Λογοτεχνία - Ποίηση Πολιτική 

Κι αν…

Ζωντανό Ιστολόγιο 1 Σχόλιο

Του Αντώνη Μπουντούρη

I
Κι αν οι άρχοντές μας
γκρέμισαν προτειχίσματα και τείχη
με την απόφαση να παραδοθούν
Αυτοί δεν είναι πια
δικοί μας άρχοντες

ΙΙ
Κι αν είναι το ύφος λιπαρό
των παλαιών μας φίλων
με πλατύστομα αλλά νεκρά τα λόγια τους
ας εκθρονίσουμε κι αυτούς
Ν’ αλλάξουμε τους φίλους.

ΙΙΙ
Κι αν απ’ τους ναΐσκους των
αβαθών σπηλαίων
κλέψαν την Κυβέλη
ας βάλουμε στη θέση της
ανήλικους ανέμους.

Πηγή: Εφημερίδα Ρήξη, τ. 153

Λέξεις κλειδιά: ποίημα

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Κι αν…”

  • ευλογειτε
    Ιούλιος 9, 2019, 8:43 πμ
    Permalink

    Να κάνουμε τους φίλους μας
    με τον Θεό πιο φιλικούς,
    τους άρχοντες
    αν τους γκρεμίσουμε στην συνείδησή τους,
    θα αισθανθούμε,
    άραγε,
    ότι
    επράξαμε όπως απιατούν οι περιστάσεις,
    ή θα βυθιστούμε όλοι
    στο νερό που και πνίγει
    αντί να καθαρίζει
    και να δροσίζει μόνο?

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Το Πρόσωπο είναι το Άτομο εφοδιασμένο: α) με την ικανότητα να αποστασιοποιείται από τις ανάγκες του, β) με την ικανότητα να συνυπολογίζει στην δράση του το καλό του συνόλου και γ) με την ικανότητα να «μπαίνει μπροστά» και να «θυσιάζεται» όταν είναι ανάγκη. Είναι Άτομο, αλλά αυθυπερβατικό-καθολικό.
    - Θεόδωρος Ζιάκας
    • Αρέσει σε %d bloggers: