Η λαβίδα του 1770 που πέρασε από πανδημίες και πολέμους

Μία ακόμη πραγματική ιστορία από τη Ρουμανία για τη θεία μετάληψη και τη μετάδοση ασθενειών.

Από ανάρτηση του ιερέα Ioan Valentin Istrati της ενορίας του Αγίου Νικολάου-Κωνστάντσα. Ο πατέρας του ήταν ιερέας ενώ ο παππούς του ήταν στρατιωτικός ιερέας:

«Αυτή η ασημένια λαβίδα είναι αγιασμένη. Μου την έδωσε ο πατέρας μου. Με αυτήν κοινώνησα Χριστό σε χιλιάδες ανθρώπους χωρίς να μεταδώσω καμία ασθένεια. Με την ίδια λαβίδα κάθε φορά καταλύω από το Άγιο Ποτήριο το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.

Ασημένια λαβίδα θείας κοινωνίας από το 1770

Ο πατέρας μου, την λαβίδα την έχει από τον παππού μου. Με αυτήν κοινώνησαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι. Πάνω της γράφει 1770. Εδώ και 250 χρόνια με αυτήν την λαβίδα οι πιστοί κοινωνούν τον Χριστό.
Κοινώνησαν βρέφη, νέοι, γέροι, στρατιώτες, μητέρες, ετοιμοθάνατοι, άγιοι.
Πέρασε από πανούκλα,τύφο,την ισπανική γρίππη, το μέτωπο, το Στάλινγκραντ, την Τάτρα.

Κανείς δεν κόλλησε κάποια ασθένεια, μόνο Αιώνια Ζωή».

Πηγές: Ο Προσκηνητής | EVZ.ro (Ρουμανικά)

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Να ζητάμε στην προσευχή μόνο τη σωτηρία της ψυχής μας. Δεν είπε ο Κύριος: «Ζητείτε δε πρώτον την Βασιλείαν του Θεού... και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν»; Εύκολα, ευκολότατα ο Χριστός μπορεί να μας δώσει ό,τι επιθυμούμε. Και κοιτάξτε το μυστικό. Το μυστικό είναι να μην το έχετε στο νου σας καθόλου να ζητήσετε το συγκεκριμένο πράγμα. Το μυστικό είναι να ζητάτε την ένωσή σας με τον Χριστό ανιδιοτελώς, χωρίς να λέτε, «δώσ’ μου τούτο, εκείνο...». Είναι αρκετό να λέμε, «Κύριε Ιησού, ελέησόν με». Δεν χρειάζεται ο Θεός ενημέρωση από μας για τις διάφορες ανάγκες μας. Εκείνος τα γνωρίζει όλα ασυγκρίτως καλύτερα από εμάς και μας παρέχει την αγάπη Του. Το θέμα είναι ν’ ανταποκριθούμε σ’ αυτή την αγάπη με την προσευχή και την τήρηση των εντολών Του. Να ζητάμε να γίνει το θέλημα του Θεού• αυτό είναι το πιο συμφέρον, το πιο ασφαλές για μας και για όσους προσευχόμαστε. Ο Χριστός θα μας τα δώσει όλα πλούσια. Όταν υπάρχει έστω και λίγος εγωισμός, δεν γίνεται τίποτα.
    - Γέροντας Πορφύριος
  • Αρέσει σε %d bloggers: