jump to navigation

Συγχώρησε τον Εαυτό σου Νοέμβριος 27, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Πριν πράξουμε το σωστό κάναμε δεκάδες λάθη. Πριν πούμε ευχαριστώ ξεχάσαμε πολλές φορές τους ευεργέτες μας. Πριν φωνάξουμε «δόξα σοι ο Θεός», χαθήκαμε σε δεκάδες οδυνηρά «γιατί», και πριν δοξολογήσουμε, βραχνιάσαμε στην γκρίνια. Γι αυτό, μην πετροβολάμε ως άχρηστο τον εαυτό μας. Είναι αυτός που μας χαρίζει τις όμορφες και άσχημες στιγμές. Μην θες πάντα να είναι στα καλύτερα του. Επέτρεψε του και το λάθος. Ξέρεις τι γλύκα έχει η συγχώρεση του εαυτού μας; Ρωτάς, θα με συγχωρέσει ο Θεός; Σε ρωτώ, εσύ συγχωρείς τον εαυτό σου; Μην κλέβεις το οξυγόνο της Χάρις του Θεού. Άσε να πάρεις και καμιά ανάσα. Παύσε να ζητάς πάντα το τέλειο σε όλα, το αψεγάδιαστο και ατσαλάκωτο. Η ειρήνη θα έρθει μέσα σου, όταν αποδεχθείς αυτό που είσαι και εκείνο που μπορείς να γίνεις. Και ξέρεις κάτι; ο Θεός κάνει όνειρα για μας, που εμείς τα μετατρέπουμε σε εφιάλτες. Εσύ μπορεί να μην πιστεύεις στο Θεό, αλλά Εκείνος πιστεύει πολύ σε εσένα. Επίτρεψε στον Θεό να ονειρεύεται μαζί σου….

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (Λίβυος) FB

Αφρικανική φυλή μας δίνει το παράδειγμα για έναν κόσμο με ανθρωπιά Ιούνιος 17, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία , 1 comment so far

bambeba-forgiveness

Η αφρικάνικη φυλή Bambeba έχει ένα πολύ ενδιαφέρον έθιμο. Όταν κάποιος από την φυλή κάνει κάτι άσχημο, μαζεύονται όλοι στο κέντρο του χωριού, τον περικυκλώνουν και για δύο μέρες θυμούνται όλα τα καλά που έχει κάνει και τον ευχαριστούν γι αυτά. Οι άνθρωποι αυτής της φυλής πιστεύουν ότι όλοι ερχόμαστε στον κόσμο αυτό καλοί, ότι όλοι θέλουμε αγάπη, ευτυχία, ειρήνη και ασφάλεια, αλλά μερικές φορές στην επιδίωξη αυτών των αξιών κάνουμε λάθη. Η φυλή βλέπει αυτά τα λάθη σαν μια κραυγή για βοήθεια. Γι’ αυτό ενώνουν τις προσπάθειες τους για να βοηθήσουν τον αδερφό τους να ανακτήσει την αληθινή του φύση και να του υπενθυμίσουν ποιος είναι πραγματικά!

Πηγή: Kind SpringGood Men Project | Λουτράκιtv

Πως θα καταλάβουμε αν έχουμε Αγάπη Ιούνιος 14, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2Σχόλια

warning

Ξέρεις πως θα καταλάβεις ότι δεν έχεις αγάπη;
Όταν σε αμφισβητούν και η ταραχή εμφανίζεται στην καρδιά σου.
Όταν σε υποτιμούν και η οργή κατατρώγει τα σωθικά σου.
Όταν σε απαξιώνουν και εσύ με την σειρά σου τους απαξιώνεις.
Τότε να ξέρεις ότι μιλάς για την αγάπη, αλλά δεν έχεις.
Όλοι μας στο όνομα της αγάπη προσπαθούμε να δικαιωθούμε.
Τί παράδοξο; Τί ανόητο;
Να λες από τη μία ότι αγάπας και από την άλλη να ζεις ως μια κλειστή γροθιά.

π. Παύλος Παπαδόπουλος (FB)

Τι να τις κάνω τις νηστείες… Ιούνιος 10, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Σχέσεις , add a comment

LouisPratt_KingCoal_SxSBondi2014_ClydeYee_03

Τί να τις κάνω τις νηστείες,
τις αγρυπνίες, τις ασκήσεις,
[]
τα χρόνια που λέω ότι «ζω εν Χριστώ»,
όταν δεν τολμώ να πω συγνώμη,
όταν δεν τολμώ να δεχτώ την συγνώμη του άλλου
όταν προτιμώ να ζω χωρίς τους άλλους;
—————
Όλα «παίζονται» στις σχέσεις μας με τους άλλους.
Γιατί όπως λέγει και ο ποιητής:
«Οι άνθρωποι υπάρχουν από τη στιγμή που βρίσκουμε μια θέση στην ζωή των άλλων.
Ή ένα θάνατο για τη ζωή των άλλων…»

π. Παύλος Παπαδόπουλος (FB)

Εικόνα: Sculpture by the sea

Εδώ σε έχω γραμμένο! Απρίλιος 12, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Αταξινόμητα , add a comment

Πρόταση αλλιώτικου ..»γραψίματος», δηλαδή χειρισμού όσων μας στενοχωρούν ή μας θυμώνουν…

agia-prothesi

Σχετική ανάρτηση: Το ιερό ραβασάκι

Πηγή: π. Παύλος Παπαδόπουλος (FB)

Φωτογραφία: Ιερός Ναός Αγίου Μηνά Ναούσης

Γίνε Παιδί! Μάρτιος 22, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

xristos-paidia

Για το πως οι άνθρωποι πρέπει να γίνουν σαν παιδιά, ώστε να γίνουν υιοί του Θεού.

«αμήν λέγω υμίν· εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών» (Ματ». 18:3)

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Αυτά λέγει Κύριος και ο λόγος Του είναι άγιος και αληθινός. Τί πλεονέκτημα έχουν τα παιδιά έναντι των μεγάλων; Έχουν τρία πλεονεκτήματα: την πίστη, την υπακοή και την συγχωρητικότητα. Το παιδί ρωτάει το γονιό του για τα πάντα και, ασχέτως του τι απαντά εκείνος, πιστεύει το γονιό του. Το παιδί υπακούει στο γονιό του και εύκολα υποτάσσει το θέλημά του στο θέλημα του γονιού του. Το παιδί είναι συγχωρητικό και, μολονότι προκαλεί εύκολα, συγχωρεί γρήγορα. Ο Κύριός μας απαιτεί και τα τρία αυτά από όλους τους ανθρώπους, δηλαδή πίστη, υπακοή και συγχωρητικότητα. Επιθυμεί οι άνθρωποι να πιστεύουν σ’ Αυτόν απροϋπόθετα, χωρίς όρους, όπως ένα παιδί πιστεύει στο γονιό του· και να είναι συγχωρητικοί ο ένας με τον άλλον, αμνησίκακοι, χωρίς να απαντούν στο κακό με κακό.

Πίστη, υπακοή και συγχωρητικότητα είναι τα τρία βασικά χαρακτηριστικά της ψυχής ενός παιδιού. Η αγνότητα και η χαρά είναι επιπρόσθετα στοιχεία. Ένα παίδι δεν είναι άπληστο, ένα παιδί δεν είναι φιλήδονο, ένα παίδι δεν είναι ματαιόδοξο. Τα μάτια του παιδιού είναι αμόλυντα απ’ τα ακόλαστα πάθη και η χαρά του αμόλυντη από τις μέριμνες.

Αδελφοί μου, ποιός άραγε μπορεί να μας κάνει ξανά σαν τα παιδιά; Κανένας, έκτος από τον Ένα Χριστό. Εκείνος μπορεί να μας κάνει σαν τα παιδιά και να μας βοηθήσει να γεννηθούμε ξανά, με το παράδειγμά Του, τη διδασκαλία Του και τη δύναμη του Αγίου Του Πνεύματος.

Ω, Κύριε Ιησού, τέλειο Εσύ στην υπακοή και την ταπείνωση, αιώνιο Παιδί του Ουράνιου Πατέρα, βοήθησέ μας να γίνουμε σαν αρτιγέννητα βρέφη, μέσα απ’ την πίστη σε Σένα, την υπακοή σε Σένα και την συγχωρητικότητα προς αλλήλους.

Πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Αχρίδος», Εκδ. Αθως

Αναδημοσίευση από: Θησαυρός Γνώσεων και Ευσεβείας

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Σαρακοστιανή Μαντινάδα Μάρτιος 14, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

agkalia

Αρχή της Τεσσαρακοστής,
Συγνώμη όλοι να πούμε,
Μα και συγνώμη από αδελφούς,
όλοι μας να δεχθούμε!

Αρχιμανδρίτης π. Νικόλαος Λ.

Εικόνα: Γεώργιος Κόρδης

Δεν θα σας χαρίσω το μίσος μου Νοέμβριος 18, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ευρώπη, Κοινωνία , 1 comment so far

mourning-for-lost-utopias

«Δεν θα σας χαρίσω το μίσος μου. Την Παρασκευή το βράδυ, μου κλέψατε ένα εξαιρετικό όν. Μου κλέψατε την αγάπη της ζωής μου, την μητέρα του γιου μου. Αλλά δεν θα έχετε το μίσος μου. Δεν ξέρω καν ποιοι είστε και ούτε με ενδιαφέρει να μάθω, γιατί στην πραγματικότητα είστε νεκρές ψυχές. Αν αυτός ο Θεός για χάρη του οποίου σκοτώνετε αδιάκριτα σας έκανε κατ΄εικόνα του, κάθε σφαίρα στο σώμα της γυναίκας μου, θα ήταν μια ευλογία στην καρδιά της.
Έτσι λοιπόν δεν θα σας κάνω αυτό το δώρο να σας μισήσω.Aυτό είναι που διακαώς ζητάτε, αλλά η απάντηση στο μίσος με θυμό, θα ήταν παράδοση στην ίδια άγνοια που έκανε κι εσάς έτσι όπως είστε. Θέλετε να φοβηθώ, να κοιτώ τους συμπολίτες μου καχύποπτα, να θυσιάσω την ελευθερία μου για την ασφάλεια μου. Χάσατε. Εγώ θα συνεχίσω να παίζω το ίδιο παιχνίδι.
Την είδα (την γυναίκα μου) το πρωί. Επιτέλους… μετά από μέρες αναμονής. Ήταν τόσο όμορφη, όσο και την Παρασκευή το βράδυ που έφυγε για να πάει στο Bataclan, τόσο όμορφη, όσο όταν την πρωτοείδα και την ερωτεύτηκα σαν τρελός πριν από 12 χρόνια. Βέβαια και είμαι συγκλονισμένος από τον χαμό της, μπορώ να σας αναγνωρίσω αυτή την μικρή νίκη, αλλά θα έχει σύντομη διάρκεια. Ξέρω ότι η γυναίκα μου θα είναι δίπλα μας κάθε μέρα, και ότι θα ξαναβρεθούμε σε έναν παράδεισο ελεύθερων ψυχών, όπου εσείς δεν θα έχετε ποτέ πρόσβαση.
Είμαστε δυο (εγώ και ο γιος μου), αλλά είμαστε πιο δυνατοί από όλους τους στρατούς του κόσμου. Δεν έχω άλλο χρόνο να θυσιάσω για εσάς, πρέπει να πάω να δω τον Μελβίλ ο οποίος όπου να΄ναι θα ξυπνήσει από τον ύπνο του. Είναι 17 μηνών, θα συνεχίζει να τρώει το γλυκό του όπως όλες τις άλλες μέρες, έπειτα θα πάμε να παίξουμε όπως όλες τις άλλες μέρες, και αυτό το μικρό αγόρι θα σας αναγκάζει να έρχεστε αντιμέτωποι με το γεγονός ότι είναι ευτυχισμένο κι ελεύθερο. ‘Οχι, δεν θα έχετε ούτε το δικό του μίσος»

Αntoine Leiris
Γάλλος δημοσιογράφος που έχασε την γυναίκα του στο Μπατακλάν

Πηγή: Daily Mail, 17/11/2015

Τεστ Υπομονής για Γονείς: Εσείς τι θα κάνατε; Ιούλιος 21, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Οικογένεια / Παιδί , add a comment

Το θαύμα της συγχωρητικής αγάπης

Κάποτε ήταν ένα μικρό παιδάκι που τον έλεγαν Ανδρέα. Ο Ανδρέας ήταν ένα πολύ χαρούμενο παιδί, και οι γονείς του τον αγαπούσαν ολόψυχα.
Ο Ανδρέας μπορούσε να παίζει ελεύθερα, να τρέχει, να πηδάει, και να παίζει παντού, σε όλους τους χώρους του σπιτιού….. εκτός από ένα χώρο : το καθιστικό.
Ένας μόνο κανόνας υπήρχε στο σπίτι του Ανδρέα : «Ού παίξεις μέσα στο καθιστικό»
Ο Ανδρέας ήταν κατά βάση ένα ευχαριστημένο παιδί, όμως, περισσότερο από κάθε τι στον κόσμο, είχε μέσα του την επιθυμία να παίξει μέσα στο καθιστικό.
Κάθε φορά που περνούσε από κοντά, η επιθυμία του να παίξει εκεί μέσα μεγάλωνε.Όλο και περισσότερο, μεγάλωνε η εμμονή του να παίξει μέσα στον απαγορευμένο χώρο…
Μια μέρα, όταν απουσίαζαν οι γονείς του σε γειτονικό σπίτι, ο Ανδρέας άρπαξε την ευκαιρία!
Μπήκε μέσα στο απαγορευμένο δωμάτιο. Έτρεξε γύρω-γύρω. Πηδούσε εδώ και εκεί. Πεταγόταν από πολυθρόνα σε καναπέ και πίσω πάλι. Πόσο πολύ διασκέδαζε! Δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί του απαγορευόταν τόσο απόλυτα να παίζει εκεί μέσα. Μα, αυτό ήταν το πιό διασκεδαστικό δωμάτιο του σπιτιού τους!
Και σε μια στιγμή, συνέβη.
ΚΡΑΑΑΑΤΣ !!!
Το πανάκριβο, αγαπημένο βάζο…. σπασμένο…. θρύψαλα…. σκορπισμένα τα κομμάτια του στο πάτωμα….
Ο Ανδρέας σταμάτησε το παιχνίδι. Μη ξέροντας τι να κάνει, έσπρωξε γρήγορα-γρήγορα τα θραύσματα του βάζου κάτω από τα καλύμματα της μεγάλης πολυθρόνας.
Μετά από λίγη ώρα, επέστρεψαν οι γονείς του. Διαισθάνθηκαν πως κάτι δεν πήγαινε καλά με το παιδί τους, αλλά εκείνο τους είπε πως όλα είναι εντάξει.
Δεν πέρασε πολύς καιρός, και ο Ανρέας σταμάτησε εντελώς το παιχνίδι.
Σταμάτησε να παίζει στο χωλ, στον κήπο, ακόμα και στο δωμάτιο παιχνιδιού. Ελάττωσε και τα υπαίθρια παιχνίδια με τους φίλους του.
Σταμάτησε τελείως και το τρέξιμο, και έπεσε σε μελαγχολία. Οι ώμοι του άρχισαν να γέρνουν. Δεν χαμογελούσε πιά. Έπαψε να είναι εκείνο το χαρούμενο, ευχαριστημένο παιδί που ήταν κάποτε.
Όταν τον ρωτούσαν για την κακοκεφιά του, το μόνο που τους έλεγε ήταν: «Όλα είναι μιά χαρά».
Τα μάτια του δεν κυττούσαν πλέον προς το καθιστικό με την ίδια φλέγουσα επιθυμία, αλλά με ένα θλιμμένο και έντρομο δέος. Εκεί, κάτω από την επίσημη πολυθρόνα του πατέρα του, ήξερε πως βρίσκονταν κρυμμένα τα θραύσματα ενός ακριβού βάζου….
Πέρασαν εβδομάδες. Μήνες. Η προσωπικότητα του Ανδρέα βυθιζόταν όλο και περισσότερο, κάτω από το βάρος της ενοχής….
Και τότε συνέβη.
Μια μέρα, καθώς έσερνε τα βήματά του στο χωλ του σπιτιού, είδε την μητέρα του να βγαίνει από το φρικτό εκείνο δωμάτιο.
Τα βλέμματά τους διασταυρώθηκαν.
Εκείνος κατάλαβε….. Εκείνη κατάλαβε……
Ωχχχχ. Πάγωσε από τον τρόμο.
Μέχρι που είδε την μητέρα του να χαμηλώνει προς το μέρος του, και να του ανοίγει ορθάνοιχτα την αγκαλιά της …
Και μετά συνέβη… Τα δάκρυα μετανοίας άρχισαν να κυλούν σαν ποτάμι στα μάγουλά του, και έτρεξε να χωθεί μέσα στην αγκαλιά της μητέρας του.
«Γιατί;» του είπε με παράπονο. «Γιατί δεν μου το είπες;»
Δεν χρειάστηκε να της πει περισσότερα. Η μητέρα του είχε ήδη δει τον φόβο και την θλίψη στα μάτια του. Και εκείνη την στιγμή, έμαθε και τον λόγο της μελαγχολίας του παιδιού της. Αλλά εκείνη την στιγμή, γνώρισε και ο Ανδρέας για πρώτη φορά το ”θαύμα της συγχωρητικής αγάπης”

Πηγή: Ηλιαχτίδα

Θερμές ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Τίποτα δεν τελειώνει με έναν τσακωμό Μάρτιος 15, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Σχέσεις , add a comment

χωρισμός τσακωμός

Πάλι μαλώσατε; Πληγωθήκατε; Πόνεσε ο ένας τον άλλο με λέξεις και φράσεις που ματώνουν; Κι όμως τίποτα δεν τελειώνει με έναν τσακωμό. Πολλές φορές είναι η αρχή για κάτι πιο μεγάλο, πιο αληθινό και δυνατό.
Μην ψάχνετε ποιος έφταιξε, είναι πολύ δευτερεύον μπροστά στην αγάπη σας. Ας πει ο ένας στον άλλο σου χαρίζω το δίκιο μου και δώσε μου την αγάπη σου. Εάν καταλάβεις ότι η αγάπη δεν ξέρει από «δικαιοσύνη»,και ότι όποιος αληθινά αγαπάει δεν ζητάει το δίκιο του μα επιθυμεί την ενότητα, τότε θα δεις ότι μια αγκαλιά και ένα φιλί είναι η απάντηση και η λύση μαζί.

Πηγή: Πατήρ Λίβυος