Γεώργιος Λασκαρίδης – Άγιος Ραφαήλ: Το αληθινό πρόσωπο του Βυζαντίου

Ρωμανία - Βυζαντινή Ρωμαϊκή Ελληνική αυτοκρατορία - δικέφαλος αετόςΗ πολυσχιδής προσωπικότητα του Γεώργιου Λασκαρίδη ίσως είναι άγνωστη για τους περισσότερους, όμως αποτελεί την καλύτερη προσωποποίηση και ζωντανή απεικόνιση της ψυχής, της ουσίας του πολιτισμού της Νέας Ρώμης ή Ρωμανίας, της υπερχιλιετούς Ελληνικής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους.

Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη - Θερμή Λέσβου - ΚαρυέςΟ ιατρός – φιλόσοφος – χιλίαρχος του αυτοκρατορικού στρατού Γεώργιος Λασκαρίδης από τους Μύλους της Ιθάκης έζησε στη δύση της Ρωμανίας, τον 15ο αιώνα μ.Χ. Όμως μετά από 500 χρόνια λήθης μας η ιστορία του αποκαλύφθηκε και απασχολεί πολλούς. Σήμερα τον γνωρίζουμε ως νεοφανή ιερομάρτυρα Άγιο Ραφαήλ της Λέσβου.

Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα, ακούστε με ηρεμία την συγκλονιστική αφήγηση των θαυμαστών περιστατικών των Καρυών της Λέσβου από την κα. Βασιλική Ράλλη (αρχείο mp3, ~10 MB).

Ιστορικό ευρέσεως λειψάνων αγίου Ραφαήλ

2 σκέψεις σχετικά με το “Γεώργιος Λασκαρίδης – Άγιος Ραφαήλ: Το αληθινό πρόσωπο του Βυζαντίου”

  • Νοέμβριος 7, 2007, 6:14 μμ
    Permalink

    ειχα διαβασει απο παλια για το βιο των Αγιων Ραφαηλ Νικολαου και Ειρηνης αλλα ειχα λησμονησει αυτες τις λεπτομερειες που ξαναακουσα παλι απο την κ. Ραλλη.Την ευχαριστω παρα πολυ που με τοση λεπτομερεια τις αφηγηθηκε .Πραγματι ειναι απο τους Αγιους που αρκετος κοσμος επικαλειται σε πολλες περιστασεις της ζωης του.Ο θεος να την εχει παντα καλα.

    Σχολιάστε
  • Ιούνιος 16, 2012, 9:20 πμ
    Permalink

    Υπάρχει ένα βιβλίο με τον τίτλο «Άγραφον» εκδ. ΑΚΡΙΤΑΣ, διασκευή σε πιο συνεπτυγμένη γραφή και απλ΄΄η σημερινή γλώσσα ενός βιβλίου του μακαρίτη φιλολόγου Φ. Λίτσα. Παρουσιάζει ακριβώς την προσωπικότητα του αγίου Ραφαήλ κυρίως, έως και το μαρτύριό του. Είναι μία άκρως συγκινητική και γλαφυρή ΄διηγηση. Το πρόσωπο και η δράση του αγίου πλαισιώνεται από τα αληθινά ιστορικά γεγονότα των μέσω του 15ου αιώνα.

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
    Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
    Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
    Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
    Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
    - Τοκβίλ
  • Αρέσει σε %d bloggers: