Ανάσταση, το ωραιότερο ανοιξιάτικο θαύμα

Πάνω και πέρα από το Σταυρό
ανοιχτός ο ουρανός για να ξεφύγεις…
μέσα στο σταυρό αργά βαδίζει ο πόνος!
Του γύφτου τα καρφιά σαν όργανα τάξεως
«τακτοποίησαν»
τις χούφτες του ελέους
και τα πόδια που περπατούσαν
πάνω στο σχέδιο του Θεού!

…Και το σχέδιο του Θεού απλώθηκε
έξω απ’ τον Σταυρό,
προχώρησε στην Ανάσταση
μετά την αιματηρή θυσία’
τεράστιος ο κόπος
κι ο πόνος ..η μόνη δύναμη,
φωνάζει διαρκώς το απελθέτω’
η αδικία σε διατάζει,
κι η χλεύη
χλαμύδα αγιότητας σου φοράει!

Κι όλα αυτά πότε?
Τότε που η φύση εμπαίζει τον θάνατο,
στην καλύτερη ώρα της γης,
στις μεγάλες χαρές της!
Όταν η ζωή ανασταίνεται απ’ τον χωμάτινο τάφο.
Τί εξαίσιο θαύμα!
Και ο δικός σου χειμώνας θα ξεπαγώσει,
κι ο δικός σου σταυρός θα βγάλει ανάσταση’
αυτή είναι η θεραπεία στον χαριτωμένο και ταπεινό,
όταν σταυρώνεται!

Αργά βαδίζει ο πόνος
ώσπου χάνει το βήμα του
όταν τρέχει μπροστά του η Ανάσταση
Τί παράξενο θαύμα ο Σταυρός!!
– της υπομονής* το θαύμα –
Μα η Ανάσταση το ωραιότερο
το ανοιξιάτικο θαύμα!

* Υπομονή το ρούχο σου είναι μωβ,
με το γαλάζιο τ’ ουρανού μόνο ταιριάζεις!!

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Αυτός πού έχει ταπείνωση, δεν κάνει ποτέ τον δάσκαλο· ακούει και, όταν του ζητηθή η γνώμη του, μιλάει ταπεινά. Ποτέ δεν λέει «εγώ», αλλά «ο λογισμός μου λέει» ή «οι Πατέρες είπαν». Μιλάει δηλαδή σαν μαθητής. Όποιος νομίζει ότι είναι Ικανός να διορθώνη τους άλλους έχει πολύ εγωισμό.
    - Γέροντας Παΐσιος
  • Αρέσει σε %d bloggers: