Οι Ἄγνωστοι Θησαυροί τῆς Ἁγιάς Σοφιάς που Ἀγνοοῦμε Συστηματικά

  • Ἀγανάκτησες γιά τήν Ἁγία Σοφία στήν Κωνσταντινούπολη;
  • Σε στενοχώρησε ἡ ἀπόφαση γιά τή μετατροπή της σέ τζαμί;
  • Θεωρείς ὄτι ἡ Αγία Σοφία εἶναι ἕνα πανανθρώπινο σύμβολο τοῦ Χριστιανισμοῦ καί τοῦ Ἑλληνισμοῦ;
  • Θυμώνεις γιά τούς χαμένους θησαυρούς τῆς Ἁγιάς Σοφιάς;

Ὑπάρχουν ὄμως πολλοί ἄγνωστοι θησαυροί τῆς Ἁγιάς Σοφιάς πού μολονότι εἴμαστε Χριστιανοί ἀγνοούμε συστηματικά:

Γνωρίζουμε τή βαθιά θεολογία καί ἀξία τῆς Ἑλληνικῆς κλασσικῆς μουσικῆς που ἀκουγόταν στήν Ἁγία Σοφιά, τή λεγόμενη καί βυζαντινή μουσική; Εἴναι ἄραγε τυχαῖο ὄτι οἱ καλύτεροι κατασκευαστές παραδοσιακῶν ὀργάνων ὄπως τό κανονάκι καί ἡ πολίτικη λύρα εἶναι στήν Τουρκία; Μαζί μέ τήν παραδοσιακή μουσική καί τούς Ἑλληνικούς χορούς δέ θά ἦταν σημαντικό νά τή μαθαίνουν τά νέα παιδιά (π.χ. στό σχολεῖο) αλλά καί οἱ μεγαλύτεροι;

Ἔχουμε ανακαλύψει το νόημα, το φιλοσοφικό και θεολογικό βάθος, καθώς και τη θεραπευτική δύναμη που κρύβει η καλλιτεχνική τεχνοτροπία που κοσμεί την Αγιά Σοφιά, τη ζωγραφική τέχνη των Ρωμιών (Βυζαντινών) τήν ὀποία ἔχουν ὑπηρετήσει φιλοτεχνώντας μοναδικά ἕργα παλαιοί μάστορες ὄπως ὁ Μανουήλ Πανσέληνος ἤ ὁ Ρῶσος Ἅγιος Ἀντρέϊ Ρουμπλιόφ (Андре́й Рублёв), ἀλλά καί πολλοί νεώτεροι καί σύγχρονοι ὄπως ὁ Γιώργος Κόρδης;

Πόσα γνωρίζουμε καί ποσο ἀσχολούμαστε μέ τόν ὑπερχιλιετή Ἑλληνικό Χριστιανικό πολιτισμό πού ἔκτισε αὐτό τό ἀριστούργημα; Διαβάσαμε γιά τήν ἱστορία τῆς Ρωμαίικης (Βυζαντινῆς) αὐτοκρατορίας; Πόσοι ἔχουμε μελετήσει τό θεμελιώδες βιβλίο «Ρωμιοσύνη Ρωμανία Ρούμελη» τοῦ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη, ἑνός ἀπό τούς σημαντικότερους Ἕλληνες ἀκαδημαϊκούς θεολόγους τοῦ 20ού αἰώνα;

Γνωρίζουμε τήν ἱστορία τῆς Ἁγιάς Σοφιάς, γιά παράδειγμα στόν Ἑλληνικό Κόσμο τοῦ Ἰδρύματος Μείζονος Ἑλληνισμοῦ;

Τά παιδιά μας ἔχουν βιώσει τό διαδραστικό παιχνίδι «Θεόδωρος: Στά βήματα ἑνός μοναχοῦ τοῦ 10ου αἰώνα στό Βυζάντιο»;

Ἀν ξέρεις ἀγγλικά, ἔχεις ἀκούσει τήν ἐξαιρετική σειρά ἠχητικών ἐκπομπῶν (podcast) «12 Βυζαντινοί Αὐτοκράτορες» γιά τήν ἱστορία τοῦ Βυζαντίου;

Ἀναρωτηθήκαμε γιατί ἡ Ἁγία Σοφιά στά ἀγγλικά καί ἄλλες λατινογενείς γλῶσσες ἀποδίδεται ὠς «Hagia» Sophia καί ὄχι ὠς «Agia»; Ἔχουμε καταβάλλει τόν πρόσθετο κόπο νά μάθουμε ἐμείς καί τα παιδιά / οἱ γονείς μας σωστά ἑλληνικά γράμματα καί νά γράφουμε στήν ἱστορική μας ὀρθογραφία, τό λεγόμενο πολυτονικό;

Ἐνδιαφερθήκαμε πραγματικά γιά τήν πίστη πού δημιούργησε τήν Ἁγιά Σοφιά, τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία; Ὄταν ἡ Ἑλλάδα ἔγινε δεκτή στή Εὐρωπαϊκή Οἰκονομική Κοινότητα τό 1981, ἡ γαλλική ἐφημερίδα Le Monde ἔγραψε: «Καλωσορίζουμε τήν χώρα τῆς Φιλοκαλίας, τήν χώρα τοῦ Βασιλείου, τοῦ Γρηγορίου, τοῦ Χρυσοστόμου». Πόσοι ἀπό ἐμάς γνωρίζουμε ἤ ἔχουμε διαβάσει την Φιλοκαλία, ἀλλά κυρίως τήν ἀσκητική πνευματικότητα πού ἀνθεῖ στό Ἅγιο Ὄρος καί μαρτυρεῖται στό βίο γνωστῶν Ἁγίων, ἀλλά καί ἀγνωστῶν σύγχρονων ἁγιασμένων μορφῶν ὄπως ὁ παπποῦς Ντόμπρι καί ἡ Μαρία Σκομπτσόβα;

«Ἀν ἡ Ὀρθοδοξία ἦταν αὐτή πού διδάσκουν τά νεοελληνικά ἐγχειρίδια, ἐγώ σήμερα θά ἤμουν ἄθεος» δήλωσε ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης. Μήπως εἶναι καιρός νά γνωρίσουμε τό ἄγνωστο μυστικό τῆς πίστης μας καί κατ’ ἐπέκταση τῆς Ἁγιάς Σοφιάς που ὀδήγησε κάποτε ἕναν ἐπίδοξο δολοφόνο Σαμουράι νά γίνει ὀ πρῶτος Ἰάπωνας ἱερέας;

Τέλος, ἀναρωτηθήκαμε πόσο σημαντική εἶναι πραγματικά ἡ Ἐκκλησία στή ζωή μας; Πηγαίνουμε στό ναό τῆς ἐνορίας μας; Ἔχουμε πνευματικό; Συμμετέχουμε ἐνεργά στή μυστηριακή ζωή; Ἀν ναι, γιά ποιο λόγο; Γιά «μεταφυσική ἐξασφάλιση», γιά φιλοτέχνηση «κοινωνικοῦ προφίλ», γιά κάποιο ἄλλο χειροπιαστό ὄφελος ἤ γιά νά θεραπευτοῦμε μέσω τῆς προσωπικῆς συνάντησης μέ τόν Ζῶντα Θεό;

Ἀν θυμώνουμε –δικαίως– γιά τούς χαμένους θησαυρούς στά ὑπόγειά τῆς Ἁγιάς Σοφιάς, ας ἀνακαλύψουμε ἐμείς οἱ ἴδιοι πρώτα τούς ἀναρίθμητους θησαυρούς τοῦ «ὀρθόδοξου δρόμου», τοῦ ἀρχαίου Χριστιανισμοῦ πού ἐπιβιώνει ὠς σήμερα ἀναλλοίωτος στήν Ὄρθόδοξη Ἀποστολική Ἐκκλησία, ἐλάχιστους ἀπό τούς ὀποίους περιγράψαμε πιό πάνω.

Τό πνεῦμα τῆς Ἁγιάς Σοφιάς εἶναι τό Ἅγιο Πνεῦμα πού εἶναι «διαθέσιμο» σέ κάθε λειτουργία σέ ὄποιοδήποτε ταπεινό ξωκλήσι ἀνά τόν κόσμο. Ἀν τό ἀποζητούμε εἰλικρινά και παλεύουμε νά τό βιώνουμε, τιμοῦμε μέ τόν καλύτερο τρόπο τήν κληρονομιά τοῦ ναοῦ «τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας».

Τό Ζωντανό Ἰστολόγιο

2 σκέψεις σχετικά με το “Οι Ἄγνωστοι Θησαυροί τῆς Ἁγιάς Σοφιάς που Ἀγνοοῦμε Συστηματικά

  • Ιούλιος 21, 2020, 9:49 πμ
    Permalink

    Συγχαρητήρια ΖΙ !
    …Και μονο γι’ αυτό το κείμενο που «ανοίγει» τα μάτια
    και σ’ αυτούς που τα έχουν ήδη ανοιχτά,
    θα σε προσλάμβανε ο μέγας Ιουστινιανός στους συμβούλου του’
    η προτεραιότητα σε κάποια ελληνοχριστιανικά «ξεχασμένα»
    ή ελλιπώς προβαλόμενα βρίσκουν κι εμένα εκτός!!!!!
    Φεύγουμε από τον κόσμο όχι με ελλιπείς γνώσεις,
    αλλά με ελλιπή πνευματικά εφόδια’
    αν συνέβαινε αυτό το εύκολο και κατανοητό μυστήριο
    -του ανελλιπούς ανεφοδιασμού-,
    κανείς δεν θα προλάβαινε ν’ αμαρτήσει’
    όλους θα τους είχε συνεπάρει το θαύμα της Φιλοκαλίας,
    Της μουσικής εκκλησιαστικής ευφορίας,
    το θαύμα των θεολόγων,
    το θαύμα της αγίας Σοφίας!
    Όλα αυτά δεν μοιάζουν ανθρώπινα,
    είναι μεταξύ της «μωρίας»του ανθρώπου
    και της Σοφίας του Θεού !
    Σ’ αυτήν την συνεργασία ελπίζουμε,
    για να συνεχισθεί κάπως ανθρώπινα η ζωή μας!

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
    Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
    Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
    Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
    Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
    - Τοκβίλ
  • Αρέσει σε %d bloggers: