Μήν ἀναβάλλεις τήν χαρά τῶν μικρῶν πραγμάτων

Μια από τις βασικές αιτίες που δεν χαιρόμαστε είναι ότι περιμένουμε να συμβεί κάτι σπουδαίο, μεγάλο, φοβερό και εκπληκτικό, για να πούμε «έχω αιτία να είμαι χαρούμενος». Άδικα περιμένουμε. Δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα. Η ζωή είναι μικρά πολύ μικρά καθημερινά πράγματα. Εκεί είναι η ομορφιά της.
Μαθαίνουμε να μην αναβάλουμε την χαρά, περιμένοντας μια μεγάλη στιγμή. Η χαρά είναι κρυμμένη στο πρωινό ξύπνημα, στην χαραυγή, στο καφέ ή τσάι που φτιάχνεις ή πίνεις. Στην προσευχή που έχει ευχαριστία και δοξολογία. Σε ένα καντήλι που θα ανάψεις, σε ένα λιβάνι που θα μυρίσεις, στο φαγητό που ετοιμάζεις για σένα ή την οικογένεια σου.
Στην δουλειά που κάνεις ή μοιράζεσαι με άλλους ανθρώπους.
Στον περίπατο με έναν καλό φίλο ή το αγαπημένο μας ζώο. Στην βροχή που σε πλένει, στην γη που σε κρατά, στον αέρα που σε σκορπά, στην φωτιά που μέσα σου κεντά.
Στην χειραψία που είσαι παρών. Στην αγκαλιά που δεν είσαι απών. Στο φιλί που λαχταράς, στην ψυχή που αγαπάς στο έρωτα που δεν ρωτά.
Πάψε να τα αναβάλλεις όλα για μετά, δεν υπάρχει παρά μόνο στον νου σου, το μόνο που υπάρχει είναι το τώρα, και εσύ δυστυχώς έμεινες στο πουθενά.

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (FB)

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Μήν ἀναβάλλεις τήν χαρά τῶν μικρῶν πραγμάτων

  • Δεκέμβριος 20, 2017, 11:55 πμ
    Permalink

    …Βλέπω με τα κουρασμένα μου μάτια
    πως και τα πεζά κείμενα του παπα-λίβυου
    είναι ποιητικά, πρακτικά, θεολογικά,ουσιαστικά,
    πορεύονται…έξω από τις πυρετώδεις αποκλίσεις,
    είναι κοντά μας!
    Είναι υποχρέωσή μου να προσθέσω πως νώθει κανείς αυτή την χαρά που περιγράφει ο παπα-λίβυος κι όταν βρίσκεται μεταξύ κειμένων που επιβεβαιώνουν πως τα συναισθήματα του ενθουσιασμού, της χαράς της πληρότητας, της ευαισθησίας, της χαραυγής είναι και σύγχρονο μενού για την ψυχή μας και πλήρες ,άνευ τιμής (και ανεκτίμητα)!

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Επειδή υπάρχουν τόσοι άνθρωποι ανάξιοι της αγάπης του Θεού, θέλησε να τους αφήσει στερημένους από το αγαθό το οποίο δεν θέλουν. Δεν θα ήταν λοιπόν δίκαιο να φανερωνόταν μ’ έναν τρόπο ξεκάθαρα θεϊκό και απολύτως ικανό να πείσει όλους τους ανθρώπους. Αλλά δεν θα ήταν επίσης δίκαιο να ερχόταν μ’ έναν τόσο κρυφό τρόπο, ώστε να μην μπορούν να Τον αναγνωρίσουν εκείνοι που Τον γυρεύουν ειλικρινά…
    Υπάρχει αρκετό φως για κείνους που δεν επιθυμούν παρά να Τον δουν, και αρκετό σκοτάδι για κείνους που έχουν αντίθετη διάθεση.
    - Πασκάλ
  • Αρέσει σε %d bloggers: