Δέηση Αποστόλου Παύλου Ιουλίου 5, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2comments
προς Εφεσίους, κεφάλαιο 3, 14-21
14 Τούτου χάριν κάμπτω τὰ γόνατά μου πρὸς τὸν Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,
15 ἐξ οὗ πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ὀνομάζεται,
16 ἵνα δῷη ὑμῖν κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ δυνάμει κραταιωθῆναι διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ εἰς τὸν ἔσω ἄνθρωπον,
17 κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν,
18 ἐν ἀγάπῃ ἐρριζωμένοι καὶ τεθεμελιωμένοι, ἵνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις, τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος,
19 γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ.
20 Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑπὲρ πάντα ποιῆσαι ὑπερεκπερισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν, κατὰ τὴν δύναμιν τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἡμῖν,
21 αὐτῷ ἡ δόξα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων· ἀμήν.
Ευχαριστίες στον Γιώργο Μακρή για την επισήμανση των χωρίων
Popularity: 7%
Λέξεις κλειδιά: προς εφεσίους, προσευχή, απόστολος παύλος, αγία γραφή, θεολογίαΣχετικές καταχωρήσεις:
Ορθοδοξία σημαίνει ιερός εμπειρικός υλισμός Μαΐου 28, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 3comments
Συνέντευξη του π. Νικολάου Λουδοβίκου σχετικά με τη μετά θάνατον ζωή, τη μεταφυσική και την ανάσταση.
[] Η ανθρωπιστική επανάσταση του χριστιανισμού είναι ότι η ουσία του ανθρώπου δεν είναι μόνο η ψυχή. Πριν από αυτόν ο Πλάτωνας θεωρούσε το σώμα τάφο της ψυχής και ο Σωκράτης χαιρόταν πριν πεθάνει γιατί έτσι θα ελευθερωνόταν η ψυχή του. []
[] Το σώμα είναι τόσο σημαντικό που αξίζει να αναστηθεί. Διότι αν δεν αναστηθεί το σώμα, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: ή δεν το έφτιαξε ο Θεός, ή δεν είναι αρκετά Θεός για να μπορεί να το σώσει… []
Η Ανάσταση όλων θα συμβεί – το θέμα είναι αν αυτό θα σημαίνει και μετοχή στο Θεό (αυτό που λέμε Παράδεισο: την υπέρτατη δοτικότητα) ή απλή γνώση του Θεού χωρίς μετοχή, αυτό που λέμε Κόλαση. Και φυσικά τότε δεν είναι ο Θεός αυτός που κολάζει αλλά ο άνθρωπος που διαλέγει αυτή την υπέρτατη φιλαυτία. Αυτά, τώρα, δεν είναι ιδεολογήματα. Την πληρότητα της Χάριτος ο πιστός την κατακτά βλέποντας την ομορφιά, τη βεβαιότητα πέραν του θανάτου. Διότι ο χριστιανισμός πέραν από ιερός υλισμός είναι ένας εμπειρισμός…
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ: π. Ιωάννης Νικόπουλος, Ελευθεροτυπία
Popularity: 9%
Λέξεις κλειδιά: π. Νικόλαος Λουδοβίκος, ανάσταση, θάνατος, θεολογία, μεταφυσικήΣχετικές καταχωρήσεις:
Η πρακτική θεολογία του Αγίου Σιλουανού Απριλίου 17, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 9comments
Ο άγιος Σιλουανός μας άφησε ένα πολύ πλούσιο θεολογικό υλικό. Υπάρχουν θέματα στην θεολογία του Σιλουανού που κανείς δεν είχε διατυπώσει στο παρελθόν με τον ίδιο τρόπο. []
[Για παράδειγμα,] Λέει ότι υπάρχουν δύο μορφές ταπείνωσης: η μία είναι η ασκητική ταπείνωση, μέσω της μετανοίας, «είμαι χειρότερος από όλους» και η άλλη η θεία Ταπείνωση του Χριστού. Δηλαδή ότι είναι ίδιον του Θεού εκ της φύσεώς Του που είναι απερίγραπτος. Ποτέ δεν συνάντησα σε άλλους αυτή την διαφοροποίηση μεταξύ της ασκητικής ταπεινώσεως και της ταπεινώσεως που προσιδιάζει στον Θεό ως χαρακτηριστικό του. Ένα άλλο σημείο: Κανείς δεν μπορεί να αγαπά ολόκληρη την κτίση, κ.λπ. και να προσεύχεται για ολόκληρη την κτίση αν αυτό δεν γίνεται εν Αγίω Πνεύματι. Και η προσευχή για τους εχθρούς είναι χαρακτηριστικό αυτών που είναι φορείς του Αγίου Πνεύματος. Γι’ αυτόν τον λόγο λέει ότι αυτός που δεν αγαπά τους εχθρούς δεν έχει γνωρίσει ακόμη τον Θεό όπως πρέπει να τον γνωρίσουμε. Προσέξτε αυτό το σημείο. Γιατί το εκφράζει έτσι; Δεν υπάρχει τίποτε παρόμοιο σε κανένα πατερικό κείμενο…
Είναι σίγουρο ότι ο άγιος Σιλουανός είναι ένας άγιος που συγκαταχωρείται στην χορεία, στην παράδοση των μεγάλων πνευματικών Ορθοδόξων Πατέρων, αλλά έζησε και εξέφρασε αυτό που ζούσε με ένα τρόπο εντελώς πρωτότυπο. Επί πλέον γράφει για πράγματα εξαιρετικά βαθιά με λέξεις πολύ απλές. Αυτό που λέτε σχετικά με το θέμα αυτό είναι πολύ σημαντικό και πολύ διαφωτιστικό.
Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι ότι μιλάει γι’ αυτό με έναν εντελώς φυσικό τρόπο. Από που προέρχεται αυτό; Από την εμφάνιση του Χριστού στην αρχή της ζωής του!… στην αρχή της μοναστικής ζωής του, όταν μετά την δοκιμασία, έβλεπε την αιώνια απώλειά του, για μια ώρα… πηγαίνει στον ναό και προφέρει αυτά τα λόγια: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»! Και ο Χριστός του εμφανίστηκε σαν να ήταν Ζων. Ε λοιπόν! Ποτέ δεν αμφισβήτησα στο μυαλό μου την αλήθεια της εμφάνισης του Χριστού στον Σιλουανό. Γιατί; Διότι ήταν απλός –ένας στρατιώτης–έτσι δεν είναι; Αμέσως μόλις τελείωσε την στρατιωτική του θητεία, πήγε στον Άγιον Όρος, και βλέπει αυτό! Αλλά που είναι η απόδειξη ότι αυτό είναι αλήθεια; Στο ότι άρχισε να προσεύχεται για τον κόσμο με όλο του το είναι!… Αν αυτός ο άνθρωπος ο τόσο απλός άρχισε να προσεύχεται με αυτό τον τρόπο, τι σημαίνει αυτό; Ποιά είναι η μαρτυρία ότι προσευχόταν αληθινά; Με κλαυθμούς, με όλο του το είναι, προσευχόταν για την σωτηρία του κόσμου…
[] Ζούσα στην Μονή, βυθισμένος στην απόγνωση για τον κόσμο, μετά τον πόλεμο… Είχα φύγει από την Γαλλία (το 1925) με το αίσθημα ότι όλη η Γαλλία ήταν βουτηγμένη σε μια βαθιά απελπισία. Τι ήταν αυτή η βαθιά απελπισία; Οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να πιστέψουν στην Ανάσταση. Επομένως αμφιβάλλουν για τους ίδιους τους εαυτούς τους, για την επιβίωσή τους, γι’ αυτόν τον ανώφελο αγώνα. Και εμένα με βασάνιζε αυτό. Είχα παρατήσει την τέχνη για να γίνω μοναχός στο Άγιον Όρος, αλλά βίωνα αυτήν την μορφή απογνώσεως. Είχα πει αυτόν τον λόγο στον π. Βλαδίμηρο, διότι μόλις αυτή η απελπισία υποχωρούσε μέσα μου, η προσευχή μου έχανε την έντασή της. Μόλις γαλήνευα, δεν βίωνα πλέον αυτή την γαλήνη σαν μία ευτυχισμένη ζωή, αλλά σαν τον θάνατο. Μόλις αυτή η απελπισία ατονούσε μέσα μου έχανα την αίσθηση της υπάρξεως του αιωνίου Είναι. Δεν μπορούσα να βγω από αυτό το παράδοξο. Γι’ αυτόν τον λόγο είχα πει στον π. Βλαδίμηρο: «Κρατηθείτε στο χείλος της απελπισίας».
[] Τι σημαίνει αυτός ο λόγος: «Το να προσεύχεσαι για όλον το κόσμο είναι να χύνεις το αίμα σου»;
Είναι η καρδιά που υποφέρει, δεν είναι στα λόγια. Το μυστικό είναι εκεί: Όπου είναι η καρδιά, εκεί είναι η χαρά και το φως· έπειτα, ο νους ενώνεται με την καρδιά, αλλά η καρδιά είναι γεμάτη από πόνο, σαν να βγαίνει το αίμα από την καρδιά. Να αυτό που έχω καταλάβει: όταν προσευχόμαστε με αυτόν τον τρόπο για ολόκληρη την ανθρωπότητα, αυτό είναι σημείο ότι έχει δοθεί σε ένα ανθρώπινο πρόσωπο, σε μια υπόσταση, η χάρις να βιώσει το εξής: Μπορεί να φέρει εντός του και τον Θεό και ολόκληρη την ανθρωπότητα. Και ο Θεός και ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι το περιεχόμενο της ζωής αυτού του προσώπου. Το να ζεις χριστιανικά είναι να πλατύνεις το περιεχόμενο της ζωής σου με έναν τρόπο πρωτοφανή!
[] Το Άγιο Πνεύμα είναι το Φως της αιωνίου ζωής· η πνοή του Αγίου Πνεύματος μέσα μας είναι η δύναμη της θείας αγάπης που εμπνέει στην ψυχή μια βαθιά συμπόνια για όλους, συμπεριλαμβανομένων και των εχθρών. Και η ψυχή αισθάνεται αυτή την αρχοντική αγάπη γεμάτη συμπόνια για τους εχθρούς δια μέσου της ενεργείας του Αγίου Πνεύματος ως μια κατάσταση εντελώς φυσική, μέσα στην οποία σβήνει κάθε εσωτερική πάλη και όπου βασιλεύει η θεία αρμονία. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για τον κάθε ένα από μας. Σύμφωνα με την διδασκαλία του αγίου Σιλουανού, του δόθηκε από το Άγιο Πνεύμα να γνωρίσει την θεότητα του Χριστού· γνώρισε τον Θεό εν Αγίω Πνεύματι. Το ομοούσιον του Υιού και του Αγίου Πνεύματος γίνεται περισσότερο αντιληπτό από το γεγονός ότι όταν το Πνεύμα, που εκπορεύεται εκ του Πατρός, επισκεφθεί αληθινά την ψυχή, η ψυχή βιώνει το σύνολο του περιεχομένου των εντολών του Χριστού. Γι’ αυτό τον λόγο, αν το πνεύμα που είναι μέσα μας είναι σε πλήρη συμφωνία με τις εντολές του Ευαγγελίου, τότε είναι πραγματικά το Άγιο Πνεύμα. Έτσι ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα αμοιβαίως μαρτυρούν ο ένας για τον άλλο.
Πηγή: Συζήτηση με τον γέροντα Σωφρόνιο για τον Άγιο Σιλουανό (Πεμπτουσία από Μικρό Ωρολόγιο)
Popularity: 13%
Λέξεις κλειδιά: προσευχή, ταπείνωση, Γέροντας Σωφρόνιος, άσκηση, άγιο πνεύμα, άγιος Σιλουανός, αγάπη, ανάσταση, εχθρός, θεολογία, μετάνοιαΣχετικές καταχωρήσεις:
Γιατί θες να πας στον Παράδεισο; Φεβρουαρίου 18, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 8commentsΕξαιρετικό άρθρο του Αρχιμανδρίτη π. Ιωνά Μούρτου για υπαρξιακά ερωτήματα τα οποία οι περισσότεροι άνθρωποι (θρησκευόμενοι ή μη) αποφεύγουμε.
Η κα. Ελίνα Μαρκοπούλου, βρέθηκε προσφάτα μπροστά στο μεγάλο δίλημματης ζωής της: να πιη η να μήν πιη το ελιξήριο που της εξασφάλιζε αλλα 300 χρόνια ζωης? ( ηταν κόρη του γιατρού και αλχημιστή —– που εχει ανακαλύψει το φάρμακο) αυτή ηταν αισίως 342 χρονων, δηλ το ηπιε για πρώτη φορα στα 42 της ,καλοστεκούμενη, καθόλου ασχημη ηλικία για μια γυναικα, και παρεμεινε σε αυτη την ηλικια και καλή βιολογική κατάσταση για τρακόσια χρόνια. Εζησε στην Ευρώπη χρησιμοποιώντας διαφορα ονοματα, οπως Emilia Marty, Ellian Macgregor , κτλ φροντίζοντας παντα να κρατάη τα αρχικά Ε.Μ.
Εζησε κάθε εμπειρία, ολα αυτα τα χρόνια, και τελικα …βαρέθηκε. η ζωη , οι εμπειρίες της δεν την τραβούν πια.
Μπροστα στο δίλημμα να επεκτείνη για αλλα 300 χρόνια μια ανούσια ζωή, γεμάτη πλήξη , προτιμά να μην πιη το ελιξήριο, και τελικά να γεραση και να πεθάνη φυσιολογικά , σαν καλη γριούλα. (οσο για το ποθητό σε πολλους ελιξήριο, δυστυχώς για μάς, το καταστρέψη μια αλλη νεαρή γυναικα παρά της διαμαρτυρίες ενος παρισταμένου γερου, αρα…μη ψάχνετε)
Η ιστορία της ειναι φυσικά ενας μύθος, μια όπερα του Karel Čapek, που παιχτηκε στην Πραγα με επιτυχία. Ομως ειναι και ενα εξαιρετικό «πειραμα σκεψης» για το θέμα της αθανασίας.
Το προβλημα αυτο μπορει στην ελλάδα να μην απασχολει πολλους , διοτι υποκαθίσταται απο την θρησκευτική πίστη , (εννοώ δυστυχως αρκετους ορθοδόξους που πηγαινουν στην εκκλησία καθε πασχα για το κοκκινο αυγό). Οταν ερθουν οι μεταφυσικές ερωτησεις (αν προλάβουν μεταξυ των καθημερινων ασχολιων και διασκεδασεων, σε καποια ωρα μοναξιάς που αποφευγεται με κάθε τροπο, ως επικινδυνη ) εχουμε ετοιμη την απαντηση για να τις φιμώσουμε : ολο και κατι θα υπάρχη εκει πάνω, ειμαι χριστιανός ειναι αρκετό, η αυτα τα ξερουν οι πάπαδες, ρωτα αυτούς , εγω απλα τα πιστεύω.
Φυσικα υπάρχουν και πολλοι που λένε , δεν υπαρχει τίποτα, φατε πιητε κτλ, το γραφουν και το διαφημίζουν αλλωστε ολα τα ΜΜΕ.
Ομως στην φιλοσοφία ειναι ενα σοβαρό ερωτημα. Αλλα και στην ιεραποστολή.
Διοτι ο κινέζος σκεφτεται και ρωταει. Καλα θα (αν) ειμαι στον παράδεισο για παντα τι θα κανω εκει? Προσευχές κάθε μέρα? Θα διαβάζω την βιβλο ? πολυ πλήξη… καθε μερα τα ιδια και τα ιδια….
Ακομα και με το θεό να μιλούσα , θα καταντούσε βαρετό μετα απο χιλίαδες χρόνια….
Μου το εχουν πη πολλοι. Φοβούνται τον παράδεισο.
Και δυστυχώς αυτο για το οποιο μιλάει με κατανοητό τρόπο ο δυτικός χριστιανισμός (η ορθοδοξία οπως την ηξερα εγω στην ελλάδα, μαλλον δεν μιλάει ….καθόλου ) ειναι πως να αποφύγης την κόλαση. Πως να μην τιμωρηθής αιώνια, παρά την ενοχή σου.
Οπότε , λογικα ακολουθη το ερώτημα : καλα , την γλύτωσα γινόμενος χριστιανός , δεν πάω στην κόλαση, αλλα τοτε που παω? Μια κουβέντα ειναι να πης στον Παράδεισο. Οσες φορές ζητησα απο μαθητές μου η αλλους χριστιανούς εδω να μου περιγράψουν πιο αναλυτικά τι εννοουν, με κοιταγαν απορημένοι.δεν ξερουν να πουν.
Μαλιστα γελουν με την ιστορία του Καρκαβίτσα που τους λεω, για τον κεφαλονίτη ναυτη, που βεβαια , ως βέρος κεφαλονιτης δεν μπορουσε να παη στον παράδεισο, αλλα ουτε και στην κόλαση τον δεχόταν ο διάβολος (διοτι εσπασε το κεφάλι του να καταλάβη τι ειναι η κεφαλονιτικη σκουφια που βρηκε σε μια απο τις ..τακτικές επισκεψεις του στην κεφαλονια, δεν το βρήκε, κοντεψε να τρελαθή, απελπίστηκε και φοβήθηκε οτι θα του αναστατωση την κόλαση αν μπη) και ετσι κατασκήνωσε μεταξυ παραδεισου και κόλασης …και αραξε εκει. (ΥΓ) Μαλλον προτιμουν και αυτοι κατι τετοιο.
Μπορουν μονο αρνητικα να τον περιγράψουν , δηλ , ΟΧΙ βασανα, ΟΧΙ πονος κτλ Και ολοι βασικά συμφωνούν οτι μαλλον ειναι πολυ πληκτικά εκει, αν και διστάζουν να το παραδεχτούν δημόσια. Αλλωστε εχουμε και τα σχετικά ανεκδοτα, που συνηθως , εκ πρωτης οψεως ο μεταστάς και εχων την δυνατότητα να διαλέξη, συνηθως διαλέγει την κόλαση. (βεβαια την παταει μετα, αλλα παραμενει το γεγονος οτι ο παραδεισος ειναι πολύ πληκτικός) .
Προσπαθώντας ομως να γράψω, μια κατήχηση, για τους κινέζους , οπως αλλωστε σε προηγούμενο αρθρο εχω ζητήσει , και εξακολουθώ να ζητω ακόμα πιο πολυ, την βοηθεια σας, αντιμετωπιζω το προβλημα του ΚΙΝΗΤΡΟΥ.
Δεν μπορεις να λες σε ενα κινεζο, που δεν εχει ανατραφη ως ελληνας, και εχει την εννοια του παραδείσου, εστω τυφλά, χωρίς να καταλαβαίνει, αλλα την δέχεται (η υποκρίνεται οτι την δέχτεται) .
Αλλωστε απο τον βουδισμό , εχουμε την επίδραση οτι θεωρητικά μεν , δεν υπάρχει κανενας παράδεισος, αλλα η νιρβάνα, οπου δεν ΥΠΑΡΧΕΙ (χρησιμοποιω 3ο προσωπο , διοτι δεν υπαρχει υποκειμενο) καμια προσκόληση, καμια επιθυμία.
Για τον βουδισμο, οπως αναφέρεται στις πηγες του,’ υπάρχει σωτηρία, αλλα δεν βρισκεται ο σοζώμενος’
Για τον πρακτικό βουδισμό , υπαρχει ο (αλλοιωμενος ) pure land παράδεισος , κατι σαν τον παράδεισο τον δικό μας, το ζέν , που οπως οιδαμε , το ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ειναι ο παράδεισος, στιγμιαία, και διαφορα αλλα. Ομως πριν φτασουμε στον παράδεισο εχουμε δυστυχως τις μετεμψυχώσεις και μαλιστα παρα πολλες για ενα κοινο ατομο, συνεπως η ζωη ειναι πεπερσαμένη απο την σκοπιά των επιδιώξεων, και οι συνεχεις μετενσαρκώσεις τονίζουν το πεπερασμένο των επιδιωξεων μας , και το ματαιο της αιωνιότητας.
Ομως για την φιλοσοφία το πρόβλημα παραμένει.
Εχει νοημα η αιωνιότητα ? η οδηγει τελικα σε μια απεραντη βαριεστημάρα που ειναι προτιμότερο να σταματαη εκλεγοντας τον θάνατο? (δεν μιλάω εδω βεβαια την δυνατότητα της αιωνιότητας ως αντικειμενική [πχ. Περιστρεφόμενα συμπαντα που ανακάλυψε ο Goedel, οι Ω (ωμεγα) θεωρίες οπου ο ανθρωπος συντιθεται, αποθηκευεται και ανασυντίθεται απο τεράστια συμπαντικα κομπιουτερ]) αλλα για την ΕΠΙΘΥΜΙΑ, ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ για την αιωνιότητα. Δηλ αν η αιωνιότητα εχει νόημα.
Υπαρχουν διαφορες φιλοσοφικές αποψεις , πολυ ενδιαφέρουσες. Βασικα του Williams που λεει οτι τελικα η αιωνιότητα, δηλ η κατασταση χωρίς θανατο τελικα ειναι ασκοπη, διοτι καταληγει σε βαρεμάρα, σε πλήξη και μονοτονία. Και του Chappel που λεει το αντίθετο. Οτι η αιωνιότητα μπορει να εχη νοημα , ως συνεχή εκπληρωση καλων σκοπων.
Ενα καλό παράδειγμα των δύο απόψεων και των διαφορών τους ειναι αυτό του σκοινιού. Αν υποθέσουμε οτι καθε καλή επιθυμία (φυσικά μιλάμε μόνο για καλές επιθυμίες, αυτές πού θα υπαγόρευε η κατηγορική προσταγή του Καντ) ειναι σαν ενα νήμα, με καποια αρχή και καποιο τέλος, τότε αυτά τα νήματα αν πλεχτούν μαζί φτιαχνουν ενα μακρύ σκοινί. Το ερώτημα ειναι , αν το σκοινί ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ να είναι απείρου μήκους η πεπερασμένου.
Δηλ μετά απο πεπερασμένο χρόνο, ο ανθρωπος θα έχη νόημα να εχη ακόμα επιθυμίες , η δεν θα έχη κανενα νοημα αφού εχει κορεστή και βαρίεται?
Βεβαίως καταλαβαίνετε οτι δεν μιλω απο χριστιανικης αποψεως (ανασταση κτλ) αλλα απο την φιλοσοφική πλευρα, η οποία ομως ειναι και η γενική ιδέα των ανθρώπων που δεν γνωρίζουν τον χριστιανισμό και κυρίως την ορθοδοξία. αλλωστε το παράδειγμα του σκοινιου ειναι απο το paper tou Mikel Burley , on Immorality and meaning (reflections on the Markopoulos debate, ) που κιαυτός το παιρνει απο την εργασία του Chappel.
Νομίζω ομως οτι πέραν των διαφόρων φιλοσοφικών απόψεων, ως ιεραπόστολος, θα πρέπει ο ανθρωπος να εχη λόγους , να διψά την αιωνιότητα, υπο οποιαδήποτε μορφή, εστω και αν στην υπάρχουσα μορφή που βρισκόμαστε , βιολογικά, προς το παρόν τουλάχιστο δεν ειναι εφικτή απο βιολογικής απόψεως.
Και ως ορθόδοξος θα ηθελα να σημειώσω εδω οτι η αξία η οχι της αιωνιότητας, απο τους υπάρχοντες φιλοσόφους , περιλαμβανομένης και της αξιοτίμου κας. Μαρκοπούλου , αναφέρεται μόνο στο υποκείμενο, στην ατομικότητα. ΕΓΩ βαριέμαι την αιωνιότητα, διότι, ΕΓΩ δεν βλέπω αλλους λόγους και πηγές ικανοποίησης της ατομικότητας μου.
Το κεντρο βάρους ειναι το εγώ. Οχι πχ. Η ΑΝΑΓΚΗ που μπορει να με εχουν οι αλλοι. Δηλ. Μπορει πολλοι ανθρωποι , να με χρειαζονται, τοσοι πολλοι που δεν εχουν τέλος, (παρόλο που οι ανθρωποι αυτοι μπορει να ζουν πεπερασμένη ζωη, ομως επειδη αρχίζουν η τελειώνουν σε διάφορες στιγμές του χρόνου, πρακτικά απαιτειται αιωνιοτητα για μένα). Θα μπορουσε επίσης να με χρειάζεται καποιος αλλος που αποφάσησε οτι ΕΧΕΙ νόημα να ζη αιωνίως αλλα δεν μπορει χωρίς εμένα διοτι πχ, με αγαπά.
Βλέπουμε λοιπόν οτι το θέμα εχει εξεταστή μονο απο την πλευρά του εγωιστικα σκεπτομένου υποκειμένου .
Η κα. Ελίνα Μαρκοπούλου , απο αυτη την άποψη, ειναι μια κακομαθημένη εγωίστρια, διότι δεν της πέρασε απο το μυαλό, να ζη για τους αλλους, αφου της δόθηκε η δυνατότητα. Μάλλον ηταν ηδη νεκρη πρίν παρη το ελιξήριο…..
Θα μπορουσα να γράψω πολλά , για το θέμα, θα επανέλθω με δεύτερο αρθράκι αφού δω και τις απόψεις σας , αλλα σε πρώτη φάση, θα ήθελα να τονίσω την θέση της ορθόδοξης θεολογίας και βεβαίως ανθρωπολογίας.
Οτι δηλ, η ΥΠΑΡΞΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ. (συνέπεια του τριαδικου δογματος)
Οτι η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ και μόνο τότε εχει νόημα η ζωη, οταν υπαρχη ως αγάπη και ελευθερία.
Αλλωστε , τότε ακόμα και ο θάνατος αποκτά αλλη διασταση. Πχ, η μάγισσα Κιρκη πρότεινε στον Οδυσεα να τον κάνη αθάνατο , αλλα αυτός προτίμησε την αγάπη στην αγαπημένη του γυναίκα, παρα την αιωνιότητα χωρίς αγάπη.
Ο θάνατος ειναι κακός , διοτι ακριβως ΣΤΑΜΑΤΑ τις δυνατότητες να αγαπήσω εμπράκτως και ΔΙΗΝΕΚΩΣ. Και βεβαιως ο θάνατος ειναι τελικά ο μεταδότης του προποατορικού αμαρτήματος, που δεν ειναι , κατα την ορθόδοξη θεολογία η μετάδωση και μεταβίβαση της ενοχής του Αδάμ σε μένα μετα απο χιλίαδες χρόνια (αλλωστε αυτό ειναι αδικο και παράλογο ). Στην προς ρωμαίους επιστολη αναφαιρεται πολυ καθαρα 5:12 Διὰ τοῦτο ὥσπερ δι’ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθεν καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος, καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους ὁ θάνατος διῆλθεν, ἐφ’ ᾧ πάντες ἥμαρτον
Δηλαδή, Αδαμ -> αμαρτία -> θάνατος -> ο θάνατος με κάνει να βαζω προτεραιότητες στην ζωή μου, πχ. Θα ήθελα να σας βοηθήσω αν ειχα χρόνο, αλλα ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΠΕΙΡΟ ΧΡΟΝΟ, αρα κανω επιλογή και τελικά ανακαλύπτω το εγώ μου ως χωρισμό απο τόν αλλο, που ειναι η ρίζα της αμαρτίας.
Μου εχει μενει αξέχαστο απο τον αειμνηστο π.Πορφύριο το οτι δεν με μάλωσε ποτε για τις αμαρτίες μου , αλλα μονο οταν του ειπα οτι στο στρατό δεν ειχα πολυ δουλεια και ετσι… καθόμουν, και τεμπέλιαζα…. Βαριόμουν!!! εχασες την ψυχή σου μου ειπε!!!!! Και επεμεινε και μου δίδαξε οτι ριζα της αμαρτίας ειναι η ραθυμία , δηλ. Η αρνηση του ανθρώπου να ειναι ανοικτός σε όλα, και σε ολους , πρόυθμος για ολα. Δηλ η ρίζα της ΜΗ ΑΓΑΠΗΣ δηλ του θανάτου. (δυστυχώς οι ανθρωποι θελουν να ακούνε θαύματα και δεν νοίαζονται τόσο πολυ για τα σοφά λόγια…)
Και γιαυτο η εκκλησία στα τροπάρια της μεγάλης εβδομάδος μιλάει για την ραθυμία, την βαρεμάρα, (απο την οποια προσεβληθη και ο Ιουδας) τοσο πολυ.
Η θεια λειτουργία δεν ειναι μια τυπική προσευχή , ουτε καποια τελετη που ο παπάς κανει κατι σε ενα δωμάτιο κλεισμένο με κουρτίνες , οπως δυστυχως ο ευσεβισμός του μεσαίωνα αλλοιωσε το λειτουργικό ηθος της εκκλησίας (στη ρωσσια και στο αγι ορος δυστυχως κλεινουν με κουρτίνα ωστε να μη βλέπη ο πιστός, λες και δεν εσχίστη διαπαντος το καταπέτασμα του ναου με την σταυρική θυσία του Χριστου, λες και δεν κοινωνάμε αυτο που δεν επιτρέπεται να δουμε…..) ειναι αντίθετα η ανοδος στην βασιλεια των ουρανών, ειναι το οτι οι πολλοι γινονται Ενα, ΣΩΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ, ειναι εκει που τελικα ΔΕΝ υπαρχει θανατος, διοτι στην λειτουργία ο θάνατος ξεπερνίεται , οχι με την φυσική αθανασία της ψυχης αλλα με την αδάπη που εχη ο θεός για τα πλάσματα του, και που τελικά , αυτη η αγάπη δεν αφήνει να μηδενιστούν (ειτε ειμαστε καλοι ειτε κακοι) πολύ περισσοτερο δε , αυτη η αγάπη γινεται ζωη, και «περισεια ζωης» δηλ μετοχης στην αληθηνη πηγη της ζωης που ειναι ο Χριστός.
Δηλ ο Χριστός γινεται η τροφη , δηλ η αιτια της ζωης και ετσι ξεπερνιεται ο θάνατος ως χωρισμός.
Και τελικα αιώνια ζωή στον παράδεισο, φυσικά μετά την ανάσταση, ειναι αυτή η κοινωνία του Χριστου , με μεσω Αυτου με ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ, διαρκώς και με συνεχή αυξηση.
Αλλα θα συνεχίσουμε αλλη φορά.
ΥΓ για οσους παρεξηγούν το αστείο μου για την κεφαλονιά, να σημειώσουν οτι εχω αιμα κεφαλονίτικο, ο πατερας μου ηταν απο το Ληξούρι και συνεπως… εχω δικαιωματα……
Αναδημοσίευση: Άρωμα Ασίας
Popularity: 10%
Λέξεις κλειδιά: π. Ιωνάς Μούρτος, παράδεισος, αθανασία, αιωνιότητα, θάνατος, θεολογία, ιεραποστολή, κόλασηΣχετικές καταχωρήσεις:
Το κρυμμένο νόημα της έριδας για τους 3 Ιεράρχες Ιανουαρίου 30, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment
Τον 11ο αιώνα είχε ξεσπάσει μία έριδα για το ποιος από τις τρεις μεγάλες προσωπικότητες της Εκκλησίας είναι ο σπουδαιότερος και ποιος ορίζει την οδό της αληθείας: ο Βασίλειος, ο Γρηγόριος ή ο Χρυσόστομος; []
Τι υπάρχει πίσω από αυτή τη διαμάχη και πίσω από αυτή τη σύνθεση; Μέσα στην παράδοσή μας, ο καθένας από τους τρεις προβάλλεται για έναν κεντρικό άξονα. Ο μεν άγιος Βασίλειος προβάλλεται για τον ασκητικό άξονα, για την προτεραιότητα που έδινε στην άσκηση. Είναι αυτός που οργάνωσε τον μοναχισμό, αυτός που έγραψε τους κανόντες για τον μοναχικό βίο, κυρίως για τον κοινοβιακό μοναχισμό. Ο άγιος Γρηγόριος προβάλλει τον άξονα της θεωρίας ή της θεολογίας. Είναι ο θεολόγος της Εκκλησίας. Ο δε άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος προβάλλει τον άξονα της αγαπητικής σχέσης, γενικά των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων, την πράξη. Εάν απομονώσουμε αυτούς τους άξονες και πούμε ότι μόνο με την άσκηση [] ή μόνο με την θεωρία – θεολογία ή μόνο με την πράξη θα βρεθούμε στον δρόμο της σωτηρίας, κάνουμε λάθος. Η σύνθεση αυτών των τριών θα μας βοηθούσε, μαζί με τη χάρη βέβαια του Αγίου Πνεύματος, να πάρουμε τον δρόμο της σωτηρίας. Αυτό είναι κάτι που το ξεχνάμε πάρα πολύ συχνά μέχρι σήμερα. Γιατί η διαμάχη αυτή μπορεί να φάνηκε πως ξεπεράστηκε, αλλά το πρόβλημα υπάρχει πάντα. Πρόκειται για διαμάχη εγγενή μέσα στην ανθρώπινη ιστορία.
Πηγή: Διερχόμενοι διά του ναού, Δ. Μαυρόπουλου, σελ. 34-5
Popularity: 7%
Λέξεις κλειδιά: τρεις ιεράρχες, θεολογία, κατήχησηΣχετικές καταχωρήσεις:
Ψηφιακή Πατρολογία πάλι διαθέσιμη Οκτωβρίου 24, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2comments
Οι τόμοι από την Ψηφιακή Πατρολογία που είχε ψηφιοποιήσει και αναρτήσει παλαιότερα το Πανεπιστήμιο Αιγαίου είναι πάλι διαθέσιμοι (pdf) για μεταφόρτωση από τη ψηφιακή Βιβλιοθήκη Ruslan Khazarzar.
Popularity: 14%
Λέξεις κλειδιά: πατρολογία, θεολογία, κείμεναΣχετικές καταχωρήσεις:
Οδός Παϊσίου Ιουλίου 8, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 45comments
Πίστευε και ερεύνα!
Popularity: 16%
Λέξεις κλειδιά: χιούμορ, γέροντας Παΐσιος, γκράφιτι, θεολογίαΣχετικές καταχωρήσεις:
Τὸ Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς Μαρτίου 16, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 3comments
Ἐποφειλομένη πρὸς Θεὸν ἐτήσιος εὐχαριστία καθ’ ἣν ἡμέραν ἀπελάβομεν τὴν τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαν σὺν ἀποδείξει τῶν τῆς εὐσεβείας δογμάτων καὶ καταστροφῇ τῶν τῆς κακίας δυσσεβημάτων.
Προφητικαῖς ἑπόμενοι ῥήσεσιν ἀποστολικαῖς τε παραινέσεσιν εἴκοντες καὶ εὐαγγελικαῖς ἱστορίαις στοιχειούμενοι, τῶν ἐγκαινίων τὴν ἡμέραν ἑορτάζομεν. Ἡσαΐας μὲν γάρ φησιν ἐγκαινίζεσθαι νήσους πρὸς τὸν Θεόν, τὰς ἐξ ἐθνῶν ὑπαινιττόμενος ἐκκλησίας• εἶεν δ’ ἂν ἐκκλησίαι, οὐχ αἱ τῶν ναῶν ἁπλῶς οἰκοδομαὶ καὶ φαιδρότητες, ἀλλὰ τῶν ἐν αὐταῖς εὐσεβούντων τὸ πλήρωμα, καὶ οἷς ἐκεῖνοι τὸ Θεῖον ὕμνοις καὶ δοξολογίαις θεραπεύουσιν. Ὁ δὲ ἀπόστολος, αὐτὸ τοῦτο παραινῶν, ἐν καινότητι ζωῆς περιπατῆσαι διακελεύεται καὶ εἴ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις, ἀνακαινίζεσθαι. Τὰ δέ γε κυριακὰ λόγια τὴν προφητικὴν δεικνύντα κατάστασιν, ἐγένετο, φησίν, τὰ ἐγκαίνια ἐν Ἱεροσολύμοις καὶ χειμὼν ἦν, εἴτε νοητὸς καθ’ ὃν τὸ τῶν Ἰουδαίων ἔθνος κατὰ τοῦ κοινοῦ Σωτῆρος τὰς τῆς μιαιφονίας ἐκίνει καταιγίδας καὶ τὸν τάραχον, εἴτε καὶ ὁ τὰς σωματικὰς αἰσθήσεις τῇ τοῦ ἀέρος ἐπὶ τὸ κρυμῶδες παραλυπῶν μεταβολῇ. Γέγονε γὰρ δή, γέγονε καὶ καθ’ ἡμᾶς χειμὼν οὐχ ὁ τυχών, ἀλλ’ ὁ τῷ ὄντι τῆς μεγάλης κακίας ἐκχέων τὴν ὠμότητα, ἀλλ’ ἤνθησεν ἡμῖν τῶν χαρίτων τοῦ Θεοῦ τὸ πρωτοκαίριον ἔαρ, ἐν ᾧ καὶ τὴν εὐχαριστήριον τῶν ἐπ’ ἀγαθοῖς θερισμῶν τῷ Θεῷ συνεληλύθαμεν ποιήσασθαι, ὡς ἂν φαίημεν ψαλμικώτερον• θέρος καὶ ἔαρ σὺ ἔπλασας αὐτά, μνήσθητι ταύτης.
[] Ἐν γὰρ ταῖς εἰκόσιν ὁρῶμεν τὰ ὑπὲρ ἡμῶν τοῦ Δεσπότου πάθη, τὸν σταυρόν, τὸν τάφον, τὸν ᾍδην νεκρούμενον καὶ σκυλευόμενον, τῶν μαρτύρων τοὺς ἄθλους, τοὺς στεφάνους, αὐτὴν τὴν σωτηρίαν ἣν ὁ πρῶτος ἡμῶν ἀθλοθέτης καὶ ἀθλοδότης καὶ στεφανίτης ἐν μέσῳ τῆς γῆς κατειργάσατο. Ταύτην σήμερον τὴν πανήγυριν ἑορτάζομεν, ἐν ταύτῃ εὐχαῖς καὶ λιτανείαις συνευφραινόμενοί τε καὶ συναγαλλόμενοι, ψαλμοῖς ἐκβοῶμεν καὶ ᾄσμασι. Τίς Θεὸς μέγας ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν; σὺ εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν ὁ ποιῶν θαυμάσια μόνος. Τοὺς φαυλιστὰς γὰρ τῆς σῆς δόξης ἐξεμυκτήρισας, τοὺς τολμητὰς κατὰ τῆς σῆς εἰκόνος καὶ θρασεῖς, δειλοὺς καὶ πεφευγότας ἀπέδειξας.
[] Οἱ προφῆται ὡς εἶδον, οἱ ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ οἰκουμένη ὡς συμπεφρόνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἐβράβευσεν• οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν, Χριστὸν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις, ἐν ναοῖς, ἐν εἰκονίσμασι• τὸν μὲν ὡς Θεὸν καὶ Δεσπότην προσκυνοῦντες καὶ σέβοντες, τοὺς δὲ διὰ τὸν κοινὸν Δεσπότην καὶ ὡς αὐτοῦ γνησίους θεράποντας τιμῶντες καὶ τὴν κατὰ σχέσιν προσκύνησιν ἀπονέμοντες• αὕτη ἡ πίστις τῶν ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν οἰκουμένην ἐστήριξεν. (συνέχεια…)
Popularity: 15%
Λέξεις κλειδιά: τρεις ιεράρχες, άγιος γρηγόριος παλαμάς, άγιοι, θεολογία, κείμενα, μεγάλη τεσσαρακοστήΣχετικές καταχωρήσεις:
Ημερίδα Εκκλησία και Νέες Τεχνολογίες Φεβρουαρίου 26, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 3commentsΣτα πλαίσια των Πρωτοκλητείων 2008, η Ιερά Μητρόπολις Πατρών διοργάνωσε ημερίδα με θέμα Εκκλησία και νέες τεχνολογίες. Ακολουθούν οι εισηγήσεις της εκδήλωσης.
α. Βίντεο
1. Έναρξη ημερίδας από τον Μητροπολίτη Πατρών κ. Χρυσόστομο και εισήγηση
Η σύγχρονη τεχνολογία και ο άνθρωπος από Ορθόδοξη θεολογική οπτική
Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Σκιαδαρέσης
Η σύγχρονη τεχνολογία και ο άνθρωπος από Ορθόδοξη θεολογική οπτική on Vimeo.
2. Πρόσληψη των νέων τεχνολογιών στη σύγχρονη εκκλησιαστική ζωή
Αρχιμ. Αμβρόσιος Γκουρβέλος
Πρόσληψη των νέων τεχνολογιών στη σύγχρονη εκκλησιαστική ζωή on Vimeo.
3. Ορθόδοξη παρουσία στο Διαδίκτυο
Στυλιανός Μυστακίδης, Εκπαιδευτής Εκπαιδευτών, Πανεπιστήμιο Πατρών
(για να ακούσετε την εισήγηση, πατήστε το κουμπί με το πράσινο τρίγωνο που βρίσκεται στο κέντρο χαμηλά)
4. Εφαρμογές διαδικτυακών τεχνολογιών στην κατήχηση, την εκκλησιαστική διακονία και την ιεραποστολή
Γεώργιος Σταυρόπουλος, Διπλ. Ηλεκτρολόγος Μηχανικός & Μηχανικός Η/Υ ΟΤΕ
Εφαρμογές διαδικτυακών τεχνολογιών στην κατήχηση και την ιεραποστολ on Vimeo.
β. Ηχογραφήσεις (αρχεία mp3):
- Χαιρετισμός Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου (2:59)
- Η σύγχρονη τεχνολογία και ο άνθρωπος από Ορθόδοξη θεολογική οπτική (21:55)
Πρωτ. Νικόλαος Σκιαδαρέσης - Πρόσληψη των νέων τεχνολογιών στη σύγχρονη εκκλησιαστική ζωή (15:56)
Αρχιμ. Αμβρόσιος Γκουρβέλος - Ορθόδοξη παρουσία στο Διαδίκτυο (20:40)
Στυλιανός Μυστακίδης, Πανεπιστήμιο Πατρών - Εφαρμογές διαδικτυακών τεχνολογιών στην κατήχηση, την εκκλησιαστική διακονία και την ιεραποστολή (28:03)
Γεώργιος Σταυρόπουλος, ΟΤΕ - Κλείσιμο Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου (1:54)
Πηγή: wiki Ημερίδας
Popularity: 26%
Λέξεις κλειδιά: πληροφορική, τεχνολογία, θεολογίαΣχετικές καταχωρήσεις:
Η παραβολή του Φαρισαίου και του Τελώνη Φεβρουαρίου 24, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ομιλίες / Ηχογραφήσεις, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment
Ομιλία του Καθηγητή Νευρολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, κ. Σταύρου Μπαλογιάννη στον Ιερό Ναό Τριών Ιεραρχών Πανεπιστημίου Πατρών.
Φωτογραφία: a2gemma
Popularity: 27%
Λέξεις κλειδιά: προσευχή, σταύρος μπαλογιάννης, τριώδιο, ζωή, θεολογίαΣχετικές καταχωρήσεις:
