Να διώξω τα σύννεφα

Της νύχτας κυλάνε οι ώρες
τον ύπνο μου διώχνει η βροχή,
φοβάμαι μη σ’ άρπαξαν μπόρες
κι απόμεινα εγώ μοναχή
φοβάμαι μη σ’ άρπαξαν μπόρες
κι απόμεινα εγώ μοναχή

Να διώξω τα σύννεφα
θα γίνω αγέρι
να φέγγω στο δρόμο σου
θα γίνω αστέρι
κι αν πάλι τ’ απόβραδο
καημό θα μου φέρει
θα μείνω στο δρόμο σου
να γίνω φωτιά

Να διώξω τα σύννεφα

Την πόρτα χτυπάει αγέρας
το σπίτι βαραίνει σιωπή
γυρεύω το φέγγος της μέρας
ζητώ τη δική σου φωνή
γυρεύω το φέγγος της μέρας
ζητώ τη δική σου φωνή

Να διώξω τα σύννεφα

Της νύχτας κυλάνε οι ώρες
τον ύπνο μου πήρε η βροχή
μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες
μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί
μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες
μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί

Να διώξω τα σύννεφα

Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Μουσική: Ηλέκτρα Παπακώστα

1η ἐρμηνεία: Καίτη Χωματά

2η ἐρμηνεία: ΝΑΜΑ

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Δυστυχώς, σήμερα, όλοι οι δήθεν χριστιανοί γαλουχηθήκαμε με τη λογική της γης και όχι με τη λογική του παραδείσου. Πόθος μας είναι να κατακτήσουμε τη γη και πάντα τα εν αυτή κι όχι τον Χριστό και τον Παράδεισο. Ποιός χριστιανός σήμερα λέγει «δόξα τω Θεώ απέτυχα στις εξετάσεις» η «ευτυχώς με αδίκησαν οι άνθρωποι για να με δικαιώσει ο Θεός» η «ευτυχώς πτώχυνα» η «δόξα τω Θεώ είμαι άρρωστος».
    - Aρχ. Αρσένιος Κωτσόπουλος
  • Αρέσει σε %d bloggers: