Μηδενισμός και νεωτερικότητα

μηδενισμός ζιάκας εθνομηδενισμός κατεδάφιση

  • Πως μπορούν να ερμηνευτούν κοινωνιολογικά τα γεγονότα του προηγούμενου Δεκεμβρίου στην Ελλάδα;
  • Υπάρχουν διεργασίες σε βαθύτερο πολιτισμικό επίπεδο;
  • Ποιο είναι το κυρίαρχο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία σήμερα;
  • Πως μπορούμε να βγούμε από την κρίση;

Ακούστε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της τοποθέτησης του Θ. Ζιάκα κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Ο σύγχρονος μηδενισμός.

[coolplayer width=»480″ height=»380″ autoplay=»0″ loop=»0″ charset=»UTF-8″ download=»1″ mediatype=»»]
Ζιάκας – Μηδενισμός
[/coolplayer]

Ολόκληρη η συζήτηση είναι διαθέσιμη στο Αντίφωνο. Επίσης, ο συγγραφέας πραγματοποίησε σειρά πέντε διαλέξεων για το ίδιο θέμα που είναι διαθέσιμες σε ψηφιακή μορφή.

3 σκέψεις σχετικά με το “Μηδενισμός και νεωτερικότητα

  • Ιανουάριος 31, 2009, 6:53 μμ
    Permalink

    [] Την ευθύνη γι’ αυτόν τον κατήφορο, δεν την έχουμε εμείς; Και βέβαια την έχουμε τη ρημαδοευθύνη για τις επιλογές μας. Έχουμε τεράστια ευθύνη για τον τρόπο που ζούμε, που οδηγούμε στους δρόμους, που συμπεριφερόμαστε στον διπλανό μας, που τρώμε, που κοιμόμαστε. []

    http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=1094

    Σχολιάστε
  • Φεβρουάριος 12, 2009, 10:17 μμ
    Permalink

    Ο Θ.Ι.Ζιάκας είναι, κατά τη γνώμη μου, ένας απο τους σημαντικότερους σύγχρονους έλληνες στοχαστές.
    Είναι αδιαμφισβήτητο ότι τον Ζιάκα δεν τον ενδιαφέρει να γίνει «αρεστός». Μακριά από τις απαιτήσεις και τα προτάγματα της νεωτερικής «Βουλγάτας», ο συγγραφέας προβαίνει σε μια αντικειμενική επισκόπηση του θέματος.
    Τον Θ. Ι. Ζιάκα απασχολεί στο τελευταίο του βιβλίο το ζήτημα του μεταμοντέρνου μηδενισμού, που δεν έχει καμία σχέση με το γνωστό μας βιταλιστικό ή μοντέρνο μηδενισμό: «καθώς αξία γι’ αυτόν είναι η αποδόμηση των αξιών, ο μεταμοντερνισμός αναδεικνύεται στον κατ’ εξοχήν μηδενισμό» (Ο σύγχρονος μηδενισμός,σελ. 36).
    Σε κάθε περίπτωση «Ο Σύγχρονος Μηδενισμός» είναι ένα βιβλίο που αξίζει να μελετηθεί διότι δίνει απαντήσεις (ανεξάρτητα αν αυτές ενοχλούν κάποιους).Με κίνδυνο να κουράσω παραθέτω ένα ακόμα απόσπασμα:
    «Μιλάμε για έναν κόσμο όπου αληθές είναι μόνο το επιστημονικώς αληθές, δηλ. το πειραματικώς επαληθεύσιμο, γεγονός που εντάσσει την επιστήμη στη σφαίρα της τεχνικής. Η τεχνική γίνεται έτσι το κριτήριο της αλήθειας και τίθεται πέραν κάθε ηθικής και πολιτικής απόφανσης (…).Έχει γίνει μια θρησκεία, η οποία δεν δέχεται να την κρίνει κανείς» (σελ. 30).

    Μια μικρή παρουσίαση του βιβλίου υπάρχει εδώ:

    http://theologoi-kritis.sch.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=115:2009-01-13-20-58-24&catid=65:2008-12-29-20-40-10&Itemid=54

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Συχνά νομίζουμε πως χρειάζεται η θρησκεία για να δικαιώσει το θάνατο και να μας συμφιλιώσει μαζί του. Ο Χριστιανισμός όμως μας γνωστοποιεί το ακριβώς αντίθετο: ότι η φθορά είναι η γελοιοποίηση του ανθρώπου και ο θάνατος η μεγαλύτερη ήττα του, ο μεγαλύτερος εχθρός, που πρέπει οπωσδήποτε να καταπατηθεί. Μόνο που ο θάνατος δε νικιέται με το να μην ασχολούμαστε μαζί του ούτε με το να θεωρείται ένα απλό γεγονός που σηματοδοτεί το τέλος της ζωής. Η νίκη επί του θανάτου ξεπερνά κάθε αυτονομημένη ατομική προσπάθεια και συνίσταται στη συμμόρφωση της ζωής μας στη ζωή του Χριστού, προσπάθεια που σαρκώνεται μόνο στην εκκλησιαστική κοινωνία, αναιρώντας το θάνατο με την Ανάσταση.
    - Γιώργος Μπάρλας
  • Αρέσει σε %d bloggers: