jump to navigation

Εσείς πώς δε χωρίσατε ακόμα; Σεπτέμβριος 2, 2014

Posted by Παναγιώτα in : Βιβλία / Περιοδικά, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί , 4Σχόλια

Τα παρακάτω αποτελούν απόσπασμα από το βιβλίο του Κ. Γανωτή «Ας κοιτάξουμε τα παιδιά μας στα μάτια» που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Αρχονταρίκι.


«Βλέποντας κανεὶς στὴν ἐποχή μας ζευγάρια ταιριασμένα κι ἀγαπημένα ἀπορεῖ πῶς τὰ κατάφεραν καὶ δὲν ἐχώρισαν ἀκόμα. Μά, θὰ πεῖτε, δὲν συντρέχουν προφανῶς οἱ λόγοι τοῦ χωρισμοῦ. Στὰ χρόνια τὰ δικά μας ἀκόμα πράγματι ὑπῆρχαν συμβατικοὶ λόγοι γιὰ τὸ διαζύγιο καὶ τέτοιοι ἦταν ἡ μοιχεία, ἡ ἀσωτία, ἡ κακομεταχείριση. Στὴ δική σας ἐποχὴ ἡ διάσταση τοῦ ζευγαριοῦ, ποὺ ὁδηγεῖ στὴ διάλυση τῆς οἰκογένειας, ἀποκαλύπτει τὴν πραγματικὴ αἰτία της, τὴν ἀπουσία τοῦ Θεοῦ. Χωρὶς ἄλλη αἰτία διαπιστώνουν ἕνα πρωὶ ὅτι δὲν ἀντέχουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. ῾Η ἕλξη τῶν συζύγων χαλαρώνει καὶ σβήνει μὲ τρόπο, ποὺ καὶ οἱ ἴδιοι δὲν τὸν καταλαβαίνουν. Δὲν μποροῦν νὰ ἐξηγήσουν τὸ γεγονὸς μὲ τὴ γλῶσσα, ποὺ ἔμαθαν νὰ χρησιμοποιοῦν, τὰ οἰκονομικὰ δηλ. αἴτια, τὰ βιολογικά, τὰ αἰσθητικὰ κ.λπ.

Κι ἐνῷ δὲν ἔχουν νὰ ἐπικαλεσθοῦν ἕνα ἀπὸ τὰ συμβατικὰ αἴτια, βρίσκονται μὲ ἔκπληξη μπροστὰ στὸ ψυχολογικὸ φαινόμενο νὰ μὴν ἀντέχουν τὴν ὕπαρξη, τὴν παρουσία τοῦ ἄλλου, τοῦ συζύγου τους, δηλαδὴ νὰ μὴν ἀντέχουν τὴν ἴδια τὴ σχέση. Κοιτάξετε τὸ σημερινὸ ἄνθρωπο, ποὺ ἐνῷ καίγεται ἀπὸ τὴ μοναξιά, συγχρόνως ἐπιδιώκει τὴν ἀπόλυτη μοναξιά, τὴ μοναξιὰ νὰ μὴν προσδιορίζεται ἀπὸ καμμιὰ σχέση. Αὐτὴ εἶναι ἡ μοναξιὰ τῆς κόλασης.

῾Ο γάμος διαλύεται, γιατὶ δὲν προσφέρει στὸ ζευγάρι τὴν ἀπόλαυση, ποὺ προσδοκοῦσαν νὰ ἀπολαύσουν, ὅταν παντρεύονταν. Μόνον ἡ τέλεια παράδοση τοῦ ἑνὸς στὸν ἄλλον χωρὶς ἄλλες ὁποιεσδήποτε παρεμβολές, σκέψεων λ.χ. σκοπιμοτήτων, φόβων κ.λπ. μπορεῖ νὰ δώσει τὴν εὐτυχία τοῦ γάμου. Λέω «μπορεῖ», γιατὶ ὑπάρχει μιὰ προϋπόθεση ἀκόμα ποὺ δὲν ἰσχύει στὰ ζῶα. ῾Η αἴσθηση τοῦ χρόνου, τῆς τύχης, ἡ βεβαιότητα τοῦ προσωρινοῦ τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου δηλητηριάζει τὴν εὐτυχία σὲ κάθε σχέση καὶ βέβαια καὶ τοῦ γάμου. Τὸ ἀβέβαιο τῶν προθέσεων τοῦ ἄλλου μπαίνει στὴ σχέση τοῦ ζευγαριοῦ. Ποιός θὰ ἐγγυηθεῖ τὴ συζυγικὴ πίστη, τὴν εἰλικρίνεια καὶ τὴν ἀντοχὴ τοῦ ἄλλου στοὺς πειρασμούς; ῎Ετσι ἡ συζυγικὴ σχέση προχωρεῖ κάτω ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ τῆς ἀποτυχίας. Καὶ τὸ διαζύγιο ἔρχεται σὰν ὥριμος καρπός.

Κι ἔτσι ὑφαίνεται ἡ αἴσθηση τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου τοῦ πολιτισμοῦ. ῾Η θέα τοῦ κόσμου δὲν τοῦ προσφέρει εὐχαρίστηση, ὅσο κι ἂν ὁρκίζεται γιὰ τὸ ἀντίθετο. ᾿Επιστρατεύονται οἱ ἡδονὲς γιὰ νὰ παρηγορήσουν προσωρινὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ ἐπινοοῦνται ἄπειρες πολυποίκιλες γεύσεις καὶ ἀποχρώσεις ἡδονῶν ἔτσι γιὰ ἕνα ξεγέλασμα τῆς ἀπαρηγόρητης ψυχῆς, ποὺ θρηνεῖ βουβὰ τὴ χαμένη παιδικὴ ἀθῳότητα.

Μποροῦμε νὰ ποῦμε λοιπὸν ὅτι ἡ σύγχρονη οἰκογένεια μᾶς ἀποκαλύπτει τὰ μεταφυσικὰ αἴτια τῆς ἀποτυχίας της καὶ ἀντίστοιχα βέβαια τὰ μεταφυσικὰ αἴτια τῆς ἐπιτυχίας της. ῞Οταν λείπει καὶ δὲν καλλιεργεῖται ἡ ἐκκλησιαστικὴ ζωὴ τῆς οἰκογένειας, ἡ οἰκογένεια δὲν σώζεται οὔτε μὲ καλὲς προθέσεις καὶ ἄλλες προϋποθέσεις. Τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς πιστοποιεῖται μ’ ἕνα ἁπλὸ κοίταγμα γύρω μας.

(περισσότερα…)

Η «τιμωρία» του Θεού Ιανουάριος 20, 2013

Posted by Παναγιώτα in : Βιβλία / Περιοδικά, Βιβλία / Περιοδικά, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Ζούσε  ολόκληρη  η  οικογένεια,κάπου  30  ψυχές  από  τον  80χρονο   παππού  μέχρι  και  τα  δισέγγονα  στον  περιφγραγμένο  με  ψηλή  μάντρα  χώρο όπου  κατέβαινε  για  τον  χειμώνα. Παππού  ρώτησε  ένα  βράδυ  ο  δεκαοχτάχρονος  εγγονός , γιατί  ο  Θεός  μας  τιμωρεί  αν  ξεφύγουμε  από  τον  νόμο  του; Πήγαινε  παιδί  μου  φέρε  ξύλα  για  την  φωτιά  και  θα  τα  πούμε  μετά.

Το παιδί  τυλίχτηκε  στη   χονρτή  κάπα  του  και  βγήκε  για  να  φέρει  ξύλα. Όμως  ξαφνικά  άκουσε  ένα  γρύλλισμα,  και  πράγματι  κατάλαβε  κάποιο  αγρίμι  κοντά  στη  μάντρα. Χωρίς  να  το  σκεφτεί  άρπαξε  από  την  αποθήκη  ένα  όπλο  και  όρμησε  να  σκοτώσει  το  αγρίμι. Ήδη  είχε  αρχίσει  να  σκοτεινιάζει και  κυνηγώντας  το  ζώο  ήταν  σίγουρος  ότι  θα  το  έπιανε. Όμως  το  αγρίμι  ξεμάκραινε, η  νύχτα  έπεφτε  πια  για  καλά  και  είχε  ήδη  μπει  πια  στο  μεγάλο  χιονισμένο  δάσος. Άρχισε  να  φοβάται. Τι  έπρεπε  να  κάνει;  Μέχρι  τότε  δεν  τον  έπαιρναν  οι  μεγάλοι  κοντά  τους  και  ήξερε  ότι  το  κυνήγι  στο  δάσος  γινόταν μόνο  την ημέρα.

Ξαφνικά  άκουσε  πάλι  το  γρύλισμα,όμως  άκουσε  και  άλλα  και  κατάλαβε.Το  ζώο  τον  είχε  παρασύρει  και  τώρα  ολόκληρη  η  αγέλη  τον  είχε  κυκλώσει.Το   άλογο  αφηνίασε  και  τον  έριξε  κάτω  και  αρπάζοντας  το  όπλο  του  εκπυρσοκρότησε  μέσα  στη  νύχτα,όμως  τα  θηρία  παρόλο  που  για  λίγο  σάστισαν  όρμησαν  πάλι  πάνω  του.

Τότε  άρπαξε   ένα  κλαδί  και  ανέβηκε  σε  ένα  δέντρο. Η  νύχτα  προχωρούσε    παγερή  και  αυτός  σκεφτόταν  πια  τον  σίγουρο  θάνατο  ξυλιασμένος  πάνω  στο  δέντρο.

Κι  όμως  ξαφνικά  μακριά  στην  κοιλάδα  άκουσε  τον  ήχο  κυνηγετικού βούκινου. Τον  έψαχναν!Όμως  δεν  μπορούσε  να  απαντήσει  γιατί  δεν  είχε  πάρει  μαζί  του  το  δικό  του  βούκινο. Τελικά  μετά  από  πολλή  ώρα  τον  βρήκαν  και  τον μετέφεραν  στο  σπίτι. Όταν  πια  συνήλθε  ρώτησε  τον  παππού: Ποια θα είναι  η  τιμωρία  μου  που  παρέβηκα  τους  νόμους  της  οικογένειας; Ο  παππούς  χαμογέλασε  και  είπε: Τιμωρία  είναι  όλη  αυτή  η  ταλαιπωρία  που  πέρασες. Το  ίδιο  κάνει  και  ο  Θεός. Ρίχνει  τις  ακτίνες  της  αγάπης  Του  σε  όλη  την  γη  αδιάκοπα. Δεν  είναι κρίμα  να  καταδικάσουμε  τον  εαυτό  μας  διαλέγοντας  εμείς με  πείσμα  την  σκιά;

(Διασκευή  από  το  περιοδικό:’’ο  κόσμος  της  ελληνίδος’’)
Ευχαριστίες στον Σπύρο Γκ.

Χαρά μου, χαρά μου: μια σύγχρονη χριστιανική ιστορία αγάπης Ιανουάριος 22, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Σχέσεις , 9Σχόλια

Κατά το τελευταίο προσκήνυμά μου στο Άγιο Όρος, ο περίεργος τίτλος και το εξώφυλλο του βιβλίου, μου τράβηξαν την προσοχή στην έκθεση της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου. Όταν άρχισα την ανάγνωσή του, το διάβασα απνευστί.

Βιβλιοκριτική

Το βιβλίο του Κώστα Λόη από τις εκδόσεις Σαββάλας περιγράφει τους χαρακτήρες, τις αναζητήσεις, τις αγωνίες και τις επιθυμίες δύο νέων ανθρώπων, οι διαδρομές των οποίων συναντώνται στην σύγχρονη Ελλάδα. Πέραν από την τρυφερή ιστορία αγάπης, το πραγματικό και σπάνιο επίτευγμα του βιβλίου είναι ο όμορφος και διακριτικός, απαλός τρόπος που παρουσιάζει τη μεταμορφωτική δύναμη της εμπειρίας της εν Χριστώ ζωής στην καθημερινότητα.

Η «Χαρά μου, χαρά μου» συνίσταται και ως μια πρακτική εισαγωγή και ενημέρωση για το τι ουσιαστικά κερδίζει κανείς όταν ζει συνειδητά μέσα στην Εκκλησία. Μην το χάσετε!

Υπόθεση

Κανένας δεν είναι υπεύθυνος γι’ αυτό που είναι, μα απόλυτα υπεύθυνος για τούτο που εξακολουθεί να είναι… Η ζωή είναι ένα δώρο γλυκό, όπως ένα κουτί σοκολατάκια. Το περιτύλιγμα το επιλέγουμε μόνοι… Μέσα στα όρια της δικής μας ελευθερίας…
Η Χαρά, ένα ανοιξιάτικο απόγευμα, συναντά τυχαία έναν άντρα σε μια καφετέρια και τον ερωτεύεται. Σε μια σύντομη συνάντηση, μερικών μόνο δευτερολέπτων, δεν καταφέρνει καν να μάθει το όνομά του.

Ξημεροβραδιάζεται στην ίδια καφετέρια, στην ίδια πολυθρόνα, ελπίζοντας σε μια νέα συνάντηση. Μάταια… Καταφεύγει στο θείο Πάρη, τον άνθρωπο που τη μεγάλωσε μετά την εγκατάλειψή της από τον πατέρα της, είκοσι χρόνια πριν, όταν ήταν μικρό παιδί πέντε‐έξι χρονών.
Ο θείος, άνθρωπος νηφάλιος και ειρηνικός, δίνει το ερέθισμα στη Χαρά να αναζητήσει τη χαμένη ταυτότητά της, να κλείσει τις πληγές του παρελθόντος και να βρει τη… χαρά της.
Η αγωνία για το αβέβαιο μέλλον και ο φόβος της μοναξιάς αναχαιτίζονται. Αλυσιδωτές εξελίξεις την οδηγούν σε μια επαναστατική αλλαγή του εαυτού της. Και τότε… ο κόσμος απλώνεται μπροστά της… Κάποιες φορές, κάποια πράγματα είναι τόσο κοντά μας…

Εκκλησία, το μεγάλο Νοσοκομείο Ιανουάριος 16, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 3Σχόλια

Οι Πατέρες λένε πως η Εκκλησία

είναι ένα μεγάλο Νοσοκομείο που εφημερεύει

σε εικοσιτετράωρη βάση, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.

Ένα Νοσοκομείο που εφημερεύει για όλους.

Για ασφαλισμένους και ανασφάλιστους.

Για πλούσιους και για άπορους.

Για επώνυμους και ανώνυμους

και περιθωριακούς ανθρώπους.

Ένα μεγάλο Νοσοκομείο

στο οποίο αντιμετωπίζεται κάθε νόσημα

όσο βαθύ, όσο λοιμώδες και όσο θανατηφόρο και αν είναι.

Ένα μεγάλο Νοσοκομείο στο οποίο μπαίνεις άρρωστος

και βγαίνεις υγιής,

όπως η αιμορροούσα.

Μπαίνεις διώκτης και βγαίνεις Απόστολος,

όπως ο Παύλος.

Μπαίνεις αμαρτωλός και βγαίνεις άγιος,

όπως η αγία Μαρία η Αιγυπτία.

Μπαίνεις λύκος και βγαίνεις αρνί,

όπως ο άγιος Μωυσής ο Αιθίοπας.

Μπαίνεις πτώμα εν αποσυνθέσει

και ανίστασαι τετραήμερος,

όπως ο Λάζαρος!

Γιατί στην Εκκλησία δεν υπάρχει θάνατος.

Δεν υπάρχουν νεκροί.

Η Εκκλησία είναι η χώρα των Ζώντων

όπου υπάρχει Ζωή

και περίσσεια Ζωής,

δηλαδή ο Χριστός!

[…]

Οι Πατέρες λένε πως η Εκκλησία αιώνες τώρα,

δίνει τα ίδια πανίσχυρα φάρμακα:

τις εντολές του Χριστού!

Η Εκκλησία αιώνες τώρα, εκδίδει

το ίδιο ιατρικό ανακοινωθέν

που εξέδωσε η Παναγία στην Κανά:

«ό,τι αν λέγη υμίν, ποιήσατε».

Ό,τι μας λέει ο Χριστός, να το κάνουμε.

Άραγε, ό,τι μας λέει ο Χριστός, το κάνουμε;

Κι αν δεν το κάνουμε,

άραγε κλαίμε;

Πηγή: Μαρίας Μουρζά, Αντίδωρο, εκδ. Άθως

φωτογραφία: brykmantra

3ο βιβλίο Νικ Μάρβελ Ιανουάριος 8, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

Μόλις πληροφορηθήκαμε με χαρά ότι κυκλοφόρησε το 3ο βιβλίου του Νικ Μάρβελ με τίτλο «Ο Νικ Μάρβελ και το Νησί της Αφροδίτης«. Άραγε η υπόθεση μεταφέρεται στην Κύπρο;

Σύντομα θα το έχουμε στα χέρια μας και θα σας το παρουσιάσουμε. Μέχρι τότε ας θυμηθούμε τα δύο πρώτα:

  1. Ο Νικ Μάρβελ και ο Πόλεμος με το Θηρίο
  2. Ο Νικ Μάρβελ και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς

3ο βιβλίο Νικ Μάρβελ Ιανουάριος 7, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Μόλις πληροφορηθήκαμε με χαρά ότι κυκλοφόρησε το 3ο βιβλίου του Νικ Μάρβελ με τίτλο «Ο Νικ Μάρβελ και το Νησί της Αφροδίτης«. Άραγε η υπόθεση μεταφέρεται στην Κύπρο;

Σύντομα θα το έχουμε στα χέρια μας και θα σας το παρουσιάσουμε. Μέχρι τότε ας θυμηθούμε τα δύο πρώτα:

  1. Ο Νικ Μάρβελ και ο Πόλεμος με το Θηρίο
  2. Ο Νικ Μάρβελ και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς

Μουτότο 2: Περιπέτεια στη σαβάνα Δεκέμβριος 8, 2011

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Το πρώτο βιβλίο της Σοφίας Χατζή με ήρωα τον Μουτότο και τίτλο Μια μικρή αφρικάνικη ιστορία αγαπήθηκε ιδιαίτερα  από μικρούς και μεγάλους. Οι εκδόσεις Σταμούλη παρουσιάζουν τώρα στη σειρά ΑΘΩΣ/ΠΑΙΔΙΚΑ το δεύτερο βιβλίο με τον ίδιο ήρωα και την αγαπημένη  παρεούλα του. Το νέο βιβλίο συνοδεύεται από έναν ψηφιακό δίσκο με στιγμιότυπα από τη ζωή στην Αφρική.

Ο Μουτότο, από τη φτωχική καλύβα του χωριού του, την ορφάνια και την πείνα, βρέθηκε στην ιεραποστολή, όπου αφού έζησε συγκλονιστικές εμπειρίες αποφάσισε να γίνει χριστιανός.

Στο δεύτερο βιβλίο,  μετά το τέλος της σχολικής χρονιάς  ο Mουτότο με τους συμμαθητές του θα ξεκινήσουν για μια περιπέτεια  στη σαβάνα. Θα βρεθούν ανάμεσα σε ψηλά χορτάρια και τεράστια δένδρα με σκαμένους κορμούς που κρύβουν ένα σωρό μυστικά. Καινούργιοι επισκέπτες από το ζωϊκό βασίλειο θα βρεθούν στο δρόμο τους. Όμως το ταξίδι κρύβει και άλλους μεγαλύτερους κινδύνους. Θα μπορέσουν οι μικροί φίλοι  να ελευθερωθούν από το στρατόπεδο όπου πιάνονται αιχμάλωτοι; Θα γλιτώσουν από τον άγριο ιπποπόταμο; Θα καταφέρουν να επιστρέψουν όλοι;

Στο νέο αυτό βιβλίο τα παιδιά αντιμετωπίζοντας  περιπέτειες και δυσκολίες, μαθαίνουν τη δύναμη της φιλίας,  την αξία της θυσίας και ζουν μαζί κάθε μέρα την εμπειρία της πίστης.

Το βιβλίο έχει εικονογραφήσει με πολύ χαριτωμένο τρόπο η έμπειρη εικονογράφος  Τέτη Σώλου.  Πρωτότυπη και ταιριαστή με το αφρικάνικο κλίμα και η επιλογή των χρωμάτων της έκδοσης.

Η κρίση ως διέξοδος Νοέμβριος 30, 2011

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

Μπορεί να είναι κανείς αισιόδοξος εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, την ώρα που ένα πέπλο μελαγχολίας και κατάθλιψης έχει σκεπάσει τη χώρα; Αλλά από πού προέρχεται αυτή η μελαγχολία; Μα, κατεξοχήν, από το γεγονός ότι τα χρόνια της ανεμελιάς φαίνεται πως πέρασαν ανεπιστρεπτί και από το ότι η ανασφάλεια καταλαμβάνει τη θέση μιας ακλόνητης σιγουριάς που δεν ξέρουμε καλά καλά από πού πήγαζε. Κι αυτό διότι ούτε οι παραγωγικές δυνάμεις της χώρας ούτε ο κόπος και ο μόχθος των εργαζομένων ούτε η δυναμική της παιδείας μας προδιέθεταν για μια παρατεταμένη υλική ευδαιμονία, που, θάλεγε κανείς, ότι και πολύ κράτησε… Αλλά και τα αξιακά χαρακτηριστικά που συνόδευαν τη ζωή των Ελλήνων τις τελευταίες δεκαετίες ούτε χαρακτηριστικά της παράδοσής μας ήταν ούτε υπερήφανους μπορούν να μας κάνουν. Η καταναλωτική ευωχία, η ιδιοτέλεια, η ανομία με σκοπό την πάση θυσία εξυπηρέτηση του ατομικού συμφέροντος, η αγένεια και ο ξιπασμός του νεόπλουτου κλπ. είναι φαινόμενα που ενδέχεται να περιοριστούν λόγω της οικονομικής κρίσης. Αναρωτιέται λοιπόν κανείς μήπως έχουμε μπροστά μας μια ευκαιρία ανασυγκρότησης ως προϊόν του αναστοχασμού πάνω στις πρακτικές των τελευταίων δεκαετιών.

Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και ύφεσης όμως δικαιούται κανείς να είναι απαισιόδοξος διότι το πιο πιθανό είναι να δημιουργηθούν κοινωνικές εντάσεις και έκνομες ενέργειες που μπορεί να είναι απρόβλεπτες και να βυθίσουν τη χώρα σε ένα καθεστώς αταξίας. Είναι επίσης βέβαιο ότι η ανασφάλεια θα οδηγήσει πολλούς στο να σκέφτονται ακόμη περισσότερο τον εαυτό τους, επιδιώκοντας τρόπους να εξασφαλιστούν οι ίδιοι εις βάρος όλων των υπολοίπων. Είναι λογικό να περιμένει κανείς ότι στη μαζική κοινωνία του ατομισμού και της ανωνυμίας η οικονομική κρίση θα οδηγήσει σε περαιτέρω φαινόμενα εσωστρέφειας, κοινωνικής αναλγησίας και αλληλοφαγωμάρας. Στο κάτω κάτω ο άνθρωπος σκέφτεται ανθρώπινα όταν και οι συνθήκες στις οποίες ζει είναι λίγο πολύ ανθρώπινες, ενώ στην αντίθετη περίπτωση το ένστικτο της επιβίωσης μπορεί να επιβάλει το νόμο της ζούγκλας.
Όλα τούτα θα εξαρτηθούν και από το μέγεθος της οικονομικής κρίσης και από ένα χαρακτηριστικό της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας που δεν υπήρχε παλιότερα: ο σημερινός άνεργος τίθεται σχεδόν αυτομάτως στο περιθώριο και με ελάχιστες πιθανότητες επανένταξης στην παραγωγή. Παλαιότερα η κοινωνία μεριμνούσε για τους ανέργους, αφού θα τους είχε εκ νέου ανάγκη στην παραγωγικη διαδικασία. Σήμερα ο άνεργος θεωρείται άχρηστος, ένα βάρος στους φορολογούμενους και εν τέλει επικίνδυνος για την ανάπτυξη και πρόοδο της κοινωνίας. Ομοίως και ο συνταξιούχος. Η σύνταξη δεν είναι πια τόσο απόδειξη αλληλεγγύης και φιλανθρωπίας απέναντι σε ανθρώπους που είναι πλέον ανήμποροι να εργαστούν, αλλά βάρος και περιττό έξοδο. Είναι επομένως πιθανό η οικονομική κρίση να μην δημιουργήσει απλά συνθήκες λιτότητας, που στο κάτω κάτω μπορεί και να μας βγάλει από την καταναλωτική μονομανία των τελευταίων δεκαετιών, αλλά συνθήκες απόλυτης φτώχειας και εξαθλίωσης. Το γεγονός ότι στις λεγόμενες κοινωνίες της αφθονίας (ΗΠΑ, Γαλλία κ.α.) υπάρχουν εκαταμμύρια άστεγοι είναι ένα εντελώς παράλογο φαινόμενο που δεν πρέπει διόλου να μας διαφεύγουν και οι ηθικές του παράμετροι. Θέλω να πω ότι ειδικά σήμερα ο άνθρωπος δε φαίνεται να ορίζει καθόλου τη ζωή του -τουλάχιστον στον οικονομικό τομέα- και αισθάνεται ότι το κακό που μπορεί να τον βρει μπορεί να είναι εντελώς αναπάντεχο, να έρχεται από πολύ μακριά, να μην εξαρτάται από τις δικές του ικανότητες ή ελλείψεις κτό.

Από την άλλη, ενδέχεται να ξαναθυμηθούμε και να εφαρμόσουμε στοιχεία της παράδοσής μας, όπως και κάθε πραγματικά ανθρώπινης παράδοσης, που επιμελημένα θέσαμε στο περιθώριο της ζωής μας τις τελευταίες δεκαετίες. Να εργαστούμε φιλότιμα, να αγαπήσουμε την Ελλάδα και την παράδοσή μας που περιφρονήσαμε όσο τίποτα, να φανούμε αλληλέγγυοι στον διπλανό μας, να δραστηριοποιηθούμε αφήνοντας την «παρηγοριά» της τηλεόρασης, να βρούμε την ικανότητα να παραμείνουμε πρόσωπα με αξιοπρέπεια, δηλαδή εφοδιασμένα με θέληση να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και, επιτέλους, να μην θεωρούμε το χρήμα και την κατανάλωση ως τη μόνη πρόταση ζωής και ευτυχίας. Εξυπακούεται ότι είναι και ευκαιρία για την Εκκλησία, η οποία σε δύσκολους καιρούς πάντοτε συμπαραστεκόταν στον λαό, να βρει τρόπους αναζωογόνησης των ενοριών ως μιας μορφής κοινοτικής συνύπαρξης, αλληλεγγύης και αγάπης προς τον διπλανό.

Εν τέλει αν ο θησαυρός της καρδιάς του καθενός ήταν στο χρήμα τότε αυτός δεν έχει παρά να δρέψει τώρα τους καρπούς της αφοσίωσής του σ΄ αυτό. Για όσους, ελάχιστους, ο θησαυρός τους ήταν ο Θεός και ο άλλος άνθρωπος, δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα, η απόγνωση δεν τους αγγίζει. Αυτά στα οποία ελπίζουν δεν κλονίζονται από την οικονομική κρίση. Γι αυτούς ισχύει το του Ισαάκ του Σύρου: «Ότε ο άνθρωπος εν τη διανοία εαυτού κόψει την ελπίδα εκ της ζωής αυτού, ουδέν θαρσαλεώτερον. Και ουκ έστι θλίψις ής τινός η φήμη εξασθενήσαι το φρόνημα αυτού ποιεί. Διότι πάσα θλίψις γινομένη, υποκάτωθεν του θανάτου εστί. Και αυτός έκυψε δέξασθαι καθ’ εαυτού τον θάνατον». Για τους υπόλοιπους, τους πολλούς από τους χριστιανούς, που κινούνται στο μεταίχμιο των δυο παραπάνω άκρων είναι ίσως μοναδική ευκαιρία να επανακαθορίσουν, με τρόπο οριστικό και σαφή, το περιεχόμενο του θησαυρού της δικής τους καρδιάς.

του Γιώργου Μπάρλα, Θεολόγου-Φιλολόγου
Απόσπασμα από το βιβλίο του «ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΜΟΥ«, που μόλις κυκλοφορήθηκε απο τις εκδόσεις «ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ».

Αναδημοσίευση: Σύνδεσμος Επιστημόνων Πειραιά

Εναντίον του Θεού, ο Ορθόδοξος "κώδικας Ντα Βίντσι" Ιούνιος 25, 2008

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 5Σχόλια

Εναντίον του Θεού

Ορθόδοξες απαντήσεις στις σημερινές προκλήσεις

Έχουμε την αίσθηση ότι πληθαίνουν οι περιστάσεις και οι προκλήσεις στις οποίες οι χριστιανοί και η Ορθόδοξη θεολογία προ(σ)καλούμαστε να δώσουμε -πρώτα με το προσωπικό μας παράδειγμα και ήθος και ύστερα με τον λόγο- υπαρξιακές απαντήσεις ζωής τις οποίες ψάχνει και διψά ο σημερινός άνθρωπος.

Σε αυτή την συγκυρία είναι πολύ παρήγορο ότι από την Εκκλησιαστική κοινότητα αναδύονται πρόσωπα και προσπάθειες που αντλούν από την βιωματική αγιοπνευματική μας παράδοση και αναδεικνύουν θετικά το πνευματικό βάθος και πλούτο της Ορθόδοξης θεολογίας.

Παλιότερα είχαμε αναφερθεί στην Ορθόδοξη απάντηση στον Χάρυ Πότερ, τον Νικ Μάρβελ. Σήμερα με χαρά παρουσιάζουμε ένα βιβλίο το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο Ορθόδοξος «κώδικας Ντα Βίντσι».

Περί τίνος πρόκειται

Το βιβλίο «Εναντίον του Θεού» είναι ένα θεολογικό, απολογητικό μυθιστόρημα δράσης. Στα πλαίσια της ευρηματικής πλοκής (δες αναλυτικά παρακάτω) αναπτύσσονται φιλοσοφικοί προβληματισμοί και θεολογικοί διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων του βιβλίου. Μέσω των διαλόγων αυτών ο συγγραφέας, θεολόγος-εκπαιδευτικός Θοδωρής Ρηγινιώτης, διαπραγματεύεται συνήθεις υπαρξιακές αναζητήσεις του σύγχρονου ανθρώπου, απορίες κι αμφιβολίες για την Εκκλησία και τον Θεό.

Τι σημαίνει ο τίτλος «Εναντίον του Θεού»

Ο ιδιαίτερος τίτλος του βιβλίου -ψάξτε το αν θέλετε- προέρχεται από την Αγία Γραφή και σκιαγραφεί μια αμφισημία, ένα διπλό τρόπο ανάγνωσης. Από τη μία περιγράφει την τις ενστάσεις και τις αντιρρήσεις απέναντι στην Εκκλησία και τον Θεό. Σε ένα άλλο επίπεδο ίσως εκφράζει και την εργώδη προσπάθεια του τεχνικού πολιτισμού να διεισδύσει στα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης επιδιώκοντας να γίνει θεός χωρίς τον Θεό. Αυτές οι δύο επιθετικές όψεις οδηγούν και γεννούν τη δεύτερη και βαθύτερη διάσταση του τίτλου, την απολογία των χριστιανών και της Εκκλησίας, δηλαδή την απάντηση και τη δημόσια έκθεση-εξήγηση της πίστης και της ζωής μας έναντι του Θεού και των ανθρώπων.

Η υπόθεση του βιβλίου

Ένας κορυφαίος γενετιστής καταστρέφει τ’ αποτελέσματα της πρωτοποριακής έρευνάς του για τον ανθρώπινο εγκέφαλο και αυτοκτονεί, εν μέσω διεθνούς επιστημονικού συνεδρίου, διοργανωμένου από μια πολυεθνική αυτοκρατορία της γενετικής.
Στον προθάλαμο ενός χειρουργείου, ένας άλλος γενετιστής συζητά με μια τυφλή καθηγήτρια ανθρωπολογίας για το Θεό, τον άνθρωπο, τον κόσμο, την επιστήμη και τον πολιτισμό.
Στη Βραζιλία και το Περού ένας άντρας και δυο γυναίκες, σχεδιαστές κόμικς και άσσοι στους υπολογιστές, προσπαθούν να διαφύγουν από τα λαγωνικά των πολυεθνικών, που τους καταδιώκουν για να τους αποσπάσουν την πολύτιμη γνώση που ίσως κατέχουν…

[ Πηγή: enantiontoutheou.wordpress.com ]

Προσωπικές εντυπώσεις

Διάβασα τις περίπου 900 σελίδες του βιβλίου μέσα σε μια βδομάδα, διακόπτοντας την ανάγνωση – μελέτη άλλων βιβλίων, καθώς με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Η υπόθεση είναι πρωτότυπη, πολυεπίπεδη και κλιμακώνεται εκθετικά σε ενδιαφέρον και αγωνία όσο προχωρά το βιβλίο.

Από την άλλη, εντυπωσιάστηκα θετικά από την εσωτερική πλοκή, τους πνευματικούς διαλόγους και δρόμους των ηρώων. Ο συγγραφέας αντλεί με επιτυχία το μεδούλι από το βίο και τη θεολογία των συγχρόνων και παλαιοτέρων γερόντων και αγίων της Εκκλησίας και ‘εκλαϊκεύει’ (χωρίς να απλουστεύει) τη διδασκαλία της, φωτίζοντας πλήθος ζητήματα της χριστιανικής και γενικά της ανθρώπινης σκέψης, της καθημερινότητας και της επικαιρότητας, όπως:

Σε ποιον απευθύνεται

Το βιβλίο αυτό επιτυγχάνει ένα δύσκολο και νομίζω σπάνιο κατόρθωμα, συνδυάζει επιτυχώς

– την διασκέδαση που παρέχει η ανάγνωση ενός ενδιαφέροντος μυθιστορήματος φαντασίας με

– την ψυχαγωγία, την παροχή γνώσεων και τη διαλεύκανση ζητημάτων με τρόπο ξεκούραστο και ελεύθερο.

Ως εκ τούτου είναι ένα πολύ αξιόλογο ανάγνωσμα για όποιον ενδιαφέρεται για τον διάλογο της Εκκλησίας και της θρησκείας με την σύγχρονη κοινωνία και την επιστήμη. Επίσης, ο τίμιος τρόπος που διαπραγματεύεται και εκθέτει αντικρουόμενες απόψεις πάνω σε κάθε θέμα μπορεί να προσφέρει θετικά εναύσματα σε κάθε άνθρωπο που ψάχνει για την αλήθεια. Τέλος ο μυθιστορηματικός χαρακτήρας του θα ικανοποιήσει πλήρως τους φίλους του είδους.

Που θα βρείτε το βιβλίο

Το βιβλίο μπορείτε να το παραγγείλετε μέσω οποιουδήποτε βιβλιοπωλείου είτε να το λάβετε ταχυδρομικώς με αντικαταβολή από τις εκδόσεις Όμορφος Κόσμος, τηλ. 28310-26919, fax: 28310-26880, ηλ. ταχυδρομείο:  kostasme@otenet.gr, Ρέθυμνο Κρήτης. Η τιμή λιανικής αγοράς του βιβλίου είναι 28,5 €.

Περισσότερες πληροφορίες, αποσπάσματα και κριτικές για το βιβλίο και το συγγραφέα του μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο enantiontoutheou.wordpress.com .

Πελαργούλης: το πιο ελαφρύ "βαρύ πυροβολικό" υπέρ της ζωής Ιούνιος 6, 2008

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Τεκνογονία / Εκτρώσεις , add a comment

Περιπέτειες Πελαργούλη

Οι Περιπέτειες του Πελαργούλη είναι το νεώτερο βιβλίο της Μαρίας Δημητριάδου, η οποία προσεγγίζει με λεπτότητα και μαεστρία το ευαίσθητο θέμα της εγκυμοσύνης.

Βιβλίο αλληγορικό που αγγίζει δύσκολες καταστάσεις της καθημερινότητας γύρω μας όπως η απρόσμενη/απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη, η άμβλωση, η υιοθεσία, η ατεκνία-στειρότητα.

Ένα μικρό σε έκταση παραμύθι με αντιστρόφως μεγάλη αξία που αξίζει να διαβάσουμε.

Αν γνωρίζετε συνανθρώπους μας για τους οποίους η νέα εγκυμοσύνη αποτελεί πηγή ανησυχίας και όχι χαράς, τότε οι «Περιπέτειες του Πελαργούλη» είναι ένας πολύ καλός τρόπος να τους βοηθήσετε διακριτικά να σκεφτούν, και ν’ ανακαλύψουν ελεύθερα την αλήθεια και την αξία της ζωής.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε και την επίσημη σελίδα του Πελαργούλη.