jump to navigation

Οι Ψεύτικες Χαρές και η Πραγματική Ευτυχία Ιανουάριος 6, 2019

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Αληθινά, η φτώχια είναι φοβερό θηρίο. Όποιος το νικήσει όμως και φτάξει να μην το φοβάται, θα βρει μεγάλα πλούτη μέσα του.
Τούτη την αφοβία τη δίνει ο Κύριος, άμα ταπεινωθεί ο άνθρωπος.
Σ’ αυτόν τον πόλεμο που η αντρία λέγεται ταπείνωση, και τα βραβεία είναι καταφρόνεση και εξευτελισμός, δεν βα­στάνε οι αντρείοι του κόσμου.
Όποιος δεν περάσει από τη φωτιά της δοκιμής, δεν ένοιωσε αληθινά τί είναι η ζωή, και γιατί ο Χριστός είπε: «Εγώ είμαι η ζωή», και γιατί είπε πάλι: «Μακάριοι οι πικραμένοι, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούνε».
Όποιος δεν απελπί­σθηκε από όλα, δεν τρέχει κοντά στον Θεό, γιατί λογαριάζει πως υπάρχουνε κι άλλοι προστάτες γι’ αυτόν, παρεκτός του Θεού.
Λογαριάζω πως οι σημερινοί οι άνθρωποι είναι πιο φτωχοί στο απομέσα πλούτος και γι’ αυτό έ­χουνε ανάγκη από τόσα πολλά μάταια πράματα.
Αυτά που λένε χαρές και ηδονές, τα δοκίμασα κι εγώ σαν άνθρωπος, και πίστευα κι εγώ πως ήτανε στ’ αληθινά χαρά κι ευτυχία. Μα γλήγορα κατάλαβα πως ήτανε ψευτιές και φαντασίες ασύστατες, και πως χοντραίνουνε την ψυχή και στραβώνουνε τα πνευματικά της μάτια, και τότε δε μπορεί να δει, και γίνεται κακιά κι αλύπητη στον πόνο τ’ αδερφού της, αδιάντροπη, ακατάδεκτη, άθεη, θυμώτρα, αιμοβόρα.

Όσοι είναι σκλάβοι στην καλοπέραση του κορμιού τους δεν έχουνε αληθινή χαρά, γιατί δεν έχουνε ειρήνη. Για τούτο θέλουνε να βρίσκουνται μέσα σε φουρτούνα και να ζαλίζουνται, ώστε να θαρούνε πως είναι φτυχισμένοι.
Η χαρά η αληθινή είναι μια θέρμη της διάνοιας και μιαν ελπίδα της καρδιάς που τις αξώνουνται όσοι θέλουνε να μην τους ξέρουνε οι άνθρωποι, για να τους ξέρει ο Θεός.

Φώτης Κόντογλου

Πηγή: π. Παύλος Παπαδόπουλος

Απόσταγμα Σοφίας: Πως θα είμαι ευτυχισμένος/η; Αύγουστος 13, 2018

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Δεν υπάρχει «κάτι» που δίνει την ευτυχία, αλλά «κάποιος», ο Κύριος, και γίνονται ευτυχείς μόνο όσοι μπορέσουν να Τον βρουν και να συνταξιδέψουν μαζί Του.

Πηγή: Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Παραλίας Πατρών

Το Καλοκαίρι και η «Βία της Ευτυχίας» Ιούλιος 20, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία , 1 comment so far

[] Πάντα με ρωτούσαν μα γιατί δεν πας διακοπές ή που θα πας; Όχι δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη σώνει και καλά επειδή είναι καλοκαίρι να πάω διακοπές. Το θεωρώ ωραίο αλλά όχι επιβεβλημένο. Και γενικά δεν μπορώ αυτό το άγχος του πρέπει, του σωστού, του μαζικού, την ομαδική χαρά «αυτό είναι το σωστό». Για σένα ίσως, για σας ναι, για μένα όχι. Λέει λοιπόν η Κατερίνα Τζάβαλου πάνω στο ίδιο θέμα, «Σε πειράζει που εφέτος δεν θα κάνεις διακοπές λόγω θεάτρου; «Καθόλου! Ποτέ δεν με ένοιαζε πού θα πάω διακοπές, όλο αυτό το μαζικό άγχος, ότι πρέπει οπωσδήποτε να πας κάπου και να περάσεις καλά το καλοκαίρι, δεν με εκφράζει. Κι αυτό ψυχαναγκαστικό είναι και εμείς οι Έλληνες το έχουμε σε τεράστιο βαθμό. Έχω μείνει πάρα πολλά καλοκαίρια στην Αθήνα κι έχω περάσει τέλεια…»

Συμφωνώ απόλυτα μαζί της. Καθε τι που εχει μέσα την φράση «πρέπει» εμένα με αποδυναμώνει μονο στο άκουσμα του. Δεν θέλω να «πρέπει να ειμαι χαρούμενος», να «πρέπει» να περνάω καλά, να πρέπει να παω κάπου. 

Ζητώ αυτη την ελευθερία της τεμπελιάς, την αναρχία της βαρεμάρας, του να εχω την δυνατότητα να μην κάνω τιποτα ή να τα κάνω όλα, αλλα ωστόσο να αποφασίζω εγώ. Θέλω να επιτρέπω στο ευατό μου να ζει αυτο που αισθάνεται. Εαν θελει να γελάσει να το πράξει εαν θελει να κλάψει επίσης. Εν νιώθει οτι θέλει διακοπές να τις κάνει εαν όμως θελει να μεινει στην Αθήνα ή Θεσσαλονίκη ή οπου αλλού μένει ο καθένας και να περάσει εκεί καλα με φιλους και αδέσποτα ας το κανει. 

Πρέπει να αντισταθούμε σε αυτη την βία της «ευτυχίας». Για να είμαι καλά χρειάζεται να επιτρέπω στο ευατό μου ενίοτε να μην είναι καλά, για να γελάσω με την καρδια μου, πρέπει να σεβαστό οτι κάποιες στιγμές εχω την ανάγκη να κλάψω και για να κερδίσω οτιδήποτε στην ζωή αυτή, βασική προϋπόθεση είναι οτι θα πρέπει να μάθω να χάνω. Ισως τις περισσότερες φορες. Μα έτσι θα είμαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος, μακριά απο την εμμονη και το άγχος του «πρέπει» και του «σωστου», εκείνου που κάνουν ή λένε οι πολλοί. Ο πιο μεγάλος αγώνας στου κόσμου την συνάφεια ειναι να μην χάσεις το κέντρο σου, δηλαδή την μοναδική δικιά σου αλήθεια. Το «θέλω» και «μπορώ» να ειναι δικο σου και οχι δανεισμένο απο καρδιές ξένες…

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος – Λίβυος (FB)

Η Επιλογή της Ευτυχίας… Αύγουστος 4, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Γενικά, Κοινωνία , 2Σχόλια

yiayia2-edited

Ήταν κάποτε μια γριούλα που αφού γέρασε αρκετά αποφάσισε πως καλύτερα θα ήταν για την ίδια, να μπει σε κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων ατόμων. Έτσι ετοίμασε μια μικρή βαλίτσα και με ένα ταξί πήγε. Η νοσοκόμα που γνώριζε για την άφιξη της, την πλησίασε και της είπε:

-Ελάτε παρακαλώ να σας δείξω το δωμάτιο σας πριν το ετοιμάσουμε.

-Μα δεν χρειάζεται να το δω. Ετοιμάστε το, απάντησε η γριούλα.

-Μα έχετε επιλογή ανάμεσα σε 3 είδη αν θέλετε να τα δείτε και να διαλέξετε πιο από όλα σας αρέσει πιο πολύ.

-Δεν χρειάζεται καλή μου, επανάλαβε η γριούλα. Δεν χρειάζεται να το δω, μου αρέσει ήδη.

-Μα πως; Ξαναρώτησε η νοσοκόμα. Αφού δεν το είδατε.

-Δεν χρειάζεται να το δω. Έχω ήδη αποφασίσει ότι μου αρέσει, απάντησε με ένα ζεστό χαμόγελο ζωγραφισμένο στο γλυκό αλλά γερασμένο προσωπάκι της.

Τότε η νοσοκόμα της έδειξε το ένα απ τα 3 δωμάτια και την συνόδεψε μέχρι εκεί. Η γριούλα την ευχαρίστησε και η νοσοκόμα την ρώτησε ξανά με κάποιο δισταγμό.

-Είστε σίγουρα εντάξει; Τώρα που το είδατε συνεχίζετε να πιστεύετε ότι αυτό σας αρέσει; Χωρίς να δείτε και τις άλλες δύο επιλογές;

-Μα φυσικά. Πολλά πράγματα στη ζωή κορίτσι μου, της απάντησε η γριούλα, δεν θέλουν πολύ σκέψη. Είναι θέμα απόφασης και αγάπης. Αποφάσισα ότι θα το αγαπώ χωρίς να μπω στην διαδικασία να διαλέξω ανάμεσα σε άλλα. Σάμπως μια γυναίκα άμα γεννήσει το παιδί της, όσο άσχημο και αν είναι δεν θα το αγαπάει? Άσε που δεν θα το δει ποτέ άσχημο. Είναι θέμα απόφασης και αγάπης.

Ας μην γελιόμαστε: τίποτα δεν είναι εύκολο και όλα είναι στο χέρι μας. Μα κυρίως, όλα είναι θέμα νου. Ο νους που αποφασίζει -και πρέπει να αποφασίζει- να ευτυχήσει, αντί να επιλέξει τον εύκολο δρόμο του παράπονου και της εγκατάλειψης.

Μην εγκαταλείπετε την ελπίδα, την προσπάθεια, την αισιοδοξία και την απλότητα. Διότι τελικά, αυτή η παραγκωνισμένη απλότητα, στην σκέψη και στις επιλογές, είναι η χαμένη δίδυμη αδελφή της ΕΥΤΥΧΙΑΣ.

Πηγή: agiameteora.net | Εικονογραφίες

Αυτό είναι Ευτυχία Μάιος 23, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Γενικά , add a comment

sculptures_6

Έχω πολλά ράμματα για τη γούνα αυτής της μεγαλοκυρίας που λέγεται ΕΥΤΥΧΙΑ. Μου έχει σπάσει τα νεύρα με όσα ισχυρίζεται απολογούμενη που με έστησε.

Ότι τάχα ήρθε, αλλά εγώ είχα το νου μου σε τούτο και σ’ εκείνο, ενώ εκείνη με περίμενε σε τούτο και σε κείνο… κι όπως μου τα προσδιόρισε, με περίμενε σε πράγματα αδύνατα να συμβούν, εκεί ακριβώς δηλαδή που είχα το νου μου. Κι αυτός ήτανε, λέει, ο λόγος που την προσπέρασα.

Άλλοτε πάλι, επιμένει πως ήρθε, στάθηκε λέει έξω από κάτι ιστορίες, στις οποίες εγώ είχα ήδη μπει μέσα, είχε τη διάθεση να πηδήξει από το παράθυρο και να μπει, αλλά ήταν τόσο υπερυψωμένη η δυσπιστία μου που δεν το τόλμησε.

Άλλη δικαιολογία, τραβηγμένη από τα μαλλιά, πως εγώ χτύπησα πολύ σιγά την πόρτα της και δεν με άκουσε ή ότι χτύπησα πολύ δυνατά την πόρτα της, φοβήθηκε και δεν μου άνοιξε…. και τι ψεύτρα Θεέ μου, ότι χτύπησα λάθος τη διπλανή της πόρτα και βλέποντας μετά να καθυστερώ, συνεπέρανε ότι το λάθος μου βγήκε σε καλό και δεν ήθελε να το διακόψει.

Μου έχει απαριθμήσει μία-μία τις στιγμές με το όνομά τους, που την περιείχαν, λέει, αλλά εγώ θυμάμαι μόνο τι φόβο είχα μην τις χάσω.

» Βλέπεις; », μου λέει η κουτοπόνηρη, » Αν δεν ήμουνα εγώ εκεί μέσα, σ’ αυτές τις στιγμές, γιατί θα φοβόσουν μην τις χάσεις, τι σ’ ένοιαζε; Άρα ήρθα! »

Αμέτρητες οι φορές που είπαμε να συναντηθούμε σε κάποιο φωτεινό μέρος, είτε στις κάποιες έξι των απογευμάτων, είτε στις κάποιες οκτώ των δειλινών που έχουνε πιο φρόνιμο φως κι εγώ να περιμένω, να την περιμένω με τις ώρες και πού να φανεί. Και με τι θράσος να εμφανίζεται μετά στα όνειρά μου, να μου ζητάει συγνώμη που δεν ήρθε, γιατί είχε χάσει κάποιον δικό της κι ήτανε στις μαύρες της ή και να μου επιτίθεται πως ενώ ήρθε, ενώ περίμενε εκεί μέσα στις ώρες της αναμονής μου, εγώ δεν την αναγνώρισα και δε φταίει αυτή.

Είδα κι έπαθα να μην έχω την ανάγκη της. Και τώρα που παλεύοντας τα κατάφερα, έρχεται και μου δίνει συγχαρητήρια, πως αυτό ακριβώς, ότι δεν έχω την ανάγκη της… αυτό είναι ευτυχία! Άπιαστη σου λέω!

«Αντεύχομαι» από το βιβλίο της Κικής Δημουλά «Εκτός σχεδίου»

Αναδημοσίευση από: Αντικλείδι

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Ευτυχισμένη δεν είναι εκείνη που περνάει πάντα καλά… Απρίλιος 3, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Γενικά, Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί , add a comment

xorophdw

Καθώς έβλεπαν κάποιο πρόγραμμα στην τηλεόραση η κόρη ρώτησε τη μητέρα της:
«Μαμά λες η ζωή να μου επιτρέψει κάποια στιγμή να χαμογελάσω ξανά;
Εκείνη την αγκάλιασε τρυφερά και της είπε:
«Να σου πω, ευτυχισμένος δεν είναι εκείνος που περνάει πάντα καλά, αλλά εκείνος που περνάει καλά στα πάντα»

Δημήτρης Καραβασίλης (FB)

Εικόνα: Γεώργιος Κόρδης

Η Πρόταση Ευτυχίας της Εκκλησίας Μάρτιος 15, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

sculpture by the sea 02

Η πρόταση της Εκκλησίας δεν είναι να γίνουμε «καλοί άνθρωποι». Η Εκκλησία μας κηρύττει ότι ακόμα και μέσα στην αποτυχία μας να είμαστε καλοί μπορούμε να αγαπηθούμε και αυτή η αγάπη προς εμάς μας δίνει την δυνατότητα προόδου.
Η αποτυχία μας να ζούμε αγαπώντας γνήσια δεν στέκεται εμπόδιο για την γνήσια αγάπη του Θεού προς εμάς.
Ο άνθρωπος τις πιο πολλές φορές προφασίζεται ότι αγαπά, προφασίζεται ότι δεν ενοχλείται από τους άλλους. Και το κάνει αυτό σε μία προσπάθεια κάλυψης της υπαρξιακής αποτυχίας του να είναι καλός.
Το να είσαι καλός δεν είναι ο στόχος του ανθρώπου. Ο άνθρωπος δεν ψάχνει τρόπους για να γίνει καλός ή τέλειος ή επιτυχημένος με μία τήρηση συγκεκριμένων συμπεριφορών.
Ο άνθρωπος θα πρέπει να αναζητά την Χάρη η οποία τα «ασθενεί θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί».
Δεν είναι σκοπός μας να «εξαφανίσουμε» την ατέλειά μας αλλά αναγνωρίζοντάς την να την εναποθέσουμε στα πόδια του Χριστού μας.
Δεν είναι λίγες οι φορές που θεωρούμε ότι ο Χριστός μας θέλει τέλειους με μία κοσμική έννοια του όρου. Η «τελειότητα» που ζητά ο Χριστός από εμάς έγκειται στον προτρεπτικό λόγο του «Μάθετε απ’εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία».
Θα τολμήσουμε λοιπόν να πούμε ότι η τελειότητα βρίσκεται στην αποδοχή της ατέλειά μας, στην παραδοχή ότι χρειαζόμαστε βοήθεια.
Τελικά τέλειος είναι ο άνθρωπος που ζει με μετάνοια· ταπεινός και πράος ζει με τους άλλους με ομόνοια, με διάθεση διακονίας του πλησίον.
Και εκεί, στο προσωπικό του ναυάγιο δεν παύει να προσδοκεί την αγάπη ως πρόσωπο και όχι ως μία αφηρημένη ρομαντική έννοια.
Και πλέον εκεί, στο χαλασμό των ειδώλων του, η ζωή πλέον δεν φαντάζει υπερβολή…

π. Παύλος Παπαδόπουλος (FB)

Φωτογραφία: Sculpture by the Sea

Τί εἶναι ἡ Εὐτυχία; Μάρτιος 10, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

streetart12

Γιορτή της ασημαντότητας, αυτό θα πει. Να μπορείς να φωτίζεις τα απλά και καθημερινά. Να χαίρεσαι στα λίγα που γίνονται πολλά. Στιγμές που ζούμε σε αρμονία με τον εαυτό μας, τον άλλον και τον Θεό. Ζωή που δεν περιμένεις τις τέλειες συνθήκες για να χαμογελάσεις αλλά γελάς κι ας μην είναι όλα τέλεια, γιατί ξέρεις ότι με αυτή την μορφή τουλάχιστον δεν θα ξαναϋπάρξουμε. Και συνειδητοποιείς ο η ζωή είναι δώρο Θεού, και δεν μας δόθηκε για να την πετάξουμε στην ρεματιά της μουρμούρας, της αχαριστίας και της μιζέριας. Δυστυχώς όμως, αυτά τα συνειδητοποιούμε όταν είμαστε στα όρια του θανάτου. Εκεί κάπου αρχίζει και η ζωή. Να μάθουμε να λέμε δόξα τον Θεό. Αυτό τα λέει όλα.

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος

Πηγή: Κόκκινη Πιπεριά

Τί σημαίνει γιά ἐσάς Εὐτυχία; Οκτώβριος 31, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Γενικά , add a comment

wire-2

Η κάθε στιγμή που ζεις και σου μένει αξέχαστη… Το αξέχαστο στην ζωή είναι η ευτυχία μας. Ευτυχισμένη ζωή είναι η αλησμόνητη ζωή. Η μόνη αληθινή ζωή.

Ελένη Γλυκατζή-Αρβελέρ

Πηγή: π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (FB)

Εὐτυχία χωρίς Θεό Οκτώβριος 17, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

selfIllumination

Αυτό που ενέπνευσε ο Σατανάς μέσα στη σκέψη των μακρινών προπατόρων μας, ήταν η ιδέα ότι μπορούσαν να γίνουν «σαν θεοί» ότι μπορούσαν να σταθούν από μόνοι τους σαν να είχαν δημιουργήσει οι ίδιοι τον εαυτό τους-να είναι κύριοι του εαυτού τους, να πετύχουν κάποιο είδος ευτυχίας μακριά από το Θεό και δίχως τη βοήθειά Του.

Μέσα από αυτή την απέλπιδα προσπάθεια βγήκε το σύνολο σχεδόν αυτού που ονομάζουμε ανθρώπινη ιστορία: χρήμα, φτώχεια, φιλοδοξία, πόλεμος, πορνεία, κοινωνικές τάξεις, αυτοκρατορίες, δουλεία- η μακρά και τρομερή ιστορία του ανθρώπου που προσπαθεί να βρει κάτι διαφορετικό από το Θεό, που θα μπορέσει να τον κάνει ευτυχισμένο.

Ο λόγος που κάτι τέτοιο π ο τ έ δεν μπορεί να επιτευχθεί είναι ο εξής:

Ο Θεός, μας δημιούργησε , μας εφεύρε, όπως εφευρίσκει κάποιος μια μηχανή.

Το αυτοκίνητο είναι κατασκευασμένο να κινείται με βενζίνη και δε θα μπορούσε να κινηθεί σωστά με οποιοδήποτε άλλο καύσιμο.

Ο Θεός, λοιπόν, δημιούργησε την ανθρώπινη μηχανή έτσι ώστε να κινείται από τον ίδιο.

Ο ίδιος ο Θεός είναι το καύσιμο που το πνεύμα μας χρειάζεται, με βάση τον τρόπο που έχει δημιουργηθεί, ή αλλιώς, η τροφή που σχεδιάστηκε να καταναλώνει το πνεύμα μας.

Δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα.

Γι αυτό ακριβώς δεν έχει κανένα νόημα να ζητάμε από το Θεό να μας κάνει ευτυχισμένους με το δικό μας τρόπο, δίχως καμιά ανάμειξη της θρησκείας.

Ο Θεός δε μπορεί να μας προσφέρει την ευτυχία και την ειρήνη ξέχωρα από τον εαυτό Του, επειδή απλούστατα δεν υπάρχουν.

Κάτι τέτοιο είναι ανύπαρκτο.

Αυτό είναι το κλειδί για την ιστορία.

Τεράστιες ποσότητες ενέργειας αναλώνονται -δημιουργούνται, ολόκληροι πολιτισμοί και περίφημοι θεσμοί καθιερώνονται.

Κάθε φορά όμως, κάτι πάει στραβά.

Κάποιο θανάσιμο ελάττωμα φέρνει πάντα τους εγωιστές και σκληρόκαρδους στην εξουσία και τα πάντα γλιστρούν πάλι στην αθλιότητα και στην καταστροφή.

Στην πραγματικότητα η μηχανή «τα παίζει».

Φαίνεται να ξεκινά εντάξει, να κάνει κάποια χιλιόμετρα, αλλά στη συνέχεια καταρρέει.

Προσπαθούν, βλέπεις, να την κινήσουν με λάθος καύσιμο. []

Πηγή: C.S. Lewis, Χριστιανισμός απλώς, σελ.84, Ελληνικά Γράμματα

Αναδημοσίευση από: Σαλογραία (Πίστη εξ ακοής και Πίστη εξ εμπειρίας συνέχεια τέταρτη)