Εἶναι μονόδρομος νὰ ζεὶς μὲ τὴν ἀλήθεια

Η Μάρω Βαμβουνάκη, σε μια σπάνια ραδιοφωνική συνέντευξή της προς την Σίσσυ Κόσσυβα, για τον σταθμό της Βοιωτικής Εκκλησίας, με θέμα τις ανθρώπινες σχέσεις, ξεδιπλώνει τις σκέψεις της — ανάμεσα σε άλλα — για τη διάκριση μεταξύ του «είναι» και του «έχειν», για το «σαράκι του απείρου», για τη μοναξιά ως συνθήκη καρποφορίας, για τον έρωτα ως επιγέννημα της βαθειάς ωριμότητας, για την επίγνωση την οποία προσκομίζει ο πόνος, για τη σημασία αλλά και την ευθύνη (όπως όμως και για τις «κλιμακώσεις») της ελευθερίας, για τη σύμπτωση του Καλού του Αληθινού και του Όμορφου, για τη στιγμή της γραφής ως υπέρβαση του καθημερινού εαυτού του ανθρώπου που γράφει.

Για το ζητούμενο εν τέλει «να αντέχουμε τη μοναξιά και να επιδιώκουμε τη σχέση», με τη βεβαιότητα ταυτόχρονα πως «σε όλα βρίσκεις ζωή, όταν έχεις ζωή».

Η οπτική πλαισίωση της ηχογράφησης και η παραγωγή του βίντεο έγινε από το Αντίφωνο.

Πηγή: Αντίφωνο

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Η απόσταση ανάμεσα στον εαυτό μας και στον πλησίον μας αρχίζει τη στιγμή που διεκδικούμε τα δικαιώματά μας.
    Αυτή η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας δείχνει ανασφάλεια και έλλειψη πληρότητας. Είναι επίσης το μέτρο της αγάπης που μας λείπει. Γιατί αγάπη είναι να ξεχνάς τον εαυτό σου και να δέχεσαι τους άλλους. Αποκαλύπτει την έλλειψη πίστης στη ζωτικότητα της ύπαρξής μας και την ανικανότητά μας να δίνουμε πίστη στην αγάπη των άλλων.
    - Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Μπλουμ
  • Αρέσει σε %d bloggers: