Το πιο σημαντικό είναι να δίνεις τη μάχη σου

Untitled

Νικητές και νικημένοι

Όλοι προσέχουνε κι επευφημούν τους νικητές
οι ηττημένοι δεν υπολογίζονται, είναι σαν
να μην υπάρχουν.
Κι όμως αυτοί προϋποθέτουνε την πάλη
αν δεν υπήρχαν ηττημένοι, δεν θα υπήρχαν νικητές.
Κανείς δεν τα θυμάται αυτά
μέσα στις ιαχές και τα βεγγαλικά.

Είναι σπουδαίο να είσαι νικητής
μαγευτικό και υπέροχο.
Ο ηττημένος έχει κιόλας ξεχαστεί
ενώ δύο ξεκινήσατε μένεις ο τέλειος Ένας
κι αυτή η μέθη-πρόσκαιρη βέβαια όπως όλες-
σου μαθαίνει τα όριά σου
ώς πού μπορείς να φτάσεις
και να νιώσεις κα να δεις
τον κόσμο και τον εαυτό σου.

Όμως πριν τον αγώνα ξεκινήσεις
πρέπει να παραδεχτείς
πως δεν μπορούνε όλοι να ηττηθούν
ούτε πάντα όλοι να νικούνε
και πως τη μια φορά μπορεί να είσαι νικητής
την άλλη ηττημένος
αλλά το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι
να δίνεις τη μάχη σου.

Λένας Παππά, Τα ποιήματα, Β΄τόμος

Ευχαριστούμε την Ιωάννα Ι.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Το πιο σημαντικό είναι να δίνεις τη μάχη σου”

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    …Θυμάμαι τι μου συνέβη, όταν για πρώτη φορά με αληθινή συντριβή για τις αμαρτίες μου πήγα για εξομολόγηση. Όλη η ζωή που έζησα ορθώθηκε μπροστά μου ως αδικία από την αρχή ώς το τέλος. Όταν συνάντησα τον ιερέα, δεν μπορούσα να μιλήσω καθόλου από τη θλίψη, τα δάκρυα, τον καρδιακό πόνο, αλλά μόνον έκλαιγα.

    Και πιστέψτε με, πριν ακόμη αρχίσω να μιλώ για τις αμαρτίες μου, ο Ίδιος ο Κύριος «εξήλθε προς συνάντησίν μου» και έπεσε στον τράχηλό μου και με καταφίλησε, και ήμουν γι’ Αυτόν αγαπητός, χωρίς να περιμένει από μένα πότε θα πω «συγχώρησον», όπως και στην παραβολή ο άσωτος είπε «Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν Σου», όταν ήδη ο Πατέρας τον δέχτηκε στην αγκαλιά Του.

    Κατηγορούσα τον εαυτό μου για όλα. Ο Κύριος όμως δεν πρόφερε ούτε ένα λόγο μομφής× μόνο χαιρόταν «ότι ο υιός αυτός απολωλώς ην και ευρέθη, νεκρός ην και ανέστη». Τι νύχτα ήταν εκείνη! Μου είναι αδύνατο να τη διηγηθώ. Πόσο μας αγαπά ο Κύριος!
    - Γέροντας Σωφρόνιος
  • Αρέσει σε %d bloggers: