Γάμος και Οικογένεια: Δύο ομόκεντροι κύκλοι της ζωής σε κρίση

– Η κρίση στην οικογένεια & το γάμο ξεκινά από την θεοποίηση της επιστήμης και της λογικής και την αλλοτρίωση (ανέσεις, συμφέρον, το εγώ)
– Ο παιδευτικός ρόλος (=το παράδειγμα των γονέων) της οικογένειας για τα παιδιά
– Επιπτώσεις της υπερβολικής αυστηρότητας και ελευθερίας στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών
– Η ιερότητα της ερωτικής έλξης
– Η μεγάλη σημασία του κοινού τραπεζιού στην οικογένεια
– Πολύ σημαντικό: Οι γονείς να ζητούν συγνώμη από τα παιδιά τους για τα λάθη τους
– Κύριος σκοπός του γάμου είναι η ένωση του ανθρώπου με το Θεό διά της συζυγικής αγάπης
– Η καλύτερη εικόνα της Αγίας Τριάδας είναι το κοινό οικογενειακό τραπέζι
– Η θυσιαστική αγάπη ως αποτέλεσμα ταπείνωσης και θείας χάριτος, η συγχώρηση, επιείκεια (και όχι η τεκνογονία) είναι το σημαντικότερο στο γάμο, είναι το θεμέλιο της οικογένειας που τη μετατρέπει σε κατ’ οίκον Εκκλησία
– Ο γάμος δεν είναι μόνο μια ιερολογία για ευλογία, είναι μυστήριο που μεταμορφώνει την ανθρώπινη σχέση, η βασιλεία του Θεού από τη γη
– Ζητούμενο στο γάμο είναι η βίωση της χαράς του Χριστού
– Η άρρητος συνάφεια της συνένωσης δύο ανθρώπων
– Ο γάμος (μπορεί/πρέπει να) είναι σχολείο αγιότητας, βαθμιαία πορεία προς την αγιότητα με τον Χριστό στο κέντρο
– Το καλύτερο μνημόσυνο των γονέων είναι η ζωή των παιδιών
– Αληθινή φιλοσοφία του γάμου είναι το ουσιαστικό μοίρασμα του πόνου
– Συνοικέσιο ή κεραυνοβόλος έρωτας; Ποια πρακτική οδηγεί σε ευτυχέστερους γάμους;

Ομιλία Καθηγητού Παιδαγωγικών Παν. Αθηνών κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΡΟΥΣΤΑΛΑΚΗ στην Χριστιανική Στέγη Πατρών (Φεβρουάριος 2013).

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Γάμος και Οικογένεια: Δύο ομόκεντροι κύκλοι της ζωής σε κρίση”

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Αντίθετα, όσο πιο σκληρόκαρδος είναι ο άνθρωπος, τόσο πιο βαθιά θα είναι η πτώση του. Ένα αυγό σπάει και από ύψος 30 πόντων. Όμως ένας βράχος πρέπει να ανέβει πολύ υψηλά και να πέσει για να συντριβεί. Ο άνθρωπος που έχει πολύ σκληρή καρδιά, θα επιτρέψει ο Θεός να πετύχει κάποια πράγματα, να ανέβει ψηλά και κατόπιν να πέσει βαρύγδουπα για να συντριβεί, να μαλακώσει, να σπάσει. Όμως ο μαλακός άνθρωπος, ο ευαίσθητος, ο πονόψυχος μπορεί να μην έχει μεγάλες κοσμικές επιτυχίες, να βρίσκει όλο εμπόδια• αυτό όμως τον προστατεύει από μεγάλες πτώσεις, τις οποίες η ευαίσθητη καρδιά του δεν θα αντέξει.
    Να λοιπόν, που τα εμπόδια στη ζωή μας είναι η προστασία μας και όχι η κατάρα μας και η δοκιμασία μας. Έτσι όταν ο Θεός θέλει να μας γλιτώσει από εγωιστικά στραπατσαρίσματα, βάζει εμπόδια στα σχέδιά μας. Δηλαδή, το εμπόδιο είναι η προστασία από εγωιστικές πτώσεις. Γι’ αυτό ο λαός λέει: «κάθε εμπόδιο για καλό» και κατ’ αναλογία «κάθε άνεση για κακό»!! Λέγουν οι Πατέρες «ουδείς εισήλθε μετ’ ανέσεως στον παράδεισο». Ως εκ τούτου πριν από κάθε πτώση, προηγείται εγωική άνεση, και πριν από κάτι όμορφο, συντριβή και ταπείνωση.
    - Γέροντας Πορφύριος
  • Αρέσει σε %d bloggers: