Οι 8 δεξιότητες – κλειδιά για τη διά βίου μάθηση

Ικανόητες / δεξιότητες - κλειδιά για διά βίου μάθησηΗ Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει ένα πλαίσιο αναφοράς οκτώ θεμελιωδών, εξίσου σημαντικών και αλληλοσυνδεόμενων ικανοτήτων για την προσωπική ανάπτυξη, ολοκλήρωση και την απασχόληση τις οποίες συνίσταται να αποκτούν νέοι άνθρωποι κι ενήλικες.

Αυτές οι βασικές δεξιότητες είναι οι εξής:

  • Επικοινωνία στη μητρική γλώσσα (communication in the mother language)
    Οι καλές γνώσεις και ικανότητες στη μητρική γλώσσα αποτελούν βασική προϋπόθεση της διαδικασίας μάθησης. Η γλώσσα δημιουργεί τη βάση για τη συλλογή πληροφοριών και το έρεισμα για την επικοινωνία με τρίτους για τη συμμετοχή και την υπευθυνότητα.
  • Επικοινωνία στις ξένες γλώσσες (communication in foreign languages)
    Σήμερα είναι πολύ σημαντική η πολυγλωσσία. Δημιουργεί δυνατότητες ευρύτερων επαφών, για την βαθύτερη κατανόηση άλλων πολιτισμών, νοοτροπιών και συνθηκών διαβίωσης. Αποτελεί επίσης σημαντική προϋπόθεση για την πραγματοποίηση σπουδών υψηλότερου επιπέδου καθώς και για μεγαλύτερη κινητικότητα στην αγορά εργασίας.
  • Μαθηματική παιδεία και βασικές ικανότητες στις θετικές επιστήμες και τεχνολογίες (mathematical competence & basic competences in science and technology)
    Οι επιστημονικές ικανότητες είναι σημαντικές, π.χ. για Μαθηματική ικανότητα, επιστήμες τεχνολογίεςνα μπορεί κανείς να αντιλαμβάνεται τους συσχετισμούς, τις αιτίες και τις επιδράσεις καθώς και για να μπορεί να αποκτά εμπειρίες κατανόησης του φυσικού περιβάλλοντος.
  • Ψηφιακή παιδεία (digital competence)
    Αφορά στο σύνολο των προσόντων που σχετίζονται με τις τεχνολογίες της Πληροφορίας/Πληροφορικής και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ | ICT) και μας χρειάζονται για να ζουμε και να εργαζόμαστε στην ψηφιακή εποχή με δυνατότητα διαχείρισης μεγάλων ροών πληροφοριών και αντιμετώπισης πολυσύνθετων προβλημάτων.
  • Μεταγνωστικές δεξιότητες | ικανότητα μάθησης (learning to learn)
    Ικανότητες - κλειδιά & διά βίου μάθηση Προϋποθέτει μια αυτογνωσία, γνώση του τρόπου αντιμετώπισης των διάφορων καταστάσεων μάθησης, γνώση των βέλτιστων στρατηγικών μάθησης, των πλεονεκτημάτων και των τομέων βελτίωσης. Πρόκειται επίσης για τα κίνητρα και την αυτοπεποίθηση. Η στρατηγική της δια βίου μάθησης βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε μια προοπτική μάθησης, πράγμα που συμβαίνει με διάφορους τρόπους και σε διάφορα πλαίσια. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει δυνατότητα εκμάθησης και απόκτησης νέων γνώσεων, καθώς και δυνατότητα αξιοποίησης των υφιστάμενων γνώσεων δεξιοτήτων και εμπειριών με προσαρμογής τους σε διαφορετικές καταστάσεις.
  • Κοινωνική ευθύνη και ευθύνη των πολιτών (social & civic competences)
    Aνάπτυξη προσωπικών ικανοτήτων για την επαφή και συνεργασία με άλλα άτομα. Μία αναπτυγμένη επικοινωνιακή ικανότητα – υπό την ευρεία έννοια του όρου – αποτελεί μία όλο και πιο σημαντική ικανότητα στον εργασιακό και κοινωνικό βίο που χαρακτηρίζει μία κοινωνία της γνώσης. Η ικανότητα αυτή περιλαμβάνει επίσης και την διαπολιτιστική κατανόηση.
  • Πρωτοβουλία κι Επιχειρηματικότητα (sense of initiative & entrepreneurship)
    Η ενεργή στάση απέναντι στα πράγματα, τη μετατροπή της θεωρίας σε πράξη.
  • Πολιτισμική Συνείδηση κι Έκφραση (cultural awareness & expression)
    Διαφύλαξη των διαφόρων μορφών έκφρασης της πολιτιστικής παράδοσης, όπως η μουσική, η τέχνη, η λογοτεχνία, η θρησκευτικότητα και η γλώσσα.

Για περισσότερα: Βασικές ικανότητες για τη διά βίου μάθηση (αγγλικά)

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Οι 8 δεξιότητες – κλειδιά για τη διά βίου μάθηση

  • Ιανουάριος 23, 2009, 10:47 μμ
    Permalink

    μπορειτε να μου το στειλετε με e-mail?ευχαριστω

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    …Θυμάμαι τι μου συνέβη, όταν για πρώτη φορά με αληθινή συντριβή για τις αμαρτίες μου πήγα για εξομολόγηση. Όλη η ζωή που έζησα ορθώθηκε μπροστά μου ως αδικία από την αρχή ώς το τέλος. Όταν συνάντησα τον ιερέα, δεν μπορούσα να μιλήσω καθόλου από τη θλίψη, τα δάκρυα, τον καρδιακό πόνο, αλλά μόνον έκλαιγα.

    Και πιστέψτε με, πριν ακόμη αρχίσω να μιλώ για τις αμαρτίες μου, ο Ίδιος ο Κύριος «εξήλθε προς συνάντησίν μου» και έπεσε στον τράχηλό μου και με καταφίλησε, και ήμουν γι’ Αυτόν αγαπητός, χωρίς να περιμένει από μένα πότε θα πω «συγχώρησον», όπως και στην παραβολή ο άσωτος είπε «Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν Σου», όταν ήδη ο Πατέρας τον δέχτηκε στην αγκαλιά Του.

    Κατηγορούσα τον εαυτό μου για όλα. Ο Κύριος όμως δεν πρόφερε ούτε ένα λόγο μομφής× μόνο χαιρόταν «ότι ο υιός αυτός απολωλώς ην και ευρέθη, νεκρός ην και ανέστη». Τι νύχτα ήταν εκείνη! Μου είναι αδύνατο να τη διηγηθώ. Πόσο μας αγαπά ο Κύριος!
    - Γέροντας Σωφρόνιος
  • Αρέσει σε %d bloggers: