Ὄταν ἡ βαρυχειμωνιά μοὺ πάγωνε τὰ χέρια

Μικρό παιδί

Ζωγράφος Γιώργος

Μουσική/Στίχοι: Κόκοτος Λίνος/Βεργόπουλος Αργύρης

Μικρό παιδί σαν ήμουνα και πήγαινα σχολείο
μικρό παιδί
Στα μάτια είχα τη χαρά, στα χέρια το βιβλίο
μικρό παιδί

Όταν η βαρυχειμωνιά μου πάγωνε τα χέρια
στον ουρανό τα σήκωνα, να ζεσταθούν στ αστέρια
στον ουρανό τα σήκωνα, να ζεσταθούν στ αστέρια

Παιδί στα δεκατέσσερα, κλέψανε τη χαρά μου
μικρό παιδί
Στα μάτια είχα τη φωτιά, τον ήλιο στην καρδιά μου
μικρό παιδί

Όταν η βαρυχειμωνιά…

Μικρό παιδί σαν ήμουνα και πήγαινα σχολείο
μικρό παιδί
Το γέλιο είχα συντροφιά, στα χέρια το βιβλίο
μικρό παιδί

Όταν η βαρυχειμωνιά…

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Η κοινή αντίληψη για τη νηστεία δείχνει μια ριζική ακατανοησία του πράγματος. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι αυτή καθαυτή η νηστεία σαν αποφυγή από μέρους μας αυτής ή εκείνης της τροφής ή σαν αποστέρηση του εαυτού μας από αυτό ή εκείνο το φαγητό για σκοπούς τιμωρίας. Η νηστεία δεν είναι παρά μόνο μια δοκιμασμένη μέθοδος για να πετύχουμε τα αναγκαία αποτελέσματα, όπως, μέσω εξάντλησης του σώματος, να επιτύχουμε εκλέπτυνση των μυστικών πνευματικών ικανοτήτων μας, που συσκοτίστηκαν από το γεγονός ότι φέρουμε σάρκα, και έτσι να διευκολύνουμε την προσέγγιση μας στον Θεό. Όπως στη νάρκωση, τη μέθη και τον ύπνο, έτσι και στη νηστεία ο άνθρωπος φανερώνει τον εαυτό του έτσι άλλοι εκδηλώνουν τις πιο ψηλές πνευματικές ικανότητες κι άλλοι γίνονται μόνο νευρικοί και θυμώδεις. Η νηστεία αποκαλύπτει την αληθινή ουσία του ανθρώπου.
    - π. Αλέξανδρος Ελτσιανίνωφ
  • Αρέσει σε %d bloggers: