Μοιάζεις αδύναμος κι όμως είσαι ο νικητής…

Σε όλη την ζωή μας, προσπαθούμε να ολοκληρώσουμε ένα όνειρο, το όνειρο των άλλων για εμάς. Δεν το συνειδητοποιούμε, παρά

Περισσότερα

Ἐπιστολή πρός τούς ἀσθενεῖς

Ἀσθενεῖς μου, συμπαθεστάτη ὁμάδα τῶν ἀνθρώπων,         Ἀπευθύνομαι σέ σᾶς. Σᾶς καταλαβαίνω ἀπόλυτα ὅσο κανείς ἄλλος, γιατί εἶμαι καί ἐγώ

Περισσότερα

Παραινέσεις με Διάκριση

Να γίνεσαι καλύτερος… χωρίς διαταγές! Να χαίρεσαι… χωρίς να υποκρίνεσαι! Να μιλάς… χωρίς να περιαυτολογείς! Να δουλεύεις… χωρίς να υποδουλώνεσαι!

Περισσότερα

Αν μπορούσες να επιλέξεις, τι θα ήθελες να ήσουν στη γη;

αν ηταν να διάλεγα την ύπαρξη μου θα επέλεγα να είμαι αγριόχορτο ψιλόλιγνο στις άκρες επαρχιακών δρόμων. Θα είχα ρίζες

Περισσότερα

Γαμήλιο Ταξίδι ἀπό τόν Παράδεισο στήν Κόλαση καί πάλι στόν Παράδεισο…

Τί χαρά, τί εὐτυχία πλημμύριζε τὶς καρδιές τους τὴν ὥρα τοῦ ἱεροῦ Μυστηρίου! Γύρω τους συγγενεῖς καὶ φίλοι πολλοὶ τοὺς

Περισσότερα

Εἶναι ἔτοιμη ἡ καρδιά μας γιά τό Θεό;

  «Ετοίμη η καρδία μου, ο Θεός, ετοίμη η καρδία μου (Ψαλμ. 56, 8) Αδελφοί μου, είναι μακάριος όποιος μπο­ρεί

Περισσότερα

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας για την Αμφισβήτηση, την Πίστη και την Ανάσταση

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος μιλά για την την αμφισβήτηση, την πίστη, την ταπείνωση, την Ανάσταση του Χριστού

Περισσότερα

Όσιος γέροντας Παΐσιος – μιλά μια συμμαθήτριά του!

Μια συνομιλία για τον άγιο γέροντα Παΐσιο Αγιορείτη (πριν από την επίσημη αγιοποίηση) με την συμμαθήτριά του, γιαγιά Βεατρίκη Καλαϊτζή.

Περισσότερα

Άφρων ή Σώφρων Χριστιανός;

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη «Είπε δε ο Θεός: Άφρων…» α. Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της σημερινής Κυριακής (Σημ. Ζ.Ι.: Θ’ Λουκά) προβάλλει

Περισσότερα

Ο Άγνωστος Πλούτος (που δεν συσσωρεύουμε)

Οι άνθρωποι όταν ακούμε την λέξη «πλούτος», ο νους μας πηγαίνει στα υλικά αγαθά, στο χρήμα. Η ζωή της πίστης

Περισσότερα
  • Κέρασμα

    …Θυμάμαι τι μου συνέβη, όταν για πρώτη φορά με αληθινή συντριβή για τις αμαρτίες μου πήγα για εξομολόγηση. Όλη η ζωή που έζησα ορθώθηκε μπροστά μου ως αδικία από την αρχή ώς το τέλος. Όταν συνάντησα τον ιερέα, δεν μπορούσα να μιλήσω καθόλου από τη θλίψη, τα δάκρυα, τον καρδιακό πόνο, αλλά μόνον έκλαιγα.

    Και πιστέψτε με, πριν ακόμη αρχίσω να μιλώ για τις αμαρτίες μου, ο Ίδιος ο Κύριος «εξήλθε προς συνάντησίν μου» και έπεσε στον τράχηλό μου και με καταφίλησε, και ήμουν γι’ Αυτόν αγαπητός, χωρίς να περιμένει από μένα πότε θα πω «συγχώρησον», όπως και στην παραβολή ο άσωτος είπε «Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν Σου», όταν ήδη ο Πατέρας τον δέχτηκε στην αγκαλιά Του.

    Κατηγορούσα τον εαυτό μου για όλα. Ο Κύριος όμως δεν πρόφερε ούτε ένα λόγο μομφής× μόνο χαιρόταν «ότι ο υιός αυτός απολωλώς ην και ευρέθη, νεκρός ην και ανέστη». Τι νύχτα ήταν εκείνη! Μου είναι αδύνατο να τη διηγηθώ. Πόσο μας αγαπά ο Κύριος!
    - Γέροντας Σωφρόνιος