jump to navigation

Το Τρελό «Γαλατικό Χωριό» της Ισπανίας που πάει κόντρα στην Κερδοσκοπική Οικονομία Οκτώβριος 21, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Επιχειρηματικότητα, Ενέργεια / Περιβάλλον, Κοινωνία, Πολιτική , 1 comment so far

Η Δύναμη της Συνεργασίας – Ευημερούσα Ουτοπία στον 21ο αιώνα

Αξιοβιώσιμη Αναπτυξη Τοπικών Κοινωνιών: το μοντέλο της Marinaleda (0% ανεργία και μισθοί 1200 ευρώ)

Με σχεδόν καθόλου αστυνομία, έγκλημα ή ανεργία, αυτή η πόλη περιγράφεται ως μια δημοκρατική, σοσιαλιστική ουτοπία.

 Η ανεργία είναι ανύπαρκτη στη Marinaleda, ένα χωριό της Ανδαλουσίας στη νότια Ισπανία, που είναι ευημερούσα, χάρη στον γεωργικό συνεταιρισμό του.Μια πόλη όπου όλοι δουλεύουν, δεν υπάρχει αστυνομία, ενώ οι μισθοί είναι 1200 ευρώ! Εκ πρώτης όψεως, η ισπανική πόλη της Marinaleda δεν διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη στην περιοχή της. Τοποθετημένη στην γραφική κοιλάδα Campiña, η γύρω περιοχή αποτελείται από καταπράσινους λόφους, μίλια από ελαιώνες και χρυσαφένιες εκτάσεις με σιτάρι που εκτείνεται όσο το μάτι μπορεί να δει.
Η πόλη είναι όμορφη, ήσυχη και χαρακτηριστική αυτών που βρίσκονται στην Ανδαλουσία, την φτωχότερη,νότια επαρχία της Ισπανίας. Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.

πολη 2

Στον συνεταιρισµό, λοιπόν του Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται. (περισσότερα…)

Η Επιλογή των Ελλήνων Οκτώβριος 10, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Πολιτισμός, Πολιτική , add a comment

“Η επιλογή των Ελλήνων είναι τελικά αν θα έχουν εκκλησία του δήμου ή Φαραώ, τρεις τάξεις ή δύο, τον Ηρόδοτο ή τον αυλοκόλακα με το καλέμι. Μπορείς είτε να αφήνεις τη διανόηση ελεύθερη να γράφει ποίηση και να επιτίθεται στην ελίτ είτε να τη βάζεις να χτίζει τάφους, να κολακεύει τον Ένα και να χαράσσει δουλοπρεπή πικτογράμματα. Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι νόμιμος ιδιοκτήτης ενός κομματιού γης ή να σκάβει στα κτήματα του Μεγάλου Bασιλιά.. Κάνε τους πλουσίους να χρηματοδοτούν θεατpικές παραστασεις και να ναυπηγούν στόλο ή άφησέ τους να ξεκοκαλίζουν και να κατέχουν ως ιδιοκτησία τους ολόκληρη την ύπαιθρο. Παζάρευε στην αγορά με παμπόνηρους ιδιώτες μικροπωλητές ή σέρνε με το ζόρι την παpαγωγή σου στην αποθήκη του παλατιού. Άκου το “ο Δίας δεν υπάρχει πια” ή αποκεφάλιζε τους υπερόπτες που δεν υποκλίνονται στον Θωθ. Εξοστράκιζε, έλεγχε, σατίριζε, δίνε δημοσιότητα και ερεύνα ή περίμενε ν’ ακούσεις το χτύπημα στην πόρτα τα μεσάνυχτα. Εν τέλει, αυτή η επιλογή καθορίζει το αν τα παιδιά θα έχουν μια καλύτερη ευκαιρία να τρωνε, να είναι απαλλαγμένα από αρρώστιες, να μεγαλώνουν ασφαλή από ακρωτηριασμό και άδικο θάνατο, να βλέπoυν και να περιγράφουν τον κόσμο όπως επιλέγουν – και να εγγράφονται στο σύγχρονο πανεπιστήμιο για να μαθαίνουν πόσο απαίσιος ήταν στην πραγματικότητα ολόκληρος ο πολιτισμός της παιδικής τους ηλικίας”.

Πηγή: Victor Davis Hanson & John Heath – “Ποιός σκότωσε τον Όμηρο;” σελ. 98

Αναδημοσίευση από: Αντίβαρο

Σχετικά με τους Κοινωνικούς Επαναστάτες και τον Κομμουνισμό Οκτώβριος 15, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Πολιτική , 1 comment so far
revolution-flowers
Οι Επαναστάτες αρέσουν στους ανθρώπους γιατί η αλλαγή που προτείνουν δεν είναι μετάνοια. Δεν μας καλούν να αλλάξουμε εμείς μέσα μας, να γκρεμίσουμε τον τρόπο σκέψη μας και να χτίσουμε έναν άλλον (και μάλιστα ταπεινό-το μεγαλύτερο σκάνδαλο), αλλά καλούν σε μια αλλαγή εξωτερικών δομών απρόσωπα κοινωνικών πιστεύοντας αυτόματα ότι θα προκαλέσει βελτίωση της ζωής μας. Προσπαθούν να χτίσουν έναν άλλο κόσμο και όχι έναν άλλον άνθρωπο. Ένα δεύτερο στοιχείο τους είναι ότι επιθυμούν να εξαναγκάσουν τον κόσμο να αλλάξει ενώ οι Άγιοι καλούν –δεν αναγκάζουν- τον άνθρωπο να αλλάξει. Αυτή η βία με το εκρηκτικό στοιχείο της εκδίκησης («δικαιοσύνη» είναι το όνομα της), επίσης γλυκαίνει τους ανθρώπους αλλά δεν είναι παρά μια άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Για αυτό και οι επαναστάσεις ακόμη και αν επικρατήσουν κατά κανόνα καταλήγουν σε λουτρό αίματος και καθιδρύουν ένα σκληρό καθεστώς.

Θεόδωρος Ρηγινιώτης από το βιβλίο «Εναντίον του Θεού» εκδόσεις Όμορφος Κόσμος.

Η Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία. Διότι θρησκεία ίσον δεισιδαιμονία. Ο θρησκευόμενος είναι ένας δεισιδαίμων, ο οποίος έχει ορισμένες φαντασιοπληξίες περί Θεού και ο οποίος δεισιδαιμονικά καταφεύγει στην θρησκεία είτε για βοήθεια , για να μπορέσει δηλαδή μα ανταπεξέλθει στις δυσκολίες του στον κόσμο αυτόν , είτε από φόβο του θανάτου , είτε από φτώχεια , είτε από ψυχολογική ανασφάλεια. Για αυτό βλέπει κανείς και πλούσιους να θρησκεύουν. Δεν είναι μονοπώλιο των φτωχών η θρησκεία.  Αυτό οι Μαρξιστές βέβαια δεν μπορούν να το καταλάβουν , αφού νομίζουν ότι , άμα εξαλειφθή η φτώχεια και ελευθερωθεί ο άνθρωπος από τον φόβο του να πεθάνει από την πείνα, μετά δεν θα χρειάζεται να θρησκεύει θα του είναι άχρηστη η θρησκεία. Ο Κομμουνισμός τώρα υπόσχεται «λαγούς με πετραχήλια», αρκεί να επικρατήσει ως πολιτικό καθεστώς. Ως ιδέα βέβαια είναι ωραίος ο Κομμουνισμός , ως κοινωνία ισότητος. Στην πράξη δεν μπορεί να συμβεί έτσι. Για να υπάρξει πραγματική ισότης πρέπει να προηγηθεί η θεραπεία της ανθρώπινης προσωπικότητος, Αν αυτή δεν θεραπευθεί , οποιοδήποτε ιδεολογικό ή πολιτικό σύστημα , όσο τέλειο και αν είναι , δεν μπορεί να εφαρμοσθή. Διότι πάντα θα υπάρχουν μέσα σ’αυτό άνθρωποι συμφεροντολόγοι και όχι πραγματικοί ιδεολόγοι, οι οποίοι θα διαβρώνουν το σύστημα.

π. Ιωάννης Ρωμανίδης Απόσπασμα από το Βιβλίο «Πατερική Θεολογία»

 

Πηγή: eyxh.gr

Διακήρυξη ΑΡΔΗΝ: Ένα πολιτικό κίνημα από τον Λαό Οκτώβριος 12, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Πολιτική , 1 comment so far

Insurmountable_odds_by_sifu

Ενδιαφέρον εγχείρημα από την Κίνηση Πολιτών Άρδην για τη συγκρότηση ενός νέου πολιτικού κινήματος. Όποιοι/ες ενδιαφέρονται, μπορούν να σχολιάσουν και να προσυπογράψουν τη διακήρυξη.

————–

 

θ ξακολουθομε ν

γονατίζουμε

πως ατς δραπέτης

θ σηκώσουμε λλον πύργο

τίθασο

πέναντί τους.

Μιχάλης Κατσαρός,

Κατά Σαδδουκαίων

 

Τα έξι χρόνια σαρωτικής εθνικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης υπήρξαν το επιστέγασμα μιας ολόκληρης περιόδου παρακμής, επιδεινώνοντας όλες τις αρνητικές πλευρές δύο αιώνων κρατικής υπόστασης.

Όλοι συναγωνίζονται ποιος θα διαψεύσει ταχύτερα τις προσδοκίες του λαού, µε αποκορύφωμα την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Η πολιτική ηγεσία, το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ αλλά και οι λοιποί –κατ’ εξοχήν η Αριστερά, σε νεολαία, Πανεπιστήμια, συνδικαλισμό, ΜΜΕ–, σύσσωμος ο «πνευματικός κόσμος», πλην ελαχίστων, καθώς και οι επιχειρηματικές ελίτ, βρίσκονται σε βαθύτατη κρίση. Ακόμα και η Εκκλησία αδυνατεί να παίξει ρόλο αποτελεσματικού αναχώματος.

Έτσι πορεύονται οι εκπρόσωποί µας, στην πλειοψηφία τους, φαύλοι, μεταπράτες, υπηρέτες ξένων εξουσιών. Και, δυστυχώς, όσοι δεν είναι διεφθαρμένοι, είναι βαθύτατα φθαρμένοι.

Η Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία, η «μεταπολίτευση», έχει εξαντληθεί οριστικά: Αφού έδωσε ό,τι θετικό είχε έως το 1989, ολοκλήρωσε τη μεταβολή της χώρας σε παρασιτική απόφυση της Δύσης και έρμαιο του τουρκικού νεο-οθωµανισμού, ενώ απειλεί, μέσα από την παρακμή, να οδηγήσει σε οριστική  έκλειψη έναν ιστορικό λαό.

Ποτέ άλλοτε, ακόμα και χωρίς ανεξάρτητο κράτος, δεν κινδυνεύαμε όσο σήμερα: Δημογραφική κατάρρευση, φυγή των νέων, οικονομική αποικιοποίηση, παραγωγική αποσάθρωση, πολιτισμική παρακμή, απειλή αλλοίωσης της εθνικής φυσιογνωμίας της χώρας, αποσύνδεση της ορθόδοξης παράδοσης από την ταυτότητά µας, γλωσσική αλλοτρίωση. Παράλληλα, ονεοθωµανισµός –στην Κύπρο, το Αιγαίο και τη Θράκη– και οι τεράστιες γεωπολιτικές ανατροπές σε µία χώρα-σύνορο Ανατολής και Δύσης, µας απειλούν άμεσα. Προηγήθηκαν τρεις μεγάλες εθνικές καταστροφές, η Μικρασιατική Καταστροφή, η Κατοχή/Εμφύλιος, η Κυπριακή Τραγωδία. Και τώρα κινδυνεύουμε µε την οριστική απώλεια της δυνατότητας να επιβιώσουμε ως ανεξάρτητο ιστορικό υποκείμενο και ως  αυτόνομο κράτος.

Είμαστε κολλημένοι στον τοίχο από την ιστορία, χωρίς περιθώριο για νέα σφάλματα. Πρέπει να αντισταθούμε τελεσφόρα, διότι, πλέον έχει καταστεί σαφές ότι όλοι δοκιμάστηκαν – και απέτυχαν.

Πώς όμως θα μπορέσουμε να βγούμε από τη δεινή θέση που µας έφεραν; Έξι χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών διδάσκουν τι δεν πρέπει να κάνουμε, δηλαδή να πιστεύουμε σε λαοπλάνους και τυχοδιώκτες.

Ο λαός θα πρέπει, μέσα από τα σπλάχνα του, να αναδείξει τις δυνάμεις που θα οραματιστούν και θα κάνουν πράξη την αναγέννηση της πατρίδας. Να αντικαταστήσουμε τις ονειροφαντασίες µε όραμα, την τυχοδιωκτική μικροπολιτική µε στρατηγική, τα ρεσάλτα προς τις «καρέκλες» µε την ανασυγκρότηση της κοινωνίας, µε στόχο τη μεγάλη ανατροπή που χρειαζόμαστε.

Υπάρχουν δυνατότητες για µια καινούργια άνοιξη; (περισσότερα…)

Για τους Κληρονόμους του Περιβολιού που λέγεται Ελλάδα Σεπτέμβριος 30, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Λογοτεχνία - Ποίηση, Πολιτική , 1 comment so far

 

limnh

Παιδί μου, το Περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι όπως το δεις να μη το παρατήσεις.
Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα
και πλούτισε τη χλώρη τουκαι πλάτυνε τη γή του.

Κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις.
Κι αν αγαπάς τ’ ανθρώπινα και όσα άρρωστα δεν είναι,
ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά να φύγουν.
Και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα.
Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής).

Κι αν είναι κι έρθουν χρόνια δίσεχτα,
πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιαγμένα,
κι όσα δέντρα για τίποτ’ άλλο δέ φελάν παρά για μετερίζια,
μη φοβηθείς το χαλασμό.
Φωτιά! Τσεκούρι!

Τράβα, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι κόφ’ το,
και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα,

για πόλεμο, για μάτωμα, για την καινούγια γένα,
π’ όλο την περιμένουμε,κι όλο κινάει για να ‘ρθει,
κι όλο συντρίμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων.

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει.
Κορώνα ιδέα, ιδέα σπαθί, που θα είν’απάνου απ’όλα.

Κωστής Παλαμάς – Oι Πατέρες

Πρόσκληση προς τους αγαπητούς Αναρχικούς και Αντιεξουσιαστές Αύγουστος 30, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Πολιτική , 6Σχόλια

banksy-flower-molotov

Τά  ξημερώματα τῆς Κυριακῆς 31 Ἰουλίου 2016, ὁ Κεντρικός Ναός τῶν Ἀθηνῶν, Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΕΥΚΑΚΙΩΝ, πού βρίσκεται μεταξύ Λυκαβηττοῦ καί Ἐξαρχείων, δέχθηκε ἀπό ἐσᾶς ἰσχυροτάτη βομβιστική ἐπίθεση μέ 2 μεγάλες φιάλες ὑγραερίου τύπου Camping, πλήρεις εὐφλέκτων ὑλικῶν!

[] Ἀποροῦμε! Γιατί  σεῖς οἱ Ἀντιεξουσιαστές χτυπήσατε τόν Ναόν μας καί, μάλιστα, πρῶτον καί ἀπό τήν εἰσβολή τῆς Θεσσαλονίκης; Ἔχουμε δώσει δείγματα μελῶν τῆς «διάχυτης ἐξουσίας» ἤ ἔχουμε πρωτοστατήσει σέ ἐκκένωση Στέγης Μεταναστῶν; Ἔχει ἐνοχληθεῖ ἀπό τόν Ναό μας τό σχολεῖο πού βρίσκεται δίπλα μας ( στήν ὁδό Ἀραχώβης) καί φιλοξενεῖ 315 μετανάστες ἐδῶ καί 4 μῆνες; Ὄχι, βέβαια! Μπορεῖ ὁποιοσδήποτε ἀμφιβάλλει, νά ρωτήση τούς ὑπευθύνους τῆς Στέγης γιά νά πληροφορηθῆ περί τῆς ἀγαστῆς σχέσεώς μας.

Πότε προκάλεσε ὁ Ναός μας καί πότε χωρίσθηκε ἀπό τά δίκαια συμφέροντα τῶν ἐνοριτῶν του, ἕνας Ναός ἱστορικός, μνημειώδης, πού τόν ἔκτισε, καί πρόσφατα τόν ἀνακαίνισε ἡ ἀγάπη, ἡ εὐλάβεια καί τό ὑστέρημα τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, χωρίς καμμιά Κρατική χρηματοδότηση;

Μέ τό χτύπημά σας στόν Ναό μας πλήξατε ἐσεῖς οἱ Ἀναρχικοί κάποιον ἤ κάποιους πού δυναστεύουν, κοροϊδεύουν καί ἐκμεταλλεύονται τόν λαό; Ζημιώσατε αὐτούς πού ἔχουν μετατρέψει τούς νοικοκυραίους πολίτες τῆς Πατρίδος μας σέ ζητιάνους; Πότε ὡς Ἀντιεξουσιαστές καί Ἀναρχικοί βλάψατε ἤ ζημιώσατε τούς πραγματικούς ὑπευθύνους τῆς Παγκοσμίου ἀλλά καί τῆς ἐγχωρίου ἐκμεταλλεύσεως; Τό νά ζηµιώνης ἀθώους, ἀφρούρητους καί ἀνυπεράσπιστους, δέν εἶναι ἡρωϊκή πράξη. Ἡρωϊσµός εἶναι νά ἀντιµετωπίσης κατά πρόσωπο τήν θωρακισµένη καί φρουρουµένη ἐκµετάλλευση. Νά ἀντιµετωπίσης τήν αἰχµή τοῦ δόρατος, πρωθυπουργούς καί ὑπουργούς καί ὄχι ἐπειδή δέν ἔχεις τά κότσια γιά «νά δείρης τόν γάϊδαρο, νά δέρνης τό σαµάρι»! (περισσότερα…)

Γιατί συνέβη ἡ Ὀκτωβριανή Ἐπανάσταση στήν Ρωσία; Μάιος 29, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ευρώπη, Ιστορία, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Πολιτική , add a comment

revolution-flowers

τοῦ Αλεξάντερ Σολζενίτσιν

Πριν από μισό αιώνα περίπου, ενώ ήμουν ακόμα παιδί, θυμάμαι ότι άκουγα αρκετούς ηλικιωμένους να δίνουν την ακόλουθη εξήγηση για τις μεγάλες καταστροφές που είχαν πλήξει τη Ρωσία:

Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό.

Γι’ αυτό και συνέβη όλο αυτό.

Από τότε έχω περάσει σχεδόν πενήντα χρόνια που εργάζομαι για την ιστορία της Επανάστασής μας.

Όλα αυτά τα χρόνια έχω διαβάσει εκατοντάδες βιβλία, έχω συγκεντρώσει εκατοντάδες προσωπικές μαρτυρίες, και έχω ήδη συνεισφέρει οκτώ τόμους δικούς μου στην προσπάθεια τής εκκαθάρισης από τα συντρίμμια που άφησε πίσω η αναταραχή.

Αλλά αν μου ζητούσαν σήμερα να διατυπώσω όσο πιο συνοπτικά γίνεται την κύρια αιτία της καταστροφικής επανάστασης που κατάπιε περίπου εξήντα εκατομμύρια του λαού μας, δεν θα μπορούσα να το θέσω με μεγαλύτερη ακρίβεια από ό, τι να επαναλάβω:

Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό.
Γι’ αυτό και συνέβη όλο αυτό.

Οι αδυναμίες της ανθρώπινης συνείδησης, που έχει στερηθεί της θείας της διάστασης, ήταν ένας καθοριστικός παράγοντας σε όλα τα μεγάλα εγκλήματα αυτού του αιώνα.

Το πρώτο από αυτά ήταν ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, και ένα μεγάλο μέρος των σημερινών δυσκολιών μας μπορούν να αναχθούν σε αυτό. Ήταν ένας πόλεμος (η μνήμη του οποίου φαίνεται να έχει ξεθωριάσει), όταν η Ευρώπη, γεμάτη με υγεία και αφθονία, έπεσε σε μια οργή αυτο-ακρωτηριασμού που δεν μπορούσε παρά να υποσκάψει την ισχύ της για έναν αιώνα ή περισσότερο, ίσως και για πάντα.
Η μόνη πιθανή εξήγηση για τον πόλεμο αυτό είναι μια ψυχική έκλειψη μεταξύ των ηγετών της Ευρώπης, λόγω της απώλειας της ευαισθητοποίησης τους σε μια υπέρτατη δύναμη πάνω τους.

Μόνο μια άθεη δηλητηρίαση θα μπορούσε να ωθήσει φαινομενικά χριστιανικά κράτη να χρησιμοποιούν δηλητηριώδη αέρια, ένα όπλο τόσο τρομερά απάνθρωπο.

Ήταν ο Ντοστογιέφσκι, και πάλι, ο οποίος άντλησε από τη Γαλλική Επανάσταση και το ολοφάνερο μίσος για την Εκκλησία το δίδαγμα ότι «η επανάσταση πρέπει κατ’ ανάγκην να αρχίσει με τον αθεϊσμό». Αυτό είναι απολύτως αληθινό.

Αλλά ο κόσμος δεν είχε γνωρίσει ποτέ πριν, μια τόσο μεγάλη ασέβεια οργανωμένη, στρατιωτικοποιημένη και επίμονα κακόβουλη, όπως εκείνη που εφαρμόζεται από το μαρξισμό.

Στο πλαίσιο του φιλοσοφικού συστήματος του Μαρξ και του Λένιν, και στο επίκεντρο της ψυχολογίας τους, το μίσος κατά του Θεού είναι η κύρια κινητήρια δύναμη, πιο θεμελιώδης από όλες τις πολιτικές και οικονομικές αξιώσεις τους.

Ο μαχητικός αθεϊσμός δεν είναι απλώς τυχαίος ή οριακός στην κομμουνιστική πολιτική. Δεν είναι μια παρενέργεια, αλλά ο κεντρικός άξονας.

Αλλά υπάρχει κάτι που δεν περίμεναν: ότι σε μια χώρα όπου οι εκκλησίες έχουν ισοπεδωθεί, όπου ένας θριαμβευτικός αθεϊσμός τα έχει ρημάξει όλα για τα δύο τρίτα του αιώνα, όπου ο κλήρος είναι εντελώς ταπεινωμένος και στερημένος από κάθε ανεξαρτησία, όπου ό, τι απέμεινε από την Εκκλησία ως θεσμός είναι ανεκτό μόνο για λόγους προπαγάνδας κατά της Δύσης, όπου ακόμη και σήμερα άνθρωποι στέλνονται σε στρατόπεδα εργασίας εξ αιτίας της πίστης τους, και όπου, μέσα στά στρατόπεδα εκείνοι που συγκεντρώνονται για να προσευχηθούν το Πάσχα, οδηγούνται σε κελιά τιμωρίας – δεν θα μπορούσαν να υποθέσουν ότι κάτω από αυτό τον κομμουνιστικό οδοστρωτήρα η χριστιανική παράδοση θα επιβίωνε στη Ρωσία.

Είναι αλήθεια ότι εκατομμύρια συμπατριώτες μας έχουν διαφθαρεί και καταστραφεί πνευματικά από τον επίσημα επιβαλλόμενο αθεϊσμό, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά εκατομμύρια πιστοί.

Και εδώ βλέπουμε την αυγή της ελπίδας: άσχετα με το πόσο φοβερά ορθώθηκε ο κομμουνισμός με άρματα μάχης και πυραύλους, δεν έχει σημασία πόσο κατάφερε να καταλάβει το πλανήτη, είναι καταδικασμένος να μην νικήσει τον Χριστιανισμό.

Αυτό το μίσος που σκόπιμα καλλιεργείται, εξαπλώνεται στη συνέχεια σε κάθε τι που έχει ζωή, την ίδια τη ζωή, στον κόσμο με τα χρώματά του, τους ήχους και τα σχήματα, στο ανθρώπινο σώμα.

Η πικραμένη τέχνη του εικοστού αιώνα χάνεται ως αποτέλεσμα αυτού του άσχημου μίσους, γιατί η τέχνη είναι άκαρπη χωρίς αγάπη.

Στην τέχνη η Ανατολή έχει καταρρεύσει γιατί έχει χτυπηθεί και καταπατήθηκε, αλλά στη Δύση, η πτώση ήταν οικειοθελής, σε μια σκηνοθετημένη και επιτηδευμένη αναζήτηση όπου ο καλλιτέχνης, αντί να προσπαθεί να αποκαλύψει το θεϊκό σχέδιο,προσπαθεί να βάλει τον εαυτό του στη θέση του Θεού.

Η ζωή μας δεν έγκειται στην επιδίωξη της υλικής επιτυχίας, αλλά στην προσπάθεια για μια άξια πνευματική ανάπτυξη.

Ολόκληρη η γήινη ύπαρξή μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα μεταβατικό στάδιο στην κίνηση προς κάτι υψηλότερο, και εμείς δεν πρέπει να σκοντάψουμε και να πέσουμε, ούτε πρέπει να καθυστερούμε μάταια σε ένα σκαλί της σκάλας.

Οι νόμοι της ύλης μόνοι τους δεν εξηγούν τη ζωή μας ούτε μας δίνουν την κατεύθυνση.

Οι νόμοι της φυσικής και της φυσιολογίας δεν θα αποκαλύψουν το αδιαμφισβήτητο τρόπο με τον οποίο ο Δημιουργός συνεχώς, μέρα με τη μέρα, συμμετέχει στη ζωή του καθενός μας, ανελλιπώς χορηγώντας μας την ενέργεια της ύπαρξης.

Όταν η βοήθεια αυτή μας αφήσει, πεθαίνουμε.

Και στη ζωή ολόκληρου του πλανήτη μας, το Θείο Πνεύμα σίγουρα κινείται όχι με λιγότερη δύναμη:αυτό θα πρέπει να κατανοήσουμε στους σκοτεινούς και τρομερούς καιρούς μας.

Στο παραπάτω έξοχο κείμενο, που χρονολογείται από το 1983, ο βραβευμένος με Νόμπελ λογοτεχνίας Ρώσος λογοτέχνης, Αλεξάντερ Σολζενίτσιν (1918 – 2008) εντοπίζει την αιτία για τη Ρωσική Επανάσταση.

Σημειώνει ότι ο ίδιος λόγος είναι πίσω από την ερήμωση, τη σκληρότητα και τον εγωισμό σε ολόκληρο τον εικοστό αιώνα.

Πηγή: Μέ παρρησία | Σαλογραία

Ποια εἶναι ἡ λέξη που καίει; Μάιος 14, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Πολιτική , 2Σχόλια

listening

Τσιρόπουλος Κώστας

Ὑπάρχει μία λέξη πού ἀγκυλώνει, πού τρυπᾶ τίς συνειδήσεις σήμερα, μία λέξη πού ἐνοχλεῖ, πού προκαλεῖ ἔξαψη, λοιδορία, ἐχθρότητα, μίσος τυφλό, μία λέξη πού καίει, πού ἐξαγριώνει τούς πολλούς τῶν καιρῶν μας, λέξη-καρφί, λέξη-μαχαίρι, λέξη-πυρακτωμένη βουκέντρα πού ἐξεγείρει, πού ἐρεθίζει, πού γεννᾶ μανία σατανική καί λύσσα.
Δέν πρόκειται γιά τίς τρέχουσες ἤ τίς νεόκοπες λέξεις τῆς πολιτικῆς προπαγάνδας καί τῆς δημοσιογραφικῆς ἀοριστολογίας. Ἀντίθετα, εἶναι λέξη παλιά κι ὅμως αἰώνια ἐπίκαιρη, λέξη πού πιάνει πολύ χῶρο στή ζωή μιᾶς κοινωνίας, ὅποιας κοινωνίας, ὅποιου πολιτικοῦ συστήματος γέννημα κι ἄν εἶναι αὐτή, λέξη πού πάνω της στηρίζεται ἡ ζωή κι ὁ θάνατος, δυναμική, ἐκρηκτική, τελεσφόρα, ἐρεθιστική. (περισσότερα…)

Ἀπό Παιδί-Στρατιώτης Δικηγόρος Προσφύγων – ἡ συγκινητική ἱστορία τοῦ Deng Thiak Adut Ιανουάριος 30, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία, Παιδεία / Εκπαίδευση, Πολιτική , add a comment

6 χρονῶν τόν ἄρπαξαν ἀντάρτες ἀπό τήν οἰκογένειά του.

Τόν ἀνάγκασαν νά γίνει παιδί-στρατιώτης.

Τραυματίστηκε τουλάχιστον δύο φορές σέ μάχες.

Στά 12 του τόν φυγάδεψαν παράνομα στό ἐξωτερικό.

Σήμερα συνεχίζει νά μάχεται μέ ἄλλο τρόπο…

Γνωρίστε τήν συγκινητική ἱστορία τοῦ Deng Thiak Adut (youtube).

Περισσότερες πληροφορίες: ABC

Ζητεῖται ἡγέτης Νοέμβριος 22, 2015

Posted by Αργυρώ Σταθερού in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Πολιτική , add a comment

invisible-resized-600

Της Αργυρώς Σταθερού, Δημοσιογράφου

Πόσες φορές αναρωτιέμαι μήπως πρέπει να βάλουμε “αγγελία” ευρέσεως κατάλληλων πολιτικών εκπροσώπων και προπαντός ενός άξιου ηγέτη, αντάξιου των προσδοκιών και του καλού ολόκληρου του έθνους μας. Ως κουρασμένοι Έλληνες πολίτες από τις πολιτικές που εφάρμοσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνώντες της, κατά τα άλλα, ευλογημένης αυτής χώρας που αξιωθήκαμε να γεννηθούμε, φτάσαμε στην ώρα μηδέν της ιστορίας μας, πιάσαμε πάτο στο πηγάδι της απόγνωσης. Η Ελλάδα είναι, ομολογουμένως, μοναδική σε ομορφιά και κλιματικές συνθήκες κι αυτό δεν είναι μεροληπτική, αλλά διεθνής διαπίστωση. Κι ενώ έχουμε δεδομένο τον ήλιο, τη θάλασσα, την πλούσια πανίδα και χλωρίδα και άλλους φυσικούς πόρους, μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά με ρίζες στους αρχαίους χρόνους και ένα ένδοξο ιστορικό παρελθόν με προγόνους πατριώτες – γνήσιους αγωνιστές κάπου «κολλήσαμε», στο σύγχρονο σήμερα και φαινόμαστε, όχι απλώς οι «ουραγοί» της Ευρώπης, αλλά τα «τεμπέλικα λαμόγια» που θέλουν να ζουν με δανεικά και να καλοπερνούν “αραχτοί και light”.

Πόσο απογοητευτική είναι η εικόνα των σύγχρονων Ελλήνων όλων των ηλικιών που κάθονται σωρηδόν ως «λουσάτοι» άνεργοι στις καφετέριες, ενώ στα χωράφια, τις οικοδομές, τα δημόσια έργα, τα λιμάνια κ.ά. δουλεύουν ένα σωρό αλλοδαποί όλων των εθνικοτήτων.

Πόσο τραγικό είναι ένας έξυπνος λαός να καταπίνει ως «κουτορνίθι» ό,τι του σερβίρουν τα Μ.Μ.Ε., να προσπαθεί να εντυπωσιάσει με κραυγαλέες εμφανίσεις και να τρώει το χρόνο του σε παιχνίδια κοινωνικών δικτύων. Φυσικά, αυτό δεν συντελέστηκε αίφνης και αυτόματα στη δική μας γενιά. Πήρε χρόνια για να «δηλητηριαστεί» το ιδιαίτερο εκείνο DNA που μας άφησαν κληρονομιά οι γνήσιοι Έλληνες πρόγονοί μας. Δεν ξυπνήσαμε μια μέρα στον καναπέ να πίνουμε φραπέ. Γίναμε αργά και μεθοδικά λάτρεις και εκφραστές του δυτικόφερτου τρόπου ζωής σε όλες της τις εκφάνσεις. Φρόντισαν για αυτό καταρχήν η τηλεόραση με την πλύση εγκεφάλου που έκανε και στη συνέχεια τα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης, αλλά και οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες της χώρας που ξέχασαν τις ρίζες τους και λάτρεψαν τη «δύση», άρα και την κτήση, απομακρύνθηκαν από το Θεό και σταδιακά έχασαν το «μπούσουλα», τα ιερά και όσιά μας. Και δημιουργήθηκαν κινήματα στην πολιτική που συμβάδισαν με τις τάσεις της μόδας που ποτέ, όμως, δε ντύνει τον απλό λαό. Κοσμεί μόνο τους προύχοντες, τους έχοντες και κατέχοντες. Άλλοι πήγαν αριστερά και προσπάθησαν να εφαρμόσουν ουτοπικές για την Ελλάδα πολιτικές ιδεολογίες του Μαρξ και του Λένιν, άλλοι πήγαν δεξιά και προσπάθησαν να εφαρμόσουν ανεδαφικές για τον τόπο καπιταλιστικές θεωρίες που δεν εξυπηρετούσαν παρά μόνο τα ξένα και αργότερα πολυεθνικά συμφέροντα. Άλλοι πήγαν ακόμα δεξιότερα και προσπάθησαν απολυταρχικά να εφαρμόσουν τους νόμους και την τάξη με στρατιωτικά πρότυπα. Κι αυτό αποτυχημένο, καθώς, όσο κι αν βολεύει η οργάνωση και η εργατικότητα του στρατού δεν μπορεί μια χώρα με φιλελεύθερους πολίτες να λειτουργεί σαν «καλοκουρδισμένο» στρατόπεδο! Άλλος είναι ο ρόλος του στρατού κι άλλος του κράτους. Κάποιοι ισορρόπησαν κάπου στο κέντρο και έκαναν πολιτικά «γκελ» προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, ανάλογα με το πώς φυσούσαν οι εκάστοτε κοινωνικο-πολιτικοί «άνεμοι» και, δυστυχώς, τα συμφέροντά τους. Στην πάροδο των ετών της σύγχρονης μεταπολιτευτικής περιόδου δε βρέθηκαν παρά ελάχιστοι πολιτικοί εκφραστές της έννοιας του αληθινού πατριωτισμού. Κινδυνεύοντας να παρεξηγηθώ και να εξαγριώσω τους απανταχού πολιτευμένους και τους οπαδούς τους, εννοώ γνήσιους, ηθικούς, αληθινούς, πατριώτες άντρες με φόβο Θεού και πίστη στα ελληνικά ιδεώδη και ιδανικά, με αγάπη έως αυταπάρνησης στον ιερό, αυτό τόπο και τους ανθρώπους του, που κάποιοι έχυσαν το αίμα τους για να το απολαμβάνουμε εμείς, ελεύθεροι, σήμερα. Γιατί σίγουρα, οι γείτονες χώρες δεν φρόντισαν για την ελευθερία μας, ούτε ποτέ θα φροντίσουν. Ο καθένας πρέπει να κοιτάζει τη χώρα του και τα συμφέροντά του, άλλωστε.

Η έλλειψη τέτοιων αντρών, «καθαρών» και αποτελεσματικά εργατικών για τον τόπο είναι εμφανής. Διαφαίνεται ξεκάθαρα στην απόγνωση που έχει κυριεύσει τον ελληνικό λαό που φαίνεται να συνειδητοποιεί, έστω και αργά, ότι οι πολιτικοί εκπρόσωποί του τον προδίδουν ασύστολα κτίζοντας στην «πλάτη» του την προσωπική τους καριέρα και κυνηγώντας τα ίδια συμφέροντα, την πολυπόθητη «καρέκλα» και «θεσούλα» τους, το κτίσιμο των τεράστιων περιουσιακών τους στοιχείων. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν εργαστεί ποτέ, άλλοι ελάχιστα στη ζωή τους. Συνήθως προέρχονται από πολιτικά τζάκια, άλλοι πάλι αναμείχθηκαν με την πολιτική ως ιδεολογικό χόμπι και το μετέτρεψαν σε προσοδοφόρο επάγγελμα. Στις σκέψεις όλων μας γεννιέται περισσότερο από ποτέ η ανάγκη για την εμφάνιση ενός ηγέτη με γνήσιο όραμα και φιλικές διαθέσεις για τον ταλαιπωρημένο αυτό τόπο και λαό. Ο Καποδίστριας άφησε μια πολιτική κληρονομιά διεθνούς βεληνεκούς που φαίνεται πως κανένας μεταγενέστερος Έλληνας δεν θέλησε να μιμηθεί και να αξιοποιήσει. Και δεν ήταν ο μόνος. (περισσότερα…)