Να διώξω τα σύννεφα

Της νύχτας κυλάνε οι ώρες
τον ύπνο μου διώχνει η βροχή,
φοβάμαι μη σ’ άρπαξαν μπόρες
κι απόμεινα εγώ μοναχή
φοβάμαι μη σ’ άρπαξαν μπόρες
κι απόμεινα εγώ μοναχή

Να διώξω τα σύννεφα
θα γίνω αγέρι
να φέγγω στο δρόμο σου
θα γίνω αστέρι
κι αν πάλι τ’ απόβραδο
καημό θα μου φέρει
θα μείνω στο δρόμο σου
να γίνω φωτιά

Να διώξω τα σύννεφα

Την πόρτα χτυπάει αγέρας
το σπίτι βαραίνει σιωπή
γυρεύω το φέγγος της μέρας
ζητώ τη δική σου φωνή
γυρεύω το φέγγος της μέρας
ζητώ τη δική σου φωνή

Να διώξω τα σύννεφα

Της νύχτας κυλάνε οι ώρες
τον ύπνο μου πήρε η βροχή
μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες
μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί
μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες
μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί

Να διώξω τα σύννεφα

Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Μουσική: Ηλέκτρα Παπακώστα

1η ἐρμηνεία: Καίτη Χωματά

2η ἐρμηνεία: ΝΑΜΑ

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    What does love look like?
    It has the hands to help others. It has the feet to hasten to the poor and needy. It has the eyes to see the misery. It has the ears to hear the sighs and sorrows of men.
    - Anonymous
  • Αρέσει σε %d bloggers: