Εἶναι μονόδρομος νὰ ζεὶς μὲ τὴν ἀλήθεια

Η Μάρω Βαμβουνάκη, σε μια σπάνια ραδιοφωνική συνέντευξή της προς την Σίσσυ Κόσσυβα, για τον σταθμό της Βοιωτικής Εκκλησίας, με θέμα τις ανθρώπινες σχέσεις, ξεδιπλώνει τις σκέψεις της — ανάμεσα σε άλλα — για τη διάκριση μεταξύ του «είναι» και του «έχειν», για το «σαράκι του απείρου», για τη μοναξιά ως συνθήκη καρποφορίας, για τον έρωτα ως επιγέννημα της βαθειάς ωριμότητας, για την επίγνωση την οποία προσκομίζει ο πόνος, για τη σημασία αλλά και την ευθύνη (όπως όμως και για τις «κλιμακώσεις») της ελευθερίας, για τη σύμπτωση του Καλού του Αληθινού και του Όμορφου, για τη στιγμή της γραφής ως υπέρβαση του καθημερινού εαυτού του ανθρώπου που γράφει.

Για το ζητούμενο εν τέλει «να αντέχουμε τη μοναξιά και να επιδιώκουμε τη σχέση», με τη βεβαιότητα ταυτόχρονα πως «σε όλα βρίσκεις ζωή, όταν έχεις ζωή».

Η οπτική πλαισίωση της ηχογράφησης και η παραγωγή του βίντεο έγινε από το Αντίφωνο.

Πηγή: Αντίφωνο