Ο Γέροντας Παΐσιος για τις αμβλώσεις

χριστός έκτρωση κλάμα έμβρυο

Πόσα παιδάκια φεύγουν με τις εκτρώσεις. Θα ηταν πολύ λιγότερο το κακό να το γεννήσει το παιδί μια μάνα, να το βαφτίσει και μετά να το σκοτώσει, παρά να το σκοτώσει πριν γεννηθεί.

Διαβάστε επίσης: Ο Γέροντας Παΐσιος μιλά για τις εκτρώσεις

Πηγή: Αγιορείτικο Βήμα

2 σκέψεις σχετικά με το “Ο Γέροντας Παΐσιος για τις αμβλώσεις

  • Αύγουστος 5, 2010, 9:47 μμ
    Permalink

    ΕΥΧΗ ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΙ ΗΣ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ Ο ΑΥΤΟ ΠΡΟΟΡΩΝ

    Ελθέ το φώς το αληθινόν, ελθέ η αιώνιος ζωή, ελθέ το αποκεκρυμμένον μυστήριον, ελθέ ο ακατανόμαστος θησαυρός, ελθέ το ανεκφώνητον πράγμα, ελθέ το ακατανόητον πρόσωπο, ελθέ η αίδιος αγαλλίασις, ελθέ το ανέσπερον φώς, ελθέ πάντων των μελλόντων σωθήναι η αληθινή προσδοκία, ελθέ των κειμένων η έγερσις, ελθέ των νεκρών η ανάστασις , ελθέ ο δυνατός, ο πάντα αεί ποιών και μεταποιών και αλλοιών μόνο τω βούλεσθαι!

    Ελθέ ο αόρατος και αναφής πάντη και αψηλάφητος, ελθέ ο αεί αμετακίνητος και καθ` ώραν όλος μετακινούμενος και ερχόμενος προς ημάς τους εν τω άδη κειμένους, ο υπεράνω πάντων των ουρανών, ελθέ το περιπόθητον όνομα και θρυλούμενον, λαληθήναι δε παρ` ημών όπερ ής η γνωσθήναι, οποίος ή ποταπός, όλως ημίν ανεπίδεκτον.

    Ελθέ η αιώνιος χαρά, ελθέ το στέφος το αμαράντινον, ελθέ η πορφύρα του μεγάλου Θεού και βασιλέως ημών, ελθέ η ζώνη η κρυσταλλοειδής και διάλιθος, ελθέ το υπόδημα το απρόσιτον, ελθέ η βασίλειος αλουργίς και αυτοκρατορική όντως δεξιά!

    Ελθέ, όν επόθησε και ποθεί η ταλαίπωρος μου ψυχή, ελθέ ο μόνος προς μόνον, ότι μόνος ειμί καθάπερ οράς!

    Ελθέ ο χωρίσας εκ πάντων και ποίησας με μόνον επι της γής, ελθέ ο γενόμενος πόθος αυτός εν εμοί και ποθείν σε ποιήσας με, τον απρόσιτον παντελώς!

    Ελθέ η πνοή μου και η ζωή, ελθέ η παραμυθία της ταπεινής μου ψυχής, ελθέ η χαρά και η δόξα και η διηνεκής μου τρυφή!
    Ευχαριστώ σοι, ότι έν πνεύμα εγένου μετ` εμού ασυγχύτως, ατρέπτως, αναλλοιώτως ο επί πάντων Θεός, και αυτός μοι τα πάντα εν πάσι γεγένησαι, τροφή ανεκλάλητος και είς άπαν αδάπανος, αεννάως υπερεκχεομένη τοίς τής εμής ψυχής χείλεσι και υπερεκβλύζουσα εν τή πηγή της καρδιάς μου, ένδυμα απαστράπτον και καταφλέγον τους δαίμονας, κάθαρσις δια αφθάρτων και αγιών δακρύων εκπλυνούσα με, ών ή σή παρουσία, προς ούς παραγίνη, χαρίζεται.

    Ευχαριστώ σοι, ότι φώς ανέσπερον μοι γεγένησαι και ήλιος άδυτος που κρυβήναι μη έχων ο πληρών της σής δόξης τα σύμπαντα. Ουδέποτε γαρ απεκρύβης από τινός, αλλα ημείς αεί κρυπτόμεθα από σού, ελθείν προς σε μη βουλόμενοι.

    Που γαρ και κρυβήση ο μηδαμού έχων τόπον της σης καταπαύσεως; η διά τι, ο μήποτε αποστρεφόμενος των πάντων τινά, μήτε τινά αυτών εντρεπόμενος;

    Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος

    http://radiofloga.blogspot.com/

    Σχολιάστε
  • Αύγουστος 7, 2010, 3:12 μμ
    Permalink

    O Θεός είναι παντού {{ Γιώργος Γεραλής}}

    O Θεός είναι παντού.
    Σαν χαράζει η μέρα,
    τα πουλιά τον περπατούν
    στο γαλάζιο αγέρα.

    Kι η πνοή του, όπου χυθεί,
    δίνει φως στους τόπους
    και ξυπνάει απ’ το βαθύ
    ύπνο τους ανθρώπους.

    Kατεβαίνει χαμηλά
    κι όθε κι αν περάσει,
    ζωγραφίζει μ’ απαλά
    χρώματα την πλάση.

    Tα υπνωμένα δάση, αβρά
    χάιδεψε η φωνή του,
    και τα δέντρα, όλο χαρά,
    τραγουδούν μαζί του.

    Σε θαμπές ερμοκλησιές
    τους διαβάτες σμίγει.
    και φυσάει στις φυλλωσιές
    κι όλα τ’ άνθη ανοίγει.

    Σε ποτάμια αστραφτερά,
    ρυάκια διαμαντένια,
    δίνουν δρόμο στα νερά
    τα ξανθά του γένια.

    Στέλνει τη γλυκιά βροχή,
    στο φρυγμένο χώμα
    και ακούει την προσευχή
    απ’ το αγνό σου στόμα.

    Mε την τρικυμία μιλά,
    τη γαλήνη απλώνει.
    Στους καλούς χαμογελά,
    τους κακούς μερώνει.

    Eίναι μες στο κάθε τι
    και τα πάντα ορίζει.
    Mια καρδιά ζεστή, ανοιχτή,
    που όλους μάς γνωρίζει.

    Kι αν εσύ δεν τον θωρείς,
    πάντα αυτός σε σκέπει.
    Σαν δροσούλα είναι λαφρύς,
    σαν ανθό σε βλέπει.

    (από το βιβλίο: Aντιγόνη Mεταξά, H νέα εγκυκλοπαίδεια του παιδιού, Φυτράκης-«Tύπος» A.E., χ.χ.)

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Η προσευχή και η ζωή έχουν απήχηση. Η ζωή συγκινεί, αναγεννά και αλλοιώνει, ενώ τα λόγια μένουν άκαρπα. Η καλύτερη ιεραποστολή γίνεται με το καλό μας παράδειγμα, την αγάπη μας, την πραότητά μας. Να είσαι χριστιανός αληθινός.
    - Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
  • Αρέσει σε %d bloggers: