Αγαπημένε αν τη ζωή

Αγαπημένε, αν τη ζωή τη δώσω πίσω, ‘πε μου,

τι θα ωφελήση, αφού δε θα σε βρω;

Δε λογαριάζω τη ζωή, μα πως μπορεί καλέ μου,

να σβήση πια η αγάπη μου; Και να μη σ’ αγαπώ,

ενώ θάναι Άνοιξη παντού που ακούστηκε η φωνή μας

να επικαλήται τον αιώνιο έρωτα και μεις

στεφάνι να του πλέκουμε με μόνο το φιλί μας,

μέσα στο γιορτασμό λατρείας θερμής.

Ω, δε μου δίνει ο θάνατος καμμιά καμμιάν ελπίδα

και μου τις έσβησε η ζωή σα μια ψυχρή πνοή.

Τώρα μου μένει στου έρωτα την άγρια καταιγίδα

να ιδώ να μετρηθούν για με θάνατος και ζωή.

(Απόσπασμα από το ποίημα Όλα θα σβήσουν της Μαρίας Πολυδούρη)