Τό Τρελοβάπορο ἡ Ἑλλάς

Το τρελοβάπορο» του Δημήτρη Λάγιου και του Οδυσσέα Ελύτη – Φινάλε των παραστάσεων »…και με φως και με θάνατον ακαταπαύστως» που δόθηκαν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τα έτη 1994 και 1995.

Σολίστ: Γιώργος Νταλάρας, Σαβίνα Γιαννάτου, Λυδία Κονιόρδου

Το Τρελοβάπορο (»Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας»)
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος
Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης

Στίχοι:

Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά κι αρχίζει τις μανούβρες “βίρα μάινα” την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ’ τις δυο μεριές Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ’ όνειρο κι έχει λοστρόμο αθώο ναύτη πονηρό από τα βάθη φτάνει στους παλιούς καιρούς βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς

Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε

Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Ένας πνευματικός άνθρωπος δεν έχει θλίψεις. Όταν η αγάπη αυξηθεί και καεί η καρδιά από τον θείο έρωτα, δεν μπορεί να σταθεί πλέον θλίψη. Η μεγάλη αγάπη προς το Χριστό υπερνικά τους πόνους και τις ταλαιπωρίες που του προξενούν οι άνθρωποι.
    - Γέροντας Παΐσιος
  • Αρέσει σε %d bloggers: