Οι Άγνωστες Γυναίκες του 1821

Όλοι γνωρίζουμε τις σπουδαίες Ελληνίδες του 1821, Μπουμπουλίνα και Μαντώ Μαυρογένους που διέθεσαν τις περιουσίες τους για τον ελληνικό στόλο της επανάστασης.

Υπήρχε όμως και η ριψοκίνδυνη Μανιάτισσα Σταυρούλα Σάββαινα που πολέμησε στις 12-13 Μαΐου 1821 στο Βαλτέτσι και έλαβε μέρος στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Και ακόμη η Δόμνα Βιζβίζη, χήρα με τέσσερα παιδιά που ανέλαβε το πολεμικό πλοίο «Καλομοίρα» μετά τον θάνατο του άνδρα της.

Επίσης υπήρχε η Αλεξαντώ η Μεσολογγίτισσα που αψηφούσε κάθε κίνδυνο και κακουχία και τέλος οι γυναίκες της Νάουσας που θυσιάστηκαν με τα παιδιά τους πέφτοντας στον ποταμό Αραπίτσα τον Απρίλιο του 1822 για να πέσουν στα χέρια των Τούρκων.

Συγκλονισμένος ο μέγας εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός τραγούδησε: «Θαυμάζω τις γυναίκες μας και στο όνομά τους μνέω».

Πηγή: Περιοδικό «Η Δράση μας», Μάρτιος 2014

Ευχαριστίες στον Σπύρο Γκ.

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Συχνά νομίζουμε πως χρειάζεται η θρησκεία για να δικαιώσει το θάνατο και να μας συμφιλιώσει μαζί του. Ο Χριστιανισμός όμως μας γνωστοποιεί το ακριβώς αντίθετο: ότι η φθορά είναι η γελοιοποίηση του ανθρώπου και ο θάνατος η μεγαλύτερη ήττα του, ο μεγαλύτερος εχθρός, που πρέπει οπωσδήποτε να καταπατηθεί. Μόνο που ο θάνατος δε νικιέται με το να μην ασχολούμαστε μαζί του ούτε με το να θεωρείται ένα απλό γεγονός που σηματοδοτεί το τέλος της ζωής. Η νίκη επί του θανάτου ξεπερνά κάθε αυτονομημένη ατομική προσπάθεια και συνίσταται στη συμμόρφωση της ζωής μας στη ζωή του Χριστού, προσπάθεια που σαρκώνεται μόνο στην εκκλησιαστική κοινωνία, αναιρώντας το θάνατο με την Ανάσταση.
    - Γιώργος Μπάρλας
  • Αρέσει σε %d bloggers: