Η Μεγάλη Παρασκευή της Ζωής μας

your faith makes you blind

Πάντα τη Μεγάλη Παρασκευή νάναι κανείς μόνος
σαν τον Χριστό
προσμένοντας το τελευταίο καρφί, το ξίδι,τη λόγχη
τις ζαριές ν’ ακούει ατάραχα
στο μοίρασμα των υπαρχόντων του
τις βλαστήμιες, τις προκλήσεις,την αδιαφορία.
Οι μπόρες τ’ ουρανού δεν στερεύουν
μη ξαφνιαστείς στ’ απρόσμενο σουρούπωμα
η ξαστεριά θάλθει στο Σαββατόβραδο
με ιδρώτα πλάθεται το χώμα
για να πλάσεις το κανάτι που θα σε ξεδιψάσει
πριν την Παρασκευή δεν έρχεται η Κυριακή
τότε λησμονάς τα μαρτύρια των δρόμων
της Μεγάλης Παρασκευής της ζωής μας.

Μωυσέως, μοναχού αγιορείτου
Πηγή: ΑΘΩΝΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ιωαννίδου.

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Μοιάζουμε με τις τσουκνίδες. Από μακριά φαίνονται πράσινες, δροσερές, σαν πεδιάδα, σαν κήπος, μα όταν πλησιάσεις και τις αγγίξεις, τότε βλέπεις την ασχήμια τους και νοιώθεις το κεντρί τους.
    - Γέροντας Παΐσιος
  • Αρέσει σε %d bloggers: