Μην κλαις για τον Χριστό, κλάψε για σένα και μένα

Μην κλαις για τον Χριστό. Αυτός είναι Άρχοντας, Αθάνατος, Υπέροχος, Αιώνιος, Ανεξίκακος, Αληθινός, Αγαπών. Καθώς Τον βλέπεις να ανεβαίνει τον

Περισσότερα

Η Αξία της Αποτυχίας

Ίσως το μεγαλύτερο θαύμα στην ζωή μας, να είναι οτι κάποτε «χάσαμε». Μπορεί και τα πάντα. Αλλά δεν κρεμαστήκαμε στην

Περισσότερα

Γιατί ἀξίζει νά ὑπομένουμε δοκιμασίες καί δυσκολίες;

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ὑπομένη γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ἀκόμη καὶ μαρτύριο, πλημμυρίζει ἡ καρδιά του ἀπὸ θεία ἡδονή. Τὸ

Περισσότερα

Τό Μαγκανοπήγαδο τῶν Σχέσεων

Δύσκολο νά βγείς ἀπό τό μαγκανοπήγαδο τῆς ἀλληλουποταγῆς καί νά δείς τήν ἐλευθερία στήν παραίτηση, στήν παραίτηση που τίποτα δέν

Περισσότερα

Ἡ Πραγματική Χαρά

Μόνον κοντὰ στὸν Χριστὸ βρίσκει κανεὶς τὴν πραγματική, τὴν γνήσια χαρά, γιατὶ μόνον ὁ Χριστὸς δίνει χαρὰ καὶ παρηγοριὰ πραγματική.

Περισσότερα

Στά νοσοκομεῖα συχνάζει ἡ «ἁγιότητα»…

*στην Μαρία που ανέβηκε στον Σταυρό απο μικρό παιδί και περιμένει με χαμόγελο την ανάσταση… Χρειάστηκε για μερικές μέρες, να

Περισσότερα

Ἔλα στήν Ἐκκλησία καί δέν θά ἔχεις κανένα πρόβλημα!

«Έλα στην Εκκλησία και δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα», μία από τις μεγαλύτερες πλάνες. Η ζωή των Αγίων μας λέει:

Περισσότερα
  • Κέρασμα

    …Θυμάμαι τι μου συνέβη, όταν για πρώτη φορά με αληθινή συντριβή για τις αμαρτίες μου πήγα για εξομολόγηση. Όλη η ζωή που έζησα ορθώθηκε μπροστά μου ως αδικία από την αρχή ώς το τέλος. Όταν συνάντησα τον ιερέα, δεν μπορούσα να μιλήσω καθόλου από τη θλίψη, τα δάκρυα, τον καρδιακό πόνο, αλλά μόνον έκλαιγα.

    Και πιστέψτε με, πριν ακόμη αρχίσω να μιλώ για τις αμαρτίες μου, ο Ίδιος ο Κύριος «εξήλθε προς συνάντησίν μου» και έπεσε στον τράχηλό μου και με καταφίλησε, και ήμουν γι’ Αυτόν αγαπητός, χωρίς να περιμένει από μένα πότε θα πω «συγχώρησον», όπως και στην παραβολή ο άσωτος είπε «Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν Σου», όταν ήδη ο Πατέρας τον δέχτηκε στην αγκαλιά Του.

    Κατηγορούσα τον εαυτό μου για όλα. Ο Κύριος όμως δεν πρόφερε ούτε ένα λόγο μομφής× μόνο χαιρόταν «ότι ο υιός αυτός απολωλώς ην και ευρέθη, νεκρός ην και ανέστη». Τι νύχτα ήταν εκείνη! Μου είναι αδύνατο να τη διηγηθώ. Πόσο μας αγαπά ο Κύριος!
    - Γέροντας Σωφρόνιος