Ἔκκληση σέ ὑγιείς δυνάμεις γιά τήν Ἁγιά Σοφιά

Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,

Όχι  ως  Έλληνας  που έλκω ολοκληρωτικά την καταγωγή μου από την Κωνσταντινούπολη αλλά ως πολίτης του κόσμου νιώθω απογοήτευση και αποτροπιασμό από τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας, παγκόσμιου συμβόλου του πολιτισμού, σε μουσουλμανικό τζαμί. Η πράξη αυτή αν γίνει ανεκτή από τη διεθνή κοινότητα εγείρει πολλά ερωτηματικά για τον πολιτισμένο κόσμο. Αναρωτιέμαι πόση εγκυρότητα έχει η επίκληση των κοινών αξιών και ο διάλογος σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Ή μήπως η δύναμη των οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων στρογγυλοποιεί τα πάντα;  Η Τουρκία τι πρεσβεύει με τον τρόπο αυτό; Ότι η αυθαιρεσία, αναίδεια και θρασύτητα της ηγεσίας της αλλά και όπως φαίνεται μεγάλου μέρους του λαού της δεν έχει κανένα όριο, καμμιά αναστολή, κανένα σεβασμό ούτε καν στην ιστορικά παγιωμένη παγκόσμια πολιτιστική συνείδηση, ή ακόμη χειρότερα (και για την ίδια την υπόστασή της) ότι  η ένδεια δικών της αξιών μπορεί να κρύβεται πίσω από το σφετερισμό ξένων συμβόλων  και την παραποίηση της ιστορίας και του πολιτισμού.

Πιστεύω και κάνω έκκληση σε όποιες υγιείς δυνάμεις υπάρχουν στη χώρα αυτή (δεν μπορεί κάποιες θα υπάρχουν) να βρούν τρόπο να αντιδράσουν. Η Τουρκία θέτει μόνη της τον εαυτό της εκτός πολιτισμένου κόσμου αλλά και ο πολιτισμένος κόσμος πρέπει με σαφήνεια να της δείξει την έξοδο. Ανοχή σημαίνει συνυπευθυνότητα και προετοιμάζει για μια «δήθεν» ουδετερότητα απέναντι στην έκπτωση αξιών η οποία όποτε ιστορικά υιοθετήθηκε είχε ολέθρια αποτελέσματα.

Το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο από το να είναι απλά πολιτικό.

Αντώνης Αλεξανδρίδης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ἔκκληση σέ ὑγιείς δυνάμεις γιά τήν Ἁγιά Σοφιά

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Τί είναι ελευθερία;
    Συνήθως χρησιμοποιούμε αυτή τη λέξη, για να δηλώσουμε την ικανότητα επιλογής ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες δυνατότητες. Είμαστε ελεύθεροι να έρθουμε ή όχι σ' αυτή τη διάλεξη· είμαστε ελεύθεροι να ψηφίσουμε αυτό ή το άλλο κόμμα, κ.λπ. Άλλα αυτή είναι σχετική καί όχι απόλυτη ελευθερία. Περιορίζεται από τις δυνατότητες πού μας δόθηκαν. Καί ακριβώς αυτό το δεδομένο (αυτό πού μας δόθηκε) αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για την ελευθερία. Γιατί να επιλέγω ανάμεσα σε ό,τι μου δόθηκε, καί να μην είμαι ελεύθερος να δημιουργήσω τις δικές μου δυνατότητες; Μπορείτε να δείτε πώς το ερώτημα της ελευθερίας καί το ερώτημα της δημιουργίας εκ του μηδενός, είναι αλληλένδετα: αν κάποιος δημιουργεί με υλικό πού του δόθηκε, είναι δεσμευμένος από το υλικό αυτό αν όμως δημιουργεί εκ του μηδενός, τότε είναι ελεύθερος με την απόλυτη έννοια του ορού.
    - Επίσκοπος Περγάμου Iωάννης Ζηζιούλας
  • Αρέσει σε %d bloggers: