Οἱ φίλοι μου που φύγαν

Τό τραγούδι ἀφιερώνεται στή μνήμη τῶν θυμάτων φυσικῶν καταστροφῶν, ὄπως της φοβερής φωτιάς της 23ης Ιουλίου 2018 στο Μάτι Αττικής αλλά και σε όλους τους φίλους μας που «φύγαν και στην άλλη όχθη επήγαν…»

Στὶχοι

Αν μ’ ακούσεις μες στη νύχτα Κόμπους να βαστώ και δίχτυα Κι άστρα να μετρώ Μέσα στο νερό Είν’ οι ώρες που θυμάμαι Κείνους που ’φυγαν και πάνε Κι όμως είναι εδώ Αν με δεις να κουβεντιάζω Και μονάχος να κοιτάζω Τ’ άνθος στο γιαλό Να παρακαλώ Είναι οι φίλοι μου που ’φύγαν Και στην άλλη όχθη επήγαν Κι όμως είναι εδώ Αν με δεις να πέφτω χάμω Να μαλώνω με την άμμο Όπως κι αν με δεις Λέξη να μην πεις Στάζω αρμύρα, στάζω κύμα Κι όλα απέχουν ένα βήμα Κι έναν ουρανό

Μουσική-στίχοι: Γιώργος Φρατζολάς. Ερμηνεία: Καίτη Κουλλιά, Κώστας Κωνσταντάτος.

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Η κοινή αντίληψη για τη νηστεία δείχνει μια ριζική ακατανοησία του πράγματος. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι αυτή καθαυτή η νηστεία σαν αποφυγή από μέρους μας αυτής ή εκείνης της τροφής ή σαν αποστέρηση του εαυτού μας από αυτό ή εκείνο το φαγητό για σκοπούς τιμωρίας. Η νηστεία δεν είναι παρά μόνο μια δοκιμασμένη μέθοδος για να πετύχουμε τα αναγκαία αποτελέσματα, όπως, μέσω εξάντλησης του σώματος, να επιτύχουμε εκλέπτυνση των μυστικών πνευματικών ικανοτήτων μας, που συσκοτίστηκαν από το γεγονός ότι φέρουμε σάρκα, και έτσι να διευκολύνουμε την προσέγγιση μας στον Θεό. Όπως στη νάρκωση, τη μέθη και τον ύπνο, έτσι και στη νηστεία ο άνθρωπος φανερώνει τον εαυτό του έτσι άλλοι εκδηλώνουν τις πιο ψηλές πνευματικές ικανότητες κι άλλοι γίνονται μόνο νευρικοί και θυμώδεις. Η νηστεία αποκαλύπτει την αληθινή ουσία του ανθρώπου.
    - π. Αλέξανδρος Ελτσιανίνωφ
  • Αρέσει σε %d bloggers: