριού Γεμάτο υποσχέσεις Απ’ τα κρόσσια των ονείρων σου αν κρεμαστείς Σαν άστρο θα πέσεις στίγματα βροχής στο πανωφόρι της γης τέσσερεις τοίχους γκρεμίζεις και πάς πώς να πετάξεις ν’ απογειωθείς ποιους ουρανούς πολεμάς

Δρόμους γυρεύει η αγάπη Κι είναι οι δρόμοι ανοιχτοί Στίγματα είναι γεμάτη Κι όλο ανοίγει η πληγή

Δρόμοι του ανέμου δρόμοι της μεγάλης φυγής Μαζί της σαν ίσκιος ρολάρεις Έξοδος κινδύνου πέρα στ’ ανοιχτά της ζωής Εδώ δεν αντέχει κανείς

Δρόμοι της συγγνώμης μέσ’ στον πυρετό της οργής Η μόνη ελεύθερη ζώνη

Δρόμοι που ξοδεύουν όλο το ρεύμα της γης Μα εκεί δεν παίζει κανείς

Δρόμους γυρεύει η αγάπη Κι είναι οι δρόμοι ανοιχτοί Στίγματα είναι γεμάτη Κι όλο ανοίγει η πληγή

στίχοι –μουσική: Γιώργος Φραντζολάς ερμηνεία: Αντώνης Μουσαδές

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Αντίθετα, όσο πιο σκληρόκαρδος είναι ο άνθρωπος, τόσο πιο βαθιά θα είναι η πτώση του. Ένα αυγό σπάει και από ύψος 30 πόντων. Όμως ένας βράχος πρέπει να ανέβει πολύ υψηλά και να πέσει για να συντριβεί. Ο άνθρωπος που έχει πολύ σκληρή καρδιά, θα επιτρέψει ο Θεός να πετύχει κάποια πράγματα, να ανέβει ψηλά και κατόπιν να πέσει βαρύγδουπα για να συντριβεί, να μαλακώσει, να σπάσει. Όμως ο μαλακός άνθρωπος, ο ευαίσθητος, ο πονόψυχος μπορεί να μην έχει μεγάλες κοσμικές επιτυχίες, να βρίσκει όλο εμπόδια• αυτό όμως τον προστατεύει από μεγάλες πτώσεις, τις οποίες η ευαίσθητη καρδιά του δεν θα αντέξει.
    Να λοιπόν, που τα εμπόδια στη ζωή μας είναι η προστασία μας και όχι η κατάρα μας και η δοκιμασία μας. Έτσι όταν ο Θεός θέλει να μας γλιτώσει από εγωιστικά στραπατσαρίσματα, βάζει εμπόδια στα σχέδιά μας. Δηλαδή, το εμπόδιο είναι η προστασία από εγωιστικές πτώσεις. Γι’ αυτό ο λαός λέει: «κάθε εμπόδιο για καλό» και κατ’ αναλογία «κάθε άνεση για κακό»!! Λέγουν οι Πατέρες «ουδείς εισήλθε μετ’ ανέσεως στον παράδεισο». Ως εκ τούτου πριν από κάθε πτώση, προηγείται εγωική άνεση, και πριν από κάτι όμορφο, συντριβή και ταπείνωση.
    - Γέροντας Πορφύριος
  • Αρέσει σε %d bloggers: