Κι αν…

Του Αντώνη Μπουντούρη

I
Κι αν οι άρχοντές μας
γκρέμισαν προτειχίσματα και τείχη
με την απόφαση να παραδοθούν
Αυτοί δεν είναι πια
δικοί μας άρχοντες

ΙΙ
Κι αν είναι το ύφος λιπαρό
των παλαιών μας φίλων
με πλατύστομα αλλά νεκρά τα λόγια τους
ας εκθρονίσουμε κι αυτούς
Ν’ αλλάξουμε τους φίλους.

ΙΙΙ
Κι αν απ’ τους ναΐσκους των
αβαθών σπηλαίων
κλέψαν την Κυβέλη
ας βάλουμε στη θέση της
ανήλικους ανέμους.

Πηγή: Εφημερίδα Ρήξη, τ. 153

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Κι αν…

  • Ιούλιος 9, 2019, 8:43 πμ
    Permalink

    Να κάνουμε τους φίλους μας
    με τον Θεό πιο φιλικούς,
    τους άρχοντες
    αν τους γκρεμίσουμε στην συνείδησή τους,
    θα αισθανθούμε,
    άραγε,
    ότι
    επράξαμε όπως απιατούν οι περιστάσεις,
    ή θα βυθιστούμε όλοι
    στο νερό που και πνίγει
    αντί να καθαρίζει
    και να δροσίζει μόνο?

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Αν καταστρέφουμε τα δάση και την άγρια πανίδα, και αν δηλητηριάζουμε τον αέρα πού αναπνέουμε και το νερό πού πίνουμε, αυτό συμβαίνει γιατί ξεχάσαμε την αυθεντική αν­θρώπινη ταυτότητα μας, την αληθινή σχέση μας ως άνθρωποι με τον υλικό κόσμο και την υψηλή ανθρώπινη κλήση μας ως ιερείς της Δημιουργίας του Θεού. Η εικόνα μας για τον κό­σμο έχει διαστραφεί, επειδή η εικόνα μας για τον άνθρωπο, ή αυτοσυνειδησία μας, έχει αμαυ­ρωθεί. Ουσιαστικά αυτό που φταίει δεν είναι οι επιστημονικές μας ικανότητες άλλα ή θεολο­γία μας περί προσώπου, ή μάλλον ή έλλειψη μιας τέτοιας θεολογίας.
    - Επίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος Ware
  • Αρέσει σε %d bloggers: