Ό,τι αγάπησα πολύ

YouTube Preview Image

Ό,τι αγάπησα πίσω τ’ άφησα,
να φωτίζει τα σκοτάδια που περπάτησα,
να περνάς εσύ να μη χάνεσαι,
κι όποιος χάνεται να μη νοιάζεσαι.

Ό,τι αγάπησα πολύ
μες από θαμπό γυαλί
το κοιτώ και τ’ αγαπάω
τώρα πιο πολύ.

Ό,τι αγάπησα πίσω τ’ άφησα,
σαν πουλί σε μαύρη πέτρα το ζωγράφισα,
να το δεις εσύ, λίγο να σταθείς,
κι αν με θυμηθείς,
μη μου λυπηθείς.

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

4 σκέψεις σχετικά με το “Ό,τι αγάπησα πολύ

  • Μάιος 1, 2012, 6:24 μμ
    Permalink

    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!

    Αγαπημένος ο Θαλασσινός! Αγγίξατε ευαίσθητο σημείο γι’ αυτό και ακολουθούν ποστ με Τραγούδια! (ταυ κεφαλαίο)

    «Καλύτερα να μη μιλάς, κακιές αν κάνεις σκέψεις,
    μ’ αν συλλογάσαι όρφα, χρυσές είναι οι λέξεις» Θεολογικότατο!

    Σχολιάστε
  • Μάιος 1, 2012, 6:26 μμ
    Permalink

    Ξέχασα να πω πως στο βιντεάκι που ανεβάσατε ΠΑΡΑΔΟΞΩΣ οι εικόνες είναι όμορφες και διόλου γλυκερές ως συνήθως.

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Ο Θεός είναι σαν τα ραδιοφωνικά κύματα. Αν δεν έχεις ραδιόφωνο, νομίζεις ότι δεν υπάρχει. Αν έχεις όμως ραδιόφωνο, τον "πιάνεις" και τότε βλέπεις, και καταλαβαίνεις, και γνωρίζεις πλέον μετά λόγου γνώσεως ότι υπάρχει, διότι βλέπεις ότι η "κεραία" δεν έχει σύνδεση πουθενά και αυτά που το ραδιόφωνο "παίζει" έρχονται απ' έξω και όχι από μέσα.
    - Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
  • Αρέσει σε %d bloggers: