Γάμος και Οικογένεια: Δύο ομόκεντροι κύκλοι της ζωής σε κρίση

– Η κρίση στην οικογένεια & το γάμο ξεκινά από την θεοποίηση της επιστήμης και της λογικής και την αλλοτρίωση (ανέσεις, συμφέρον, το εγώ)
– Ο παιδευτικός ρόλος (=το παράδειγμα των γονέων) της οικογένειας για τα παιδιά
– Επιπτώσεις της υπερβολικής αυστηρότητας και ελευθερίας στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών
– Η ιερότητα της ερωτικής έλξης
– Η μεγάλη σημασία του κοινού τραπεζιού στην οικογένεια
– Πολύ σημαντικό: Οι γονείς να ζητούν συγνώμη από τα παιδιά τους για τα λάθη τους
– Κύριος σκοπός του γάμου είναι η ένωση του ανθρώπου με το Θεό διά της συζυγικής αγάπης
– Η καλύτερη εικόνα της Αγίας Τριάδας είναι το κοινό οικογενειακό τραπέζι
– Η θυσιαστική αγάπη ως αποτέλεσμα ταπείνωσης και θείας χάριτος, η συγχώρηση, επιείκεια (και όχι η τεκνογονία) είναι το σημαντικότερο στο γάμο, είναι το θεμέλιο της οικογένειας που τη μετατρέπει σε κατ’ οίκον Εκκλησία
– Ο γάμος δεν είναι μόνο μια ιερολογία για ευλογία, είναι μυστήριο που μεταμορφώνει την ανθρώπινη σχέση, η βασιλεία του Θεού από τη γη
– Ζητούμενο στο γάμο είναι η βίωση της χαράς του Χριστού
– Η άρρητος συνάφεια της συνένωσης δύο ανθρώπων
– Ο γάμος (μπορεί/πρέπει να) είναι σχολείο αγιότητας, βαθμιαία πορεία προς την αγιότητα με τον Χριστό στο κέντρο
– Το καλύτερο μνημόσυνο των γονέων είναι η ζωή των παιδιών
– Αληθινή φιλοσοφία του γάμου είναι το ουσιαστικό μοίρασμα του πόνου
– Συνοικέσιο ή κεραυνοβόλος έρωτας; Ποια πρακτική οδηγεί σε ευτυχέστερους γάμους;

Ομιλία Καθηγητού Παιδαγωγικών Παν. Αθηνών κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΡΟΥΣΤΑΛΑΚΗ στην Χριστιανική Στέγη Πατρών (Φεβρουάριος 2013).

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Γάμος και Οικογένεια: Δύο ομόκεντροι κύκλοι της ζωής σε κρίση

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Δεν είναι ελευθερία όταν πούμε στους ανθρώπους ότι όλα επιτρέπονται. Αυτή είναι σκλαβιά. Για να προκόψη κανείς πρέπει να δυσκολευθή.
    Να ένα παράδειγμα: Έχουμε ένα δεντράκι. Το περιποιούμαστε, του βάζουμε πάσσαλο και το δένουμε με σχοίνι. Δεν το δένουμε όμως με σύρμα, γιατί θα του κάνουμε κακό. Με τους τρόπους αυτούς δεν περιορίζουμε το δέντρο; Και όμως δεν γίνεται αλλιώς. Για κοιτάξτε και το παιδάκι. Του περιορίζουμε την ελευθερία από την αρχή. Μόλις συλλαμβάνεται είναι περιορισμένο το κακόμοιρο στην κοιλιά της μητέρας· μένει εκεί εννιά μήνες… μόλις αρχίζει να μεγαλώνη του βάζουν κάγκελα κ.λ.π… Όλα αυτά είναι απαραίτητα για να μεγαλώση. Φαίνονται ότι του στερούν την ελευθερία, αλλά δίχως αυτά τα προστατευτικά μέτρα το παιδί θα πέθαινε από την πρώτη στιγμή.
    - Γέροντας Παΐσιος
  • Αρέσει σε %d bloggers: