Σιωπή

taxidi-skepshs

Αγκαλιαζω την ηρεμια.
Απο το μπαλκονι ο ωκεανος.
Σιγαλια. Εκκωφαντικη.
Το νερο αμυδρα στο βαθος.
Απουσια παρουσια. Καλοκαιρακι, τζιτζικιων εποχη, εδω στον Νοτο.
Ο ουρανος ατελειωτος μετραει φεγγαριων επιστροφες.
Μακρια απο την αμμο περπαταω στα κυματα, αφηνοντας πισω ενα ποτηρι κρασι.

Χρήστος Νιάρος

Πηγή: Τρελογιάννης

Εικόνα: Γεώργιος Κόρδης

2 σκέψεις σχετικά με το “Σιωπή

  • Ιούνιος 21, 2016, 11:18 πμ
    Permalink

    2. Βύρων Λεοντάρης,
    «Η σιωπή που ακολουθεί»

    Όχι μόνο τ` αθώα παράπονα,
    που αναποδογυρίζουνε
    με μια κλοτσιά στο στήθος,
    όχι μόνο οι φωνές,
    που τις ξαπλώνουν στις πλατείες,
    όχι μόνο οι ανύποπτοι ενθουσιασμοί.
    Πιο δυνατή είναι, πιότερο βαραίνει
    η σιωπή που ακολουθεί,
    η σιωπή των πεισμωμένων δρόμων,
    των κλειστών παραθυριών,
    η σιωπή των παιδιών
    μπροστά στον πρώτο σκοτωμένο,
    η σιωπή μπροστά στην ξαφνική ατιμία,
    η σιωπή του δάσους,
    η σιωπή του αλόγου δίπλα στο ποτάμι,
    η σιωπή ανάμεσα σε δυό στόματα,
    που δεν μπορούν να φιληθούν,
    κι εκείνη η “ενός λεπτού σιγή”,
    που παρατείνεται και γιγαντώνεται
    μες στις καρδιές, μες στους αιώνες,
    η σιωπή που αποφασίζει
    τι είναι να μείνει, τι είναι να χαθεί.
    (Βύρων Λεοντάρης, Ψυχοστασία, εκδ. ύψιλον/βιβλία)

    Σχολιάστε
  • Ιούνιος 22, 2016, 9:07 πμ
    Permalink

    Τον Θεό δεν μπορεί να τον δει κανείς, αλλά έχει του δικούς του ανθρώπους και λέει: Να, κύριοι, ορίστε… Δέστε αυτούς, για να καταλάβετε τον Θεό. «Θα σας πω» Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ι.Ησυχαστήριο ΜεταμορφώσεωςΜήλεσι 2015.

    Σχολιάστε

Απάντηση σε Βασίλειος Ν. Κατζικάς Ακύρωση απάντησης

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Ο θάνατος είναι η λυδία λίθος της στάσης μας απέναντι στη ζωή. Οι άνθρωποι που φοβούνται τον θάνατο, φοβούνται και τη ζωή. Είναι αδύνατο να μη φοβάσαι τη ζωή, με όλη την περιπλοκότητα και τους κινδύνους που περικλείει, αν φοβάσαι τον θάνατο...
    Αν φοβόμαστε το θάνατο δεν θα είμαστε ποτέ έτοιμοι ν’ αναλάβουμε να διακινδυνεύσουμε. Μόνο αν αντιμετωπίσουμε τον θάνατο, αν τον νιώσουμε και προσδιορίσουμε τη θέση του και τη θέση μας σε σχέση μ’ αυτόν, θα μπορέσουμε να ζήσουμε μ’ έναν άφοβο τρόπο και με την πληρότητα των δυνατοτήτων μας.
    - Μητροπολίτης Αντώνιος Μπλουμ του Σουρόζ
  • Αρέσει σε %d bloggers: