Ίδιοι καιροί

Ας αφήσουμε αυτούς της λύπης τους καιρούς
ας πάμε στους παλιούς κι ωραίους
στους μελοντικούς κι ωραιότερους
αν θέτε, ω φίλοι
το ίδιο δεν είναι;

Πάντα μπορείς να βρεις ένα καράβι
να ταξιδεύεις και να λησμονάς
με κύματα, με φεγγάρι, με ήλιο
τις συμφορές να αφήνεις ή να βρίσκεις
να μετράς τ’ άστρα
να λες, εγώ γύρισα όλον τον κόσμο
να γράφεις εντυπώσεις, ποιήματα
να γυρίζεις στην Αθήνα
και να γίνεσαι ευεργέτης.

Αυτά πάντα γίνονταν και θα γίνονται
κι είναι πολύ ωραία
ν’ αφήνεις κάτι πίσω σου
να σε θυμούνται με καλά λόγια
να λες στα παιδιά σου
εγώ είμαι εθνικός ευεργέτης
εγώ είμαι εθνικός ποιητής.

Αθωνικά Ποιήματα, Μωυσέως μοναχού Αγιορείτου
Ευχαριστούμε την Ιωάννα Ι.

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Κύριε, δίχως Εσένα, είμεθα εδώ, εορτάζοντες δίχως εορτή, επιστήμονες δίχως γνώση, γονείς δίχως παιδιά, παιδιά δίχως γονείς, ζωντανοί δίχως ζωή, οδοιπόροι δίχως δρόμο, κράζοντες δίχως κραυγή, νοσταλγούντες δίχως ταξίδι, πονεμένοι δίχως πόνο, αγαπώντες δίχως αγάπη, θρηνούντες δίχως θρήνο, είμαστε εδώ ως λέξεις άδειες, μορφές κενές, δίχως ουσία και ομορφιά…
    - Ενός θνητού κραυγή
  • Αρέσει σε %d bloggers: