jump to navigation

Η Τέχνη της Αγάπης Απρίλιος 21, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις, Σχέσεις , add a comment

epikoinwnia

Ομιλία – ερμηνεία π. Βαρνάβα Γιάγκου πάνω σε κείμενα του Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου για την αγάπη προς τους ανθρώπους.

Μερικά σημεία από την ομιλία:

Αν προτιμάτε, μπορείτε να μεταφορτώστε την ομιλία από εδώ.

Πηγή

Φωτογραφία: Γεώργιος Κόρδης

Οἱ Τοίχοι καί Τά Ψυγεία τῆς Καλοσύνης Ιανουάριος 9, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία , add a comment

iran2

Από κρεμάστρες έχουν γεμίσει τις τελευταίες ημέρες τοίχοι στους δρόμους πόλεων του Ιράν σε ένα πρότζεκτ με την ονομασία “ο τοίχος της καλοσύνης”. Την ιδιότυπη υπαίθρια “ντουλάπα” συνοδεύει το μήνυμα “Αν δεν το χρειάζεσαι, άφησε το. Αν το χρειάζεσαι, πάρ’ το”. Πρόκειται για μια προσπάθεια ανακούφισης των χιλιάδων αστέγων στη χώρα που ξεκίνησε από την βορειανατολική πόλη Μασχάντ καθώς οι θερμοκρασίες πέφτουν και η κατάσταση γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη για όσους ζουν στους δρόμους.

iran4

Οι Ιρανοί που έχουν ανταποκριθεί στο κάλεσμα αυτό κρεμάνε στους τοίχους ζεστά ρούχα και αφήνουν παπούτσια για τους αστέγους. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία οι άστεγοι στο Ιράν ανέρχονται σε 15.000 αλλά ανεπίσημα ο αριθμός αυτός εκτιμάται ότι ζει μόνο στην Τεχεράνη και ο συνολικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος.

Τό επόμενο βήμα είναι η εγκατάσταση «Ψυγείων τῆς Καλοσύνης».

iran-fridge-kindness

Πηγή: CNN | Περίεργα.gr

Από το υπουργείο Ανάπτυξης, άμισθος ιερέας στις φυλακές Δεκέμβριος 30, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

sculpture by the sea 01

της Στέφης Χριστοδούλου

Οι Αγιοι Πατέρες λένε: «Είδες τον αδελφόν σου; Είδες Κύριον τον Θεόν σου»! Πράγματι. Κάθε άνθρωπος είναι πλασμένος «κατ ̓ εἰκόνα καὶ καθ ̓ ὁμοίωσιν Θεού». Συνεπώς, στο πρόσωπο του κάθε ανθρώπου οφείλουμε πάντοτε να διακρίνουμε την εικόνα του Θεού, την οποία καλούμαστε να διακονήσουμε στα πρόσωπα αυτών που πονούν και υποφέρουν από τις διάφορες δοκιμασίες της ζωής.
O π. Γεώργιος Μπάμπος είναι ένας κληρικός που αποτελεί εξαίρεση στη σκληρότητα της εποχής μας. Καθημερινά βιώνει στην πράξη την αγάπη του Ιερού Ευαγγελίου, με τα έργα του, αποδεικνύοντας πως ανήκει στην κατηγορία των κληρικών που δεν μένουν μόνο στα «ξύλινα» λόγια από άμβωνος, αλλά κατεβαίνει και ίδιος στο «πεζοδρόμιο της ζωής».
Είναι ιερέας εδώ και μόλις οκτώ χρόνια, αφού προηγουμένως ήταν υπάλληλος του υπ. Ανάπτυξης, όπου εργάστηκε για 25 χρόνια. Δύο μήνες πριν βγει στη σύνταξη, χειροτονήθηκε ιερέας. «Δεν έγινα παπάς για να κονομήσω, αλλά από αγάπη στον Χριστό και τον συνάνθρωπο» λέει χαρακτηριστικά.
Χειροτονήθηκε από τον Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιο και τοποθετήθηκε εφημέριος στην Αλίαρτο, μια και επιθυμία του ήταν να λειτουργεί στο πιο μικρό εκκλησάκι της Μητρόπολης Θηβών. Σήμερα υπηρετεί ως άμισθος ιερέας στις Γυναικείες Φυλακές Ελαιώνα, όπως και στις φυλακές απεξάρτησης τοξικομανών που βρίσκονται ακριβώς δίπλα.
Η «Ορθόδοξη Αλήθεια» τον συνάντησε στο σπίτι του στη Νέα Πεντέλη, σε ένα διαμέρισμα-μικρό «σούπερ μάρκετ αγάπης», μια και κάθε γωνιά του ήταν κατειλημμένη από κούτες τροφίμων, είδη πρώτης ανάγκης, γάλατα για μωρά, κρέας, καραμέλες και παιχνίδια. Ακούραστος και ενθουσιώδης, τρέχει από τη μια άκρη της Αθήνας στην άλλη, προκειμένου να συλλέξει ό,τι μπορεί για να ανακουφίσει αυτούς που εμείς βλέπουμε ως εγκληματίες, ληστές ή τοξικομανείς, αλλά εκείνος στο πρόσωπό τους βλέπει τον Χριστό.

Ενθουσιάζεται όταν μιλά για τις «αποθηκευμένες ψυχές», που καταφέρνουν και βρίσκουν μέσα σε αυτόν τον «τόπο του μεγάλου πόνου» την αληθινή μετάνοια. Με υπερηφάνεια αναφέρεται στο μικρό εκκλησάκι που έχτισε με δική του πρωτοβουλία και χάρη στη βοήθεια και την ευαισθησία των πιστών, αφιερωμένο στον ληστή Αγ. Μωυσή τον Αιθίοπα, στις φυλακές απεξάρτησης τοξικομανών. Μέσα σε αυτό έχει καταφέρει να στεγάσει τον καημό, αλλά και την ελπίδα εκείνων των ασθενών-κρατουμένων που την αναζητούν μέσα από την αλήθεια της πίστης μας, αλλά και την πραγματική μετάνοια.
Αντίστοιχα και στις γυναικείες φυλακές, όπου τις Κυριακές λειτουργεί, ο ναός γεμίζει. «Παρακολουθούν», λέει, «περίπου 50-60 άτομα. Ελληνίδες, Αλβανίδες, Βουλγάρες, Γεωργιανές και Ρωσίδες».
Το έργο του είναι δύσκολο και απαιτητικό, όμως εκείνος δεν απογοητεύεται. «Η αγάπη του Θεού με μπουκώνει – ό,τι ζητήσω Εκείνος μου το δίνει» λέει χαρακτηριστικά. (περισσότερα…)

Νά ἐλεοῦμε χωρίς διακρίσεις Δεκέμβριος 21, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

elehmosynh

Ένας καλός ιερέας κάθε Κυριακή μετά τη Λειτουργία μάζευε τους φτωχούς της ενορίας του και τους μοίραζε τα χρήματα, που μάζευε το «κιβώτιο των πτωχών». Μια Κυριακή πήγε μία γυναίκα με παλιά ξεσκισμένα ρούχα με ύφος κακομοίρικο. Ο Ιερέας τη λυπήθηκε. Έβαλε το χέρι του στο κιβώτιο με την πρόθεση να της δώσει όσα χρήματα χωρούσε η παλάμη του. όταν το τράβηξε έξω, είδε πως είχε πιάσει λίγα κέρματα. Βιάστηκε να της τα δώσει, γιατί πίσω της περίμενε άλλη να πάρει φιλοδώρημα. Αυτή φορούσε περιποιημένα φορέματα. Ο ιερέας σκέφτηκε πως ήταν από κείνες που χωρίς λόγο ζητιανεύουν. Θα της έδινε λίγα, για να μην την αφήσει να φύγει έτσι και τής έμενε η ντροπή. Έβαλε πάλι το χέρι του στο κιβώτιο κι η χούφτα του γέμισε χρυσά νομίσματα.
Σαν ευλαβής που ήταν κατάλαβε τη θεία επέμβαση. Ζήτησε λοιπόν πληροφορίες και για τις δύο εκείνες γυναίκες. Έμαθε τότε πως η μία που φαινόταν καλοντυμένη, ήταν από καλή οικογένεια, που τελευταία από διάφορα ατυχήματα φτώχυνε και υπέφερε πολύ. Από αξιοπρέπεια φορούσε περιποιημένα ρούχα. Η άλλη έβαζε κουρέλια, όταν έβγαινε να ζητιανέψει, για να της δίνουν ευκολότερα.

Ὁ Ἄστεγος (Τὰ Φαινόμενα Ἀπατοῦν) Δεκέμβριος 2, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία , 1 comment so far

Ἔνας νοικοκύρης καταστηματάρχης ἔχει προβλήματα μ’ ἕναν ἄστεγο ἀλήτη που συχνάζει μπροστά στή βιτρίνα του…

Συμπαθητική διαφήμιση από την Ταϊλάνδη.

Ὁ Βεδουίνος Νοέμβριος 24, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

bedouinos-kamhles-erhmos

Ένα παραμύθι του Ερρίκου Καλύβα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας Βεδουίνος, ο Αμπντάλα, που είχε πάει μαζί με την γυναίκα του και την κορούλα του σε ένα γάμο μακριά από το σπίτι του, σε μια άλλη όαση από αυτή στην οποία ζούσε. Για να φτάσει στο μέρος που θα γινόταν ο γάμος είχε διασχίσει την έρημο, μιας ημέρας ταξίδι. Ο γάμος κράτησε τρείς ημέρες και τρείς νύχτες και όλοι διασκέδασαν πολύ με το χορό, τη μουσική, το τραγούδι, το φαγητό και το πιοτό.

Όταν χάραξε η τέταρτη μέρα ο Αμπντάλα μάζεψε τη σκηνή του, φόρτωσε την καμήλα του και ξεκίνησε για να γυρίσει στο σπίτι του. Στα μισά του δρόμου, τους έπιασε η κάψα του μεσημεριού, και έτσι ο Αμπντάλα αποφάσισε να στήσει τη σκηνή του για να ξεκουραστεί η γυναίκα του και η κορούλα του που τους είχαν φάει οι ήλιοι και η άμμος της ερήμου όλη την ημέρα. Και έτσι και έγινε.

Ο Αμπντάλα έστησε τη σκηνή του και μπήκαν όλοι μέσα. Ήπιανε νεράκι και φάγανε δροσερά φρούτα και μετά αποφάσισαν να ξαπλώσουν λίγο να κοιμηθούνε, να περάσει και η μεγάλη κάψα του μεσημεριού.

Όταν όμως ξύπνησαν κατάλαβαν το λάθος που είχαν κάνει. Η καμήλα, που ο Αμπντάλα είχε δέσει στην είσοδο της σκηνής, είχε εξαφανιστεί. Όσο και αν έψαξε δεν κατάφερε να βρει ίχνος της. Έτσι, αργά το βράδυ γύρισε στη σκηνή και έπεσε σε έναν ύπνο χωρίς όνειρα.

Το πρωί ξύπνησε με άλλη διάθεση. Είχε κοιμηθεί καλά και ήταν ξεκούραστος. Ήπιε τον καφέ που του ετοίμασε η γυναίκα του, έπαιξε λίγο με την κορούλα του και ύστερα τύλιξε καλά το τουρμπάνι του και βγήκε έξω στην έρημο που ξύπναγε από τον παγωμένο της ύπνο. Πέρασε όλο το πρωί ψάχνοντας χωρίς αποτέλεσμα. Το μεσημέρι γύρισε κατάκοπος, εξαντλημένος, αλλά κυρίως απογοητευμένος.

Είχε αρχίσει να ανησυχεί. Στην αρχή είχε πιστέψει ότι όλα θα πήγαιναν καλά και ότι η καμήλα του θα είχε απομακρυνθεί λίγο, αλλά σίγουρα θα επέστρεφε. Τώρα είχε περάσει σχεδόν μια ολόκληρη ημέρα και δεν έβρισκε ίχνος της. Η αλήθεια ήταν ότι φοβόταν μήπως την είχαν φάει τα τσακάλια το βράδυ. (περισσότερα…)

Πώς θά φανερώσει ὁ Θεός τό Θέλημά Του στή Ζωή μας; Νοέμβριος 16, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

naousa

[] Πάντα να έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας για ανάγκες που βόσκουν δίπλα μας, μην περιμένουμε να έρθουν οι άνθρωποι να μας χτυπήσουν την πόρτα ζητώντας βοήθεια, αλλά να έχουμε ανοιχτά τα μάτια να βλέπουμε εμείς από μόνοι μας το πού υπάρχει ανάγκη για βοήθεια. Ποτέ μην περιμένουμε ως δάσκαλοι να έρθει το παιδί σε εμάς από μόνο του και να μας πει «ο πατέρας μου πίνει και απειλεί εμένα και τη μητέρα μου». Αντίθετα, να το ανακαλύψουμε εμείς, να είμαστε αυτόφωτοι, κάνοντας φως και βλέποντας στο σκοτάδι, μην περιμένουμε να έρθει κάποιος να ανάψει ένα φως μέσα στο σκοτάδι και να μας πει «κοίτα, δες εκεί πέρα». Κατάλαβα πλέον πως δεν πρέπει να περιμένω να μου φανερώσει ο Θεός το θέλημά του, αλλά, πρέπει εγώ με έμπονη αγάπη να το αναζητήσω. []

Πηγή: Σχόλιο Ἀγνώστου (28/11/2011) περί Πνευματικοῦ Ναρκισσισμοῦ στήν ἀνάρτηση «Ἡ Κατάρα τῆς Μάλμπορο Γούμαν – Μάριος Κουτσούκος» (Σαλογραία)

Φωτογραφία: π. Παύλος Παπαδόπουλος

Ὤρα νὰ πλέξουμε διπλὰ καλάθια Οκτώβριος 11, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

plekein-kalathi

ΕΙΠΕ ΦΙΛΟΣ: «Γνωρίζεις πως μένω σε μονοκατοικία σε κάπως εξοχικό μέρος. Τον τελευταίο καιρό, όλο και πιο συχνά, σταματούν Πακιστανοί και ζητούν δουλειά. Όταν τους απαντάω αρνητικά, άλλοι βάζουν τα κλάματα και ζητούν μια βοήθεια, άλλοι φεύγουν με σκυμμένο κεφάλι – βουρκώνοντας κι αυτοί. Πρώτη φορά είδα τόση απόγνωση σε βλέμμα μετανάστη! Στην αρχή ήθελα να τους πω -κάπως ειρωνικά, κάπως επιθετικά- ότι κι εγώ και η γυναίκα μου (έχουμε και δυο μικρά παιδιά) είμαστε άνεργοι τον τελευταίο καιρό. Δεν τους τo ‘πα – πίστευα πως δεν θα καταλάβαιναν, γιατί το σπίτι μου είναι μεγάλο κι όμορφο! Όμως, μέρα τη μέρα, κλάμα στο κλάμα, κάτι ράγισε μέσα μου. Η δική μας αγωνία για το αύριο φάνηκε στα μάτια μου μικρότερης σημασίας από τη δική τους απόγνωση για το σήμερα. Προχθές, έδωσα λίγα τρόφιμα, λίγο λάδι και δέκα ευρώ σ’ έναν απ’ αυτούς – κρυφά από τη γυναίκα μου, γιατί αυτή φοβάται το αύριο πιο πολύ από μένα. Δυο μέρες μετά, δεν ξέρω πού με θυμήθηκε, πέρασε από το σπίτι ένας μοναχός που είχα να δω χρόνια. Φεύγοντας μου άφησε ένα μεγάλο τενεκέ λάδι που του είχαν δώσει ν’ ανάβει τα καντήλια στο μοναστήρι»!
[] Πάντως, στις μέρες που ζούμε, υπάρχει ο κίνδυνος τα επουράνια να σκοτίσουν περισσότερο τα γήινα και, το χειρότερο, να αποτελέσουν άλλοθι για την παραμέληση του βασικού αλφαβήτου της Πίστεώς μας, τουτέστιν ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ.

Και αφού πλέον καταχράστηκα τόσο πολύ τον φιλόξενο χώρο σου, φαντάζομαι θα μου επιτρέψεις να καταγράψω, από μνήμης, μια ιστορία από το Γεροντικό.

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ: «Ένας γέροντας ασκητής, κατέβαινε μια φορά τον χρόνο στην πόλη να πουλήσει τα καλάθια που είχε πλέξει στη διάρκεια της χρονιάς στην έρημο. Τον σέβονταν και τον αγαπούσαν όλοι, γιατί ήταν πολύ ασκητικός και προσηνής. Σε μια από τις ετήσιες επισκέψεις του, βρήκε την πόλη ανάστατη και άκρως εχθρική προς το πρόσωπό του. Μια γυναίκα ανύπαντρη είχε γεννήσει, και για να γλιτώσει το λιθοβολισμό –άλλες εποχές εκείνες- κατηγόρησε τον ασκητή ως υπεύθυνο της εγκυμοσύνης της. Ο ασκητής, βουβάθηκε! Μια μονάχα στιγμή βάστηξε η βουβαμάρα και η θύελλα της ψυχής του. Και μετά, με κατεβασμένο κεφάλι είπε: συγχωρήστε με αδελφοί, τώρα πρέπει να πλέκω διπλά και τριπλά καλάθια ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΘΡΕΨΩ!
Επί τρία χρόνια έπλεκε ασταμάτητα κι όλα τα έσοδα τα έδινε για να τρέφονται η γυναίκα και το παιδί, και ανεχόταν όλες τις λοιδορίες και τις εξυπνάδες των κατοίκων της πόλης, και όλα τα γεμάτα υπονοούμενα βλέμματα και τα μισόλογα των άλλων ασκητών. Όλα αυτά μέχρι που η γυναίκα βρέθηκε στο κατώφλι του θανάτου, και πικρά μετανοημένη είπε την αλήθεια. ΤΟΤΕ ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΣΑΝ τον ασκητή και τον παρακαλούσαν να τους συγχωρήσει και να μείνει μαζί τους ως πνευματικός τους οδηγός. Αυτός τους είπε πως τους συγχωρεί, αλλά να μείνει μαζί τους δεν μπορεί, γιατί τρία χρόνια ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΕ ΛΙΓΟ ΕΛΕΟΣ γι’ αυτόν».
ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΟΛΗ Η ΧΩΡΑ ΕΧΕΙ ΒΟΥΒΑΘΕΙ και κανείς δεν ξέρει τι μας ξημερώνει, νομίζω πως είναι καιρός:
ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΕΛΕΟΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΟΥΝ.
ΝΑ ΠΛΕΚΟΥΜΕ ΔΙΠΛΑ ΚΑΛΑΘΙΑ, για μας και ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ, γιατί τώρα ΕΧΟΥΜΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΘΡΕΨΟΥΜΕ – «γυναίκα και παιδί» οποιουδήποτε χρώματος: Πακιστανό, Ελληνοευρωπαίο, καθαρόαιμο Ελληναρά ή φουκαρά συμπολίτη, ΠΝΙΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΑΓΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ. ΜΗΝ ΞΕΧΝΩΝΤΑΣ ΟΤΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΑΡΤΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΜΑΣ. ΑΜΗΝ!

Νίκος Ἀγνάντος

Πηγή: Σαλογραία – Σχόλιο στήν ἀνάρτηση Πίστη εξ ακοής και πίστη εξ εμπειρίας συνέχεια έκτη

Ὄταν καλοπερνᾶς στὴ γὴ, κάτι δὲν πάει καλά Οκτώβριος 8, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

spiti-autokinhto-eytyxia

Παρά τα φαινόμενα και την αναξιότητα των μοναχών και κληρικών, η Εκκλησία είναι ακένωτη πηγή θαυμάτων.

Παίρνει νερό και το κάνει Αγιασμό· παίρνει ψωμί και κρασί και το κάνει Θεία Ευχαριστία· παίρνει τον άνθρωπο χώμα και τον κάνει Θεό! Αλλά τα θαύματα πολλοί δεν τα βλέπουν.

Γιατί, αν τα έβλεπαν, δεν θα περιφρονούσαν ή μισούσαν την Εκκλησία του Χριστού, αλλά θα την αγαπούσαν, θα την τιμούσαν και δεν θα μιλούσαν γι” αυτή με περιφρόνηση, όπως μιλούν.

«Ο χριστιανός έχει προορισμό να σηκώνει βαρύ σταυρό στη ζωή τον. Είναι δύσκολο πράγμα να λες ότι πιστεύεις στον Κύριο και καλοπερνάς σ” αυτήν εδώ τη ζωή. Γιατί, όταν καλοπερνάς στη γη, κάτι δεν πάει καλά με τον εαυτό σου, ενδιαφέρεσαι για το χρυσάφι της γης και όχι για τους θησαυρούς του ουρανού. Αλλά όταν σκέφτεσαι έτσι, βρίσκεσαι μακριά από το θέλημα του Θεού. Χριστιανική ζωή και καλοπέραση δεν πηγαίνουν μαζί, είναι διαφορετικά πράγματα»

«Κάποτε ήλθε εδώ ένας πολύ γνωστός γιατρός για να μιλήσουμε. Ήταν και η γυναίκα του γιατρός, θρησκευόμενοι άνθρωποι και οι δύο. Παραπονιόταν ότι τα παιδιά του ζούσαν κοσμική ζωή και όχι μόνο δεν τηρούσαν τις εκκλησιαστικές παραδόσεις της οικογένειας τους, αλλά και τις ειρωνεύονταν. Χαρακτήριζαν τους χριστιανούς καθυστερημένους, βολεμένους, ανειλικρινείς, υποκριτές και θεομπαίχτες, επειδή η ζωή τους -έλεγαν- δεν συμβαδίζει με τα λόγια τους και τα έργα τους δεν είναι χριστιανικά.

Ακόμη και στο ευχέλαιο, που οι γονείς κάνουν μία φορά το χρόνο στο σπίτι τους και τα παιδιά, όσο ήταν μικρά συμμετείχαν, τώρα αντιδρούν και δεν παρευρίσκονται.

Ο γιατρός έδειχνε πολύ κουρασμένος και απελπισμένος για την πνευματική αδράνεια των παιδιών του. Και νόμιζε ότι όλες οι προσπάθειες, οι δικές του και της γυναίκας του πήγαν χαμένες, δεν έπιασαν τόπο, δεν άγγιξαν τα παιδιά.

Σε κάποια στιγμή ο γιατρός, βάζοντας το κεφάλι μέσα στις δυό του παλάμες, σαν να ήθελε να καλύψει το πρόσωπό του από ντροπή, μου είπε: Φοβάμαι πως το πολύ χρήμα μας έχει κάνει ζημιά.

Τον ρώτησα να μου πει, τί εννοούσε και εκείνος με απόλυτη ειλικρίνεια παραδέχτηκε ότι είχαν ξεφύγει από το μέτρο κι είχαν αποκτήσει περιουσιακά στοιχεία απολύτως μη αναγκαία. Έχουμε τρία μεγάλα σπίτια, μου είπε. Ένα για μας και από ένα για το κάθε παιδί. Επίσης, δυό εξοχικά, τέσσερα ακριβά αυτοκίνητα, ένα σκάφος, καταθέσεις, πολλά υλικά.

Και συνέχισε: τα παιδιά κακόμαθαν και τώρα μας κατηγορούν ότι προκαλούμε. Επίσης, μας λένε ότι έχουμε παντρέψει πολύ όμορφα τον πλούτο και τον Χριστιανισμό. Και με παρακάλεσε να του πω τί πρέπει να κάνει για να βρουν πάλι την ειρήνη και την ενότητα στην οικογένεια τους.

Του είπα να τα δώσουν όλα στους φτωχούς και να κρατήσουν μόνο ένα σπίτι, ένα εξοχικό και τους μισθούς τους. Τρόμαξε, άλλαξε χρώμα, φοβήθηκε, απογοητεύθηκε από την απάντηση που του έδωσα.

Έφυγε και δεν ξαναήλθε. Είχε δεθεί με τα εδώ, όχι τα Άνω. Γι” αυτό και τα παιδιά του αναζήτησαν άλλο τρόπο ζωής, διαφορετικό από αυτόν που οι γονείς τους είχαν προτείνει».

«Όταν ακούω ότι υπάρχει μεγάλη φτώχεια, ανέχεια, πονάω πολύ και δεν μπορώ να προσευχηθώ.

Δεν λέω, όταν έχεις δυό χιτώνες να δώσεις τον ένα. Αυτό είναι ασυνήθιστο και δύσκολο για τους πολλούς. Αλλά, αν θέλεις να λέγεσαι χριστιανός και κατέχεις όλα τα αγαθά του Θεού, γιατί ιδρώνεις και αγωνιάς για το παραπάνω και δεν κάνεις ελεημοσύνες και καλά έργα; Να ξέρεις, ότι θεμελιώνει στην άμμο, όποιος έχει πολλά χρήματα και τα διαχειρίζεται εγωιστικά, αδιαφορώντας για τη φτώχεια και τη δυστυχία των συνανθρώπων του.

Είδες ποτέ σάβανο με τσέπες; Όλα εδώ μένουν. Μόνο οι αγαθοεργίες πηγαίνουν στον ουρανό. Ξέρεις γιατί γίνονται οι πόλεμοι; Για το χρήμα.. Γιατί οι πλούσιοι δεν μπορούν να βάλουν χαλινάρι στη λαιμαργία τους και οι φτωχοί δεν εύχονται να αποκτήσουν τα αναγκαία, αλλά ζηλεύουν τα πλούτη και τη δόξα των πλουσίων».

«Οι τσέπες σας πρέπει να είναι ανοιχτές, ώστε να φεύγουν τα χρήματα για φιλανθρωπίες. Είναι σκάνδαλο να υπάρχουν τσέπες γεμάτες λεφτά και να είναι ραμμένες»

Πηγή: Βιβλίο «Τέσσερις ώρες με τον π. Παΐσιο»

Αναδημοσίευση από: Πατερικός

Φωτογραφία: «1949 Roadmaster Convertible» του Christopher Koppes στο Flickr, CC BY 2.0

Το Κύμα της Φιλευσπλαχνίας Μάρτιος 4, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία , add a comment YouTube Preview Image

Συγκινητική ταινία μικρού μήκους Ripple από την Ασία για τη δύναμη της φιλευσπλαχνίας που εκφράζεται με την (ανώνυμη) φιλανθρωπία.

Καλή Μεγάλη Τεσσαρακοστή!