Άνθρωπος και πολιτισμός

Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και η κοσμοθεωρία που σήμερα κυριαρχεί, πηγάζουν από την απώλεια μνήμης, από τη λήθη του ποιοι είμαστε. Τι εννοώ μ’ αυτό; Στους μεγάλους δημιουργικούς πολιτισμούς του κόσμου, οι άνθρωποι δεν θεωρούν τον εαυτό τους δίποδο ζώο, απόγονο των πιθήκων που οι ανάγκες και οι επιθυμίες του μπορούν να ικανοποιηθούν με την επιδίωξη του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού προσωπικού συμφέροντος στον υλικό κόσμο, όπως θα συνέβαινε εάν η ζωή τους στον υλικό κόσμο εξαντλούνταν σε μια υλική, χωροχρονική διάσταση. Αντιθέτως, έχουν την πεποίθηση ότι κατάγονται από τους θεούς ή τον θεό, ότι είναι οι κληρονόμοι της αιωνιότητας, ότι το πεπρωμένο τους υπερβαίνει κατά πολύ το πολιτικό, κοινωνικό και το οικονομικό πεδίο, ή ότιδήποτε εκπληρώνεται με τους όρους του υλικού κόσμου, ή με την ικανοποίηση των θνητών και φυσικών επιθυμιών και αναγκών τους.

Φίλιππος Σερράρντ