Μία ανατρεπτική αντιμετώπιση της μοιχείας Φεβρουαρίου 3, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Σχέσεις , 80comments
Μια τολμηρή πρόταση εφαρμοσμένης θεολογίας από τον Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο για την περίπτωση απιστίας – μοιχείας στο γάμο.
Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Τη θεωρείτε ρεαλιστική; Είναι «αποτελεσματική»; Γνωρίζετε σχετικές περιπτώσεις;
Απόσπασμα από την ομιλία 6040 «Οι τρεις γίγαντες των παθών«.
Popularity: 7%
Λέξεις κλειδιά: π. Αθανάσιος +Λεμεσού, γάμος, διαζύγιο, θυσία, ιερά μητρόπολη λεμεσού, μοιχείαΣχετικές καταχωρήσεις:
Η πρόκληση της σύγχρονης παιδείας για διαχρονικές αξίες και πρότυπα Φεβρουαρίου 2, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Παιδεία / Εκπαίδευση , add a comment
Το προσεχές Σαββατοκύριακο 6-7 Φεβρουαρίου διεξάγεται το 25ο παιδαγωγικό συνέδριο της Χριστιανικής Εστίας στην Πάτρα με τίτλο «Η πρόκληση της σύγχρονης παιδείας για διαχρονικές αξίες και πρότυπα».
Το πρόγραμμα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς εισηγητές είναι οι εξής:
- Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος
- Αρχιμανδρίτης π. Καλλίνικος Μαυρολέων
- Καθηγητής Γεώργιος Κρουσταλάκης
- Διδάκτωρ Μαρία-Ελευθερία Γιατράκου
Για περισσότερα δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου (αρχείο pdf).
Επίσης για όσους βρίσκονται μακράν μπορείτε να παρακολουθήσετε σε βίντεο τις εργασίες της προηγούμενης 24ης εκδήλωσης με θέμα τη μοναξιά του παιδιού, καθώς και να επισκεφθείτε το σχετικό ιστολόγιο.
Popularity: 3%
Λέξεις κλειδιά: πάτρα, συνέδριο, χριστιανική εστία πατρώνΣχετικές καταχωρήσεις:
Το θαύμα της πόρνης Φεβρουαρίου 1, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2comments
Μιά πονεμένη χήρα μάνα βρίσκεται σ’ ἕνα νοσοκομεῖο μέ τό δίχρονο παιδάκι της νά χαροπαλεύει ἀπό λευχαιμία. Ὁ πόνος τῆς εἶναι μεγάλος, διότι ἤδη ἔχει χάσει ἄλλα δυό παιδιά, καί τώρα ἔβλεπε νά τῆς φεύγει καί τό τελευταῖο, τρίτο βλαστάρι της. Ὅσο περνοῦσαν οἱ ὧρες, τόσο καί πιό πολύ μεγάλωνε ἡ ἀπελπισία της.
Ἦταν ἤδη 2:00 μετά τά μεσάνυκτα, ὅταν ὅλως ἐκτάκτως πέρασε ἀπό τό θάλαμο ὁ διευθυντής τοῦ τμήματος, νά δεῖ ἕνα διπλανό κοριτσάκι ‘’ἐπί πληρωμή’’ καί ἀπό παρόρμησι πρόσεξε καί τό δίχρονο παιδάκι τῆς χαροκαμένης ἐκείνης μάνας. Τό ἐξέτασε καί τῆς εἶπε: Λυπᾶμαι πολύ κυρία μου. Πάρε τό παιδάκι σου καί φύγε τώρα, γιά νά πεθάνη τουλάχιστον στήν ἀγκαλιά σου καί στό σπίτι σου.
Σάν τό ἄκουσε αὐτό ἡ δύστυχη μάνα ἀπό τό στόμα τοῦ γιατροῦ, μέ λυγμούς, τύλιξε τό παιδάκι της μέ μία κουβερτούλα, τό ἕσφιξε στήν ἀγκαλιά της καί ἔφυγε τρέχοντας. Βγῆκε στό δρόμο… Παντοῦ ἐπικρατοῦσε ἐρημιά καί ἡσυχία. Τίποτα δέν κυκλοφοροῦσε.
Σέ μία στροφή τοῦ δρόμου, βλέπει ξαφνικά μπροστά τῆς μία νεαρή σχετικά γυναίκα, περίπου 30 ἐτῶν. Μόλις εἶχε τελειώσει τή <<δουλειά της>>, ἦταν πόρνη.
Μόλις ἔφθασε ἡ μάνα μπροστά της, τήν σταμάτησε καί τῆς ἔβαλε μέ βία τό παιδάκι τῆς μέσα στήν ἀγκαλιά της. Ταυτόχρονα, ἔπεσε στά πόδια της καί φώναξε: Σῶσε τό παιδί μου! Σῶσε τό παιδί μουουουου!!!
Τά ἔχασε αὐτή! Πόρνη ἦταν, ἁμαρτωλή ἦταν, βυθισμένη στό βοῦρκο τῆς ἀκολασίας! Τί νά κάνει; Στά πόδια τῆς μία μάνα, στά χέρια τῆς ἕνα παιδί πού ἔσβηνε. Τό εἶδε ὅτι ἔσβηνε. Σήκωσε τά μάτια της στόν οὐρανό καί εἶπε μέ δυνατή φωνή: Τί προσευχή νά κάνω τώρα Θεέ μου; Ἐγώ εἶμαι ἁμαρτωλή, ἐγώ εἶμαι πόρνη! Τώρα μόλις <<τελείωσα>> τήν δουλειά μου. Ἄν δέν μ’ ἀκοῦς ἐμένα –καί δέν θά μέ ἀκούσεις, βέβαια, γιατί εἶμαι ἁμαρτωλή- ἄκουσε τουλάχιστον αὐτή τή πονεμένη μάνα.
Ἐκείνη τή στιγμή ἔγινε τό θαῦμα!!! Κατέβηκε ἕνα φῶς ἀπό τόν οὐρανό καί τό παιδί ἄνοιξε τά ματάκια του, φώναξε <<μανούλα μου!>> κι ἅπλωσε τά χεράκια του ἀγκαλιάζοντας τή πόρνη, γιατί νόμισε ὅτι αὐτή ἦταν ἡ μανούλα του. Πάρ’ τό τῆς εἶπε. Ὁ Θεός ἔκανε τό θαῦμα Του!
Ὁ Θεός ἄκουσε τή προσευχή μίας ἁμαρτωλῆς, μίας πόρνης καί ὄχι τῆς μάνας! Αὐτό συντάραξε τά λιμνάζοντα ‘’νερά’’ στή ψυχή τῆς ἁμαρτωλῆς γυναίκας, ὥστε μέ συντριβή καί μετάνοια, καί μέ ἐξομολόγηση, ὁριστικά πλέον ἄλλαξε τό σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας μέ τή νέα ἐν Χριστῷ ζωή. Δόξα στό Ὄνομά σου, Κύριε!
Πηγή: π. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου, «Πνευματικές διαδρομές στούς μακαρισμούς» σελ.47 από kannavos.gr
Popularity: 5%
Λέξεις κλειδιά: προσευχή, πόνος, τριώδιο, αρρώστια, θαύμα, μετάνοιαΣχετικές καταχωρήσεις:
Το κρυμμένο νόημα της έριδας για τους 3 Ιεράρχες Ιανουαρίου 30, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment
Τον 11ο αιώνα είχε ξεσπάσει μία έριδα για το ποιος από τις τρεις μεγάλες προσωπικότητες της Εκκλησίας είναι ο σπουδαιότερος και ποιος ορίζει την οδό της αληθείας: ο Βασίλειος, ο Γρηγόριος ή ο Χρυσόστομος; []
Τι υπάρχει πίσω από αυτή τη διαμάχη και πίσω από αυτή τη σύνθεση; Μέσα στην παράδοσή μας, ο καθένας από τους τρεις προβάλλεται για έναν κεντρικό άξονα. Ο μεν άγιος Βασίλειος προβάλλεται για τον ασκητικό άξονα, για την προτεραιότητα που έδινε στην άσκηση. Είναι αυτός που οργάνωσε τον μοναχισμό, αυτός που έγραψε τους κανόντες για τον μοναχικό βίο, κυρίως για τον κοινοβιακό μοναχισμό. Ο άγιος Γρηγόριος προβάλλει τον άξονα της θεωρίας ή της θεολογίας. Είναι ο θεολόγος της Εκκλησίας. Ο δε άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος προβάλλει τον άξονα της αγαπητικής σχέσης, γενικά των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων, την πράξη. Εάν απομονώσουμε αυτούς τους άξονες και πούμε ότι μόνο με την άσκηση [] ή μόνο με την θεωρία – θεολογία ή μόνο με την πράξη θα βρεθούμε στον δρόμο της σωτηρίας, κάνουμε λάθος. Η σύνθεση αυτών των τριών θα μας βοηθούσε, μαζί με τη χάρη βέβαια του Αγίου Πνεύματος, να πάρουμε τον δρόμο της σωτηρίας. Αυτό είναι κάτι που το ξεχνάμε πάρα πολύ συχνά μέχρι σήμερα. Γιατί η διαμάχη αυτή μπορεί να φάνηκε πως ξεπεράστηκε, αλλά το πρόβλημα υπάρχει πάντα. Πρόκειται για διαμάχη εγγενή μέσα στην ανθρώπινη ιστορία.
Πηγή: Διερχόμενοι διά του ναού, Δ. Μαυρόπουλου, σελ. 34-5
Popularity: 4%
Λέξεις κλειδιά: τρεις ιεράρχες, θεολογία, κατήχησηΣχετικές καταχωρήσεις:
Η ζωή και ο Θεός είναι αλλού Ιανουαρίου 25, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ομιλίες / Ηχογραφήσεις, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 5comments
- Η προσωπική διαδρομή από την επιστήμη στον μοναχισμό.
- Εκκλησία είναι ένα θρησκευτικό σωματείο ή κάτι βαθύτερο;
- Η Εκκλησία δεν πρέπει να συμβολίζει, αλλά να είναι.
- Κάτι που δεν είναι αγκαλιά, μια απειλή, μια υπερβολή τύπων δεν είναι Εκκλησία.
- Τι σημαίνει πρακτικά η στροφή προς την θρησκεία και γιατί (δεν) μας αφορά.
- «Γιατί όχι σε μένα, Θεέ μου;»
- «Να ταπεινωθείς στο μεγάλο που μας περιβάλλει»
- Ο ψυχολογικός και ο Θεός – υπηρέτης.
- «Η επιτυχία και η επιστήμη δε με γέμιζε».
- «Μαλάκωσε την ψυχή σου και η στιγμή συνάντηση με το Θεό-πρόσωπο θα ‘ρθει».
- Κάθε άνθρωπος είναι μια ευκαιρία συνάντησης.
- «Αν Θεός σημαίνει μια εκκλησία της χλιδής, της ρηχότητας, της υποκρισίας και της αρρωστημένης αντίληψης, την απορρίπτω και είμαι άθεος».
Συνέντευξη του Μητροπολίτη Μεσογαίας & Λαυρεωτικής κ. Νικολάου στην εκπομπή της ΕΤ-1 «Η Ζωή είναι αλλού».
Το αρχείο ήχου προέρχεται από την ακόλουθη σειρά βίντεο (1ο μέρος):
Popularity: 9%
Λέξεις κλειδιά: π. Νικόλαος Μεσογαίας, πόνος, πίστη, συνέντευξη, χριστούγενναΣχετικές καταχωρήσεις:
Νικ Μαρβελ και Μαρμαρωμένος Βασιλιάς Ιανουαρίου 19, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2comments
Το 2006, κατά το ξεκίνημα του Ζωντανού Ιστολογίου γνωρίσαμε έναν νέο αντιήρωα, το Νικ Μάρβελ. Μια επιτυχημένη, Ορθόδοξη και θετική απάντηση – αντιπρόταση στον Χάρρυ Πόττερ. Χαιρόμαστε που οι συντελεστές ανταποκρίθηκαν στο τότε κάλεσμά μας για συνέχεια και μας χάρισαν το δεύτερο βιβλίο με τον τίτλο: Ο Νικ Μάρβελ και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς.
Εντυπώσεις και προτάσεις
Ο Νικ είναι ένας συνηθισμένος νέος που γίνεται ήρωας όχι χάρις σε εκ γενετής ιδιότητες, αλλά σε επίκτητα χαρίσματα. Στο Μαρμαρωμένο Βασιλιά, βλέπουμε την πορεία του Νικ στο μοναστήρι του Έσσεξ και των υπολοίπων μελών της οικογενείας του σε Ελλάδα και Ρωσία, καθώς και τα σχέδια των αντίθετων δυνάμεων. Όπως και το πρώτο βιβλίο, Ο πόλεμος με το θηρίο, έχουμε μια καινοτόμο μείξη δύο συστατικών: περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας και πολιτικού θρίλερ με ρεαλιστικά στοιχεία ορθόδοξης θεολογίας αλλά και ιστορίας.
Και στο Μαρμαρωμένο Βασιλιά, το εγχείρημα στέφεται από επιτυχία. Η πλοκή εξελίσσεται πολυεπίπεδα κλιμακώνοντας το ενδιαφέρον, πράγμα που κάνει το βιβλίο ενδιαφέρον κι ευκολοδιάβαστο. Ταυτόχρονα, τα πληροφοριακά κομμάτια εμβαθύνουν πτυχές της υπόθεσης και ενημερώνουν υπεύθυνα τον αναγνώστη. Προσωπικά, το διάβασα απνευστί.
Εάν δεν έχετε διαβάσει το Νικ Μάρβελ, μπορείτε να πάρετε μια γεύση ακούγοντας το 1ο κεφάλαιο του προηγούμενου, πρώτου βιβλίου της σειράς εδώ:
Δείτε επίσης:
Popularity: 9%
Λέξεις κλειδιά: απολογητική, βιβλιοκριτική, νικ μάρβελΣχετικές καταχωρήσεις:
Βυζαντινοί ύμνοι Θεοφανείων Ιανουαρίου 5, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2commentsτου Παναγιώτη Καβαρνού
Υμνοι Θεοφανείων by Byzantine music
Popularity: 12%
Λέξεις κλειδιά: βυζαντινή μουσική, θεοφάνειαΣχετικές καταχωρήσεις:
Η φύση εστράφη προς τα οπίσω Ιανουαρίου 4, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2comments
Το 1910 ένα δωδεκάχρονο αγόρι σένα μικρό χωριό της Ηπείρου, το Παλαιοσέλι Κονίτσης, ξημερώνοντας τα Θεοφάνεια (στις τέσσερις περίπου το πρωί) σηκώθηκε και βγήκε στην αυλή. Τα πάντα ήσαν σκεπασμένα από χιόνι και το κρύο πολύ δυνατό.
Μόλις το παιδί άνοιξε την πόρτα κι έκανε το πρώτο βήμα, κοκάλωσε από την έκπληξη και τον θαυμασμό. Είδε ολόκληρη τη φύση ανεστραμμένη! Τα είδε δηλαδή όλα ανάποδα. Τα βουνά, τα σπίτια, τα δένδρα, ακόμη και τον ουρανό πού ήταν καθαρός και γεμάτος αστέρια. Τα κλαδιά κάτω και οι ρίζες των δένδρων επάνω. Οι στέγες με τα κεραμίδια των σπιτιών κάτω και τα θεμέλια τους επάνω. Οι μάνδρες των αυλών και αυτές ανάποδα. Και τα βουνά το ίδιο… Και τον Αώο ποταμό να κυλά αντίστροφα, από κάτω προς τα πάνω!
Τί το παράδοξο; Μήπως ή Εκκλησία μας αυτή την ήμερα δεν βεβαιώνει θριαμβευτικά: «Ό Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω…»; Όταν το παιδί κάπως συνήλθε από την γλυκεία εκείνη έκπληξη, γύρισε, για να μπει μέσα στο σπίτι και είδε ότι όλα ήσαν πλέον φυσικά. Στράφηκε όμως αμέσως προς τα έξω… Και να, ή αύτη ανεστραμμένη φύσις… Ή ίδια προηγούμενη ακατάληπτη εικόνα σε μια γαληνόμορφη, παράξενη, αχνή και διάχυτη φωτοχυσία!… Δεν ήταν από το πάλλευκο χιόνι πού είχε καλύψει σε μεγάλο ύψος τα πάντα· ούτε από τον κατακάθαρο ουρανό με το πλήθος των αστέρων. Όχι ήταν κάτι άλλο, πού κυρίευσε τις αισθήσεις και την παιδική ψυχούλα αυτού του αγοριού. Ήταν μια πρωτόγνωρη γαληνόμορφη φωτοχυσία, τέτοια πού δεν ξανάζησε ποτέ μέχρι πού πέθανε ογδόντα τεσσάρων ετών. Και το δωδεκάχρονο εκείνο αγόρι, ήταν ό πατέρας μου.
Πόσες άραγε ψυχές αμόλυντες και αγνές θα έχουν δει το παραδοξώτατο αυτό γεγονός της ανεστραμμένης φύσεως;
Τις δύο – τρεις φορές πού μου διηγήθηκε ό πατέρας μου αυτό το γεγονός, με τις ίδιες πάντοτε λέξεις, ή φωνή του ήταν σιγανή, ταπεινή και από τα μάτια του έτρεχαν συνεχώς δάκρυα, πού προκαλούσαν κατάνυξη και δέος!…
Πηγή: ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΠΑΤΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Popularity: 11%
Λέξεις κλειδιά: π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος, θαύμα, θεοφάνεια, μαρτυρίαΣχετικές καταχωρήσεις:
Ιερά Μονή Βλοχού Αγρινίου Ιανουαρίου 2, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment
Συζήτηση με τον ιερομόναχο π. Ιερόθεο Σκιαδά στην Ιερά Μονή Βλοχού Αγρινίου στα πλαίσια της τηλεοπτικής εκπομπής «Μη μου πεις».
Popularity: 9%
Λέξεις κλειδιά: αγρίνιο, μοναχισμόςΣχετικές καταχωρήσεις:
Τι χρειαζόμαστε τον Χριστό όταν δεν μας λείπει τίποτα; Δεκεμβρίου 30, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 4comments
ΤΟ SUPER DEAL ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια τα Χριστούγεννα μας θυμίζουν ένα μεγάλο παζάρι, συμφωνία, ανταλλαγή. Ανταλλάσσουμε το Χριστό με εικόνες, αγαθά, δώρα, ρεβεγιόν, διακοπές, ξεκούραση, ταξίδια, βόλτες, ταινίες, τραγούδια και ό,τι άλλο το καταναλωτικό μυαλό μας σκέφτεται. Η Εκκλησία μπορεί να φωνάζει ότι Χριστούγεννα χωρίς Χριστό δεν έχουν νόημα, ωστόσο περισσότερο βλέπουμε το Χριστό της φάτνης ή τραγουδάμε το Χριστό της Άγιας Νύχτας και ελάχιστα ζούμε το Χριστό της πίστης, το Χριστό ως Σωτήρα μας.
Αναρωτιέμαι τι σημαίνει Χριστός – Σωτήρας. Δεν ξέρω αν είμαστε πολλοί αυτοί που το ψάχνουμε. Για να υπάρξει Σωτήρας, χρειάζεται να θέλουμε να σωθούμε από κάτι και να διαλέξουμε Κάποιον που να μας σώσει. Η Εκκλησία λέει ότι έχουμε ανάγκη να σωθούμε από το θάνατο, το κακό, την αμαρτία. Τίποτε από αυτά δεν βλέπω να αγγίζει τη ζωή μας.
Ο θάνατος για μας τους νέους είναι πολύ μακριά ή έτσι θέλουμε να πιστεύουμε. Άλλωστε, έχουμε όνειρα, θέλουμε να χαρούμε τη ζωή μας, μας φτάνουν τα βάσανα του σχολείου, του Πανεπιστημίου, των σχέσεων που έχουμε και μας ταλαιπωρούν διότι δε μας δίνουν και κανένα ουσιαστικό νόημα ή αυτών που θα θέλαμε να έχουμε, αλλά κανείς δε μας δίνει σημασία.
Το κακό είναι σχετικό. Ξέρουμε ότι το έχουν οι μεγάλοι, όταν καταστρέφουν το περιβάλλον, όταν κάνουν πολέμους, όταν λένε ψέματα, όταν δε ρωτάνε τη γνώμη μας, όταν είναι υποκριτές. Εμείς, άλλωστε, ικανοποιούμε τις επιθυμίες μας και όλοι όσοι μιλούν για μας, η τηλεόραση, η διαφήμιση, οι φίλοι μας, θεωρούν ότι είναι δικαίωμά μας και καλά κάνουμε. Όσο για τους γονείς μας, αυτοί μας δίνουν χρήματα για να μη μας λείψει τίποτα και μας αγοράζουν ό,τι η καταναλωτική μας κοινωνία προσφέρει, για να μη αισθανόμαστε μειονεκτικά.
Η αμαρτία είναι παλιομοδίτικη αντίληψη περί ηθικής. Άλλωστε, το βλέπουμε στην τηλεόραση και το ακούμε από κάποιους καθηγητές μας ότι αυτοί που μιλούν για ηθική, δηλαδή οι παπάδες, είναι χειρότεροι υποκριτές από όλους. Ας αφήσουν τα πλούσια άμφιά τους και ας δώσουν χρήματα στους φτωχούς πρώτα και μετά ας έρθουν να μας μιλήσουν για αμαρτία. Άλλωστε, «ουδείς αναμάρτητος» και έχουμε χρόνο γι’ αυτά, αν έχουν κάποια αξία.
Από τι να σωθούμε λοιπόν, που δεν μας λείπει τίποτα;
Σωτήρες υπάρχουν σήμερα πολλοί. Είναι οι ωραίες ιδέες, είναι οι ήρωες των περιπετειών στον κινηματογράφο, είναι ο φίλος που θα με βοηθήσει να αντιγράψω στο μάθημα που δεν ξέρω, είναι εκείνος που θα μ’ ακούσει στο καρδιοχτύπι μου ή όταν γευτώ το πούλημα από τον «δικό» μου ή τον «κολλητό» μου, αυτός που θα δώσει κέφι στη ζωή μου με το τραγούδι του, την ομορφιά του, που θα με κάνει μέλος στο fan club του, είναι ο πρόεδρος που θα κάνει τη μεγάλη μεταγραφή και η ομαδάρα θα πατήσει τους εχθρούς.
Άρα, γιατί να επιλέξω να με σώσει ο Χριστός;
Μ’ αρέσουν τα χριστουγεννιάτικα έθιμα, όπως και οι γιορτές γενικά. Με κάνουν να αισθάνομαι πιο πολλή αγάπη, να θέλω να βοηθήσω ένα φτωχό, με φέρνουν πιο κοντά στους γονείς, τ’ αδέρφια, τους φίλους μου, μοιράζομαι δώρα, καταναλώνω. Ξεχνώ το μέσα μου κενό. Ξεχνώ όλα εκείνα τα μικρά ή μεγάλα που με κάνουν να μελαγχολώ ή να φοβάμαι. Έστω και για λίγο. Μπορώ να επιδείξω τα ρούχα μου, τα αρώματά μου, την διάθεσή μου, τη μάσκα που κρύβει το αληθινό μου πρόσωπο. Γι’ αυτό και λυπάμαι όταν ξαναγυρίζω στο πρόγραμμα, στη ρουτίνα, όταν το δέντρο ξεστολίζεται κι όταν οι μάσκες ξαναμπαίνουν στο κουτί μαζί με τα φώτα και τα στολίδια.
Τελικά, μάλλον κάτι μου λείπει.
Άμα το ψάξεις, θα δεις ότι από το Super Deal των Χριστουγέννων λείπει η πραγματική αγάπη. Λείπει το νόημα που θα με κάνει να νιώθω ότι αξίζει η ζωή μου κάτι παραπάνω από μια επιθυμία, ένα αγαθό, ένα δώρο. Λείπει η δύναμη που χρειάζεται για να δω τον εαυτό μου όπως στ’ αλήθεια είναι και όχι σε σύγκριση με τους άλλους. Λείπει η χαρά που θα κρατήσει παραπάνω από μια γιορτή. Λείπει εκείνη η σχέση που δεν θα είναι για μια νύχτα ή ένα μήνα, αλλά θα με ανεχτεί για μια ζωή, θα μ’ αγαπήσει και θα μου απλώσει το χέρι ώστε να μην πέσουν τίτλοι τέλους. Λείπει εκείνη η παρέα που δεν θα την ενώνει το πρόσκαιρο του σχολείου, του Πανεπιστημίου, του έρωτα, της διασκέδασης, αλλά θα μένει ζωντανή όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Η Εκκλησία μου λέει ότι ο Χριστός είναι Εκείνος που μου τα δίνει όλα αυτά. Ο Χριστός που κοινωνώ στη λειτουργία των Χριστουγέννων αλλά και κάθε Κυριακή. Ο Χριστός που με συγχωρεί για όλες τις αμαρτίες μου, για όλα τα ελαττώματά μου, για όλες μου τις αποτυχίες. Ο Χριστός που μου μαθαίνει να συγχωρώ φίλους κι εχθρούς. Ο Χριστός που με συναντά στη λύπη και τη χαρά. Ο Χριστός που με σώζει από το να υπάρχω μόνο για να καταναλώνω και με κάνει να υπάρχω για να αγαπώ.
Ο Χριστός φανερώνει το αληθινό μου πρόσωπο. Είναι το Φως που φωτίζει το μέσα μου. Είναι το νόημα που ομορφαίνει τη ζωή μου. Είναι η πίστη που με βοηθά να συνεχίσω. Είναι το Παιδί που με κρατά παιδί. Είναι Αυτός που γεννήθηκε για μένα.
Το Χριστό της Εκκλησίας θα ΄θελα να συναντήσω. Όχι όμως μόνος μου. Γιατί ξέρω ότι λίγο πολύ, όλοι θα θέλαμε να Τον βρούμε. Ας Τον ψάξουμε λοιπόν στη ζωή της Εκκλησίας. Ας τολμήσουμε να Τον γνωρίσουμε. Κι ας είναι η Γέννα Του μια καινούρια αρχή στη ζωή μας. Μαζί και μαζί Του!
Πηγή: περιοδικό ΒΗΜΑΤΑ της Ιεράς Μητροπόλεώς Κερκύρας (τεύχος 4)
Popularity: 10%
Λέξεις κλειδιά: πίστη, χριστούγεννα, χαρά, ιησούς χριστόςΣχετικές καταχωρήσεις:
