Ό,τι αγάπησα πολύ

YouTube Preview Image

Ό,τι αγάπησα πίσω τ’ άφησα,
να φωτίζει τα σκοτάδια που περπάτησα,
να περνάς εσύ να μη χάνεσαι,
κι όποιος χάνεται να μη νοιάζεσαι.

Ό,τι αγάπησα πολύ
μες από θαμπό γυαλί
το κοιτώ και τ’ αγαπάω
τώρα πιο πολύ.

Ό,τι αγάπησα πίσω τ’ άφησα,
σαν πουλί σε μαύρη πέτρα το ζωγράφισα,
να το δεις εσύ, λίγο να σταθείς,
κι αν με θυμηθείς,
μη μου λυπηθείς.

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

4 σκέψεις σχετικά με το “Ό,τι αγάπησα πολύ

  • Μάιος 1, 2012, 6:24 μμ
    Permalink

    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!

    Αγαπημένος ο Θαλασσινός! Αγγίξατε ευαίσθητο σημείο γι’ αυτό και ακολουθούν ποστ με Τραγούδια! (ταυ κεφαλαίο)

    «Καλύτερα να μη μιλάς, κακιές αν κάνεις σκέψεις,
    μ’ αν συλλογάσαι όρφα, χρυσές είναι οι λέξεις» Θεολογικότατο!

    Σχολιάστε
  • Μάιος 1, 2012, 6:26 μμ
    Permalink

    Ξέχασα να πω πως στο βιντεάκι που ανεβάσατε ΠΑΡΑΔΟΞΩΣ οι εικόνες είναι όμορφες και διόλου γλυκερές ως συνήθως.

    Σχολιάστε

Απάντηση σε Παναγιώτα Ακύρωση απάντησης

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Τα φτερά του χελιδονιού είναι πρόσθετο βάρος στο σώμα του. όμως ακριβώς χάρις σ’ αυτό το πρόσθετο βάρος το σώμα του χελιδονιού δεν μένει χάμω στην γη, αλλά διασχίζει τους αιθέρες. Το ίδιο συμβαίνει και στον άνθρωπο. Οι εντολές του Θεού φαίνονται βαριές, αλλά μονάχα χάρη σ’ αυτές ο άνθρωπος υψώνεται από την λάσπη και τη δουλεία της αμαρτίας στους ουρανούς της θείας μακαριότητας κι ελευθερίας.
    - Ιερός Αυγουστίνος
  • Αρέσει σε %d bloggers: