Ουράνιο Προσκύνημα

bouno-ouranos

Ευχαριστώ το Θεό,
που όταν φτάνω στο γκρεμό,
μου δίνει μια σπρωξιά πιο δυνατή,
όχι να πέσω,
μα να πετάξω.

Με τρομάζει το χτύπημα
– ενώ θα περίμενα χάδι-
μα με σώζει η εκτόξευση
στο άπειρο της αγάπης Του.
Στην αρχή ζαλίζει,
μα μετά φωτίζει.
Αρχικά φωνάζω διαμαρτυρόμενος,
μα αργότερα προσκυνώ
σωζόμενος.
Και δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση
απ’ την προσκύνηση
ενώ πετάς ψηλά,
και δεν βρίσκεις χώμα ν’ ακουμπήσεις,
μα μόνο αέρα δόξας,
φως ανάστασης,
κενό Παρουσίας.

Ζαλίζομαι που το ξαναθυμάμαι.

π. Ανδρέας Κονάνος

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ουράνιο Προσκύνημα

  • Ιανουάριος 26, 2015, 9:22 πμ
    Permalink

    Υπέροχος π. Αντρέας, από έναν Άπειρα Υπέροχο Θεό!!

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Η πνευματική ζωή θέλει αφοσίωση, αφιέρωση, χρόνο, να το θυμάσαι. Αν για μια ξένη γλώσσα κάνεις τόσα χρόνια μαθήματα, πόσο μάλλον για να μάθεις τη γλώσσα του Θεού, της αγάπης, του Παραδείσου. Άρα, μη παραπονιέσαι όταν αργούν τα αποτελέσματα. Σημαίνει ότι δεν δίνουμε πολλά στο Θεό.
    - π. Ανδρέας Κονάνος
  • Αρέσει σε %d bloggers: