Λογοτεχνία - Ποίηση Πολιτική 

Κι αν…

Ζωντανό Ιστολόγιο 1 Σχόλιο

Του Αντώνη Μπουντούρη

I
Κι αν οι άρχοντές μας
γκρέμισαν προτειχίσματα και τείχη
με την απόφαση να παραδοθούν
Αυτοί δεν είναι πια
δικοί μας άρχοντες

ΙΙ
Κι αν είναι το ύφος λιπαρό
των παλαιών μας φίλων
με πλατύστομα αλλά νεκρά τα λόγια τους
ας εκθρονίσουμε κι αυτούς
Ν’ αλλάξουμε τους φίλους.

ΙΙΙ
Κι αν απ’ τους ναΐσκους των
αβαθών σπηλαίων
κλέψαν την Κυβέλη
ας βάλουμε στη θέση της
ανήλικους ανέμους.

Πηγή: Εφημερίδα Ρήξη, τ. 153

Λέξεις κλειδιά: ποίημα

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Κι αν…”

  • ευλογειτε
    Ιούλιος 9, 2019, 8:43 πμ
    Permalink

    Να κάνουμε τους φίλους μας
    με τον Θεό πιο φιλικούς,
    τους άρχοντες
    αν τους γκρεμίσουμε στην συνείδησή τους,
    θα αισθανθούμε,
    άραγε,
    ότι
    επράξαμε όπως απιατούν οι περιστάσεις,
    ή θα βυθιστούμε όλοι
    στο νερό που και πνίγει
    αντί να καθαρίζει
    και να δροσίζει μόνο?

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Να παρατηρείτε όσα έφτιαξε ο άνθρωπος, τα σπίτια, τα κτίρια, μεγάλα ή μικρά, τις πόλεις, τα χωριά, τους αν­θρώπους, τον πολιτισμό τους. Να ρωτάτε, να ολοκληρώνε­τε τις γνώσεις σας για το καθετί, να μη στέκεστε αδιάφο­ροι. Αυτό σας βοηθάει σε βαθύτερη μελέτη των θαυμάσιων του Θεού. Γίνονται όλα ευκαιρίες να συνδεόμαστε με όλα και με όλους. Γίνονται αιτίες ευχαριστίας και δεήσεως στον Κύριο του παντός. Να ζείτε μέσα σε όλα, στη φύση, στα πάντα. Η φύση είναι το μυστικό Ευαγγέλιο. Όταν, όμως, δεν έχει κανείς εσωτερική χάρι, δεν τον ωφελεί η φύση. Η φύση μας ξυπνάει, αλλά δεν μπορεί να μας πάει στον Πα­ράδεισο.
    - Γέροντας Πορφύριος
    • Αρέσει σε %d bloggers: