ποίημα

Μωρό μου κοιμήσου ο ύπνος λυτρώνει μικρή μου καρδούλα δεν είσαι πια μόνη Είμαι κοντά σου σε νανουρίζω Τα όνειρα

Η μπαλάντα της Μαρίας Πολυδούρη Στο γραφείο σου εκεί στην επαρχία Όλα τα’ άφησες και μείναν όπως χθες Στο συρτάρι

Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη· κάθε σπαθί, κάθε

Αγαπημένε, αν τη ζωή τη δώσω πίσω, ‘πε μου, τι θα ωφελήση, αφού δε θα σε βρω; Δε λογαριάζω τη

ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ Μουσική: Νότης Μαυρουδής Στίχοι: Μαρία Πολυδούρη Φωνή: Σοφία Βόσσου Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι. Κοντά σου

Ποίηση: Μαρία Πολυδούρη Μουσική: Μιχάλης Ανδρονίκου Ερμηνεία: Σίσσυ Κασσάνδρα Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες στα περασμένα χρόνια και σε

Οι δύο Μητέρες Με αργό το βήμα η Παναγιά, με αμέτρητο τον πόνο την νύχτα από τον Γολγοθά κατέβαινε με

Μια ζωή ενώπιον Σου προσέρχομαι, Κύριε. «Γη και σποδός» Εντός σώματος και εκτός σώματος, κατάστικτος. Τα χέρια μου πάντα δεητικά

Οι Πατέρες λένε πως η Εκκλησία είναι ένα μεγάλο Νοσοκομείο που εφημερεύει σε εικοσιτετράωρη βάση, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.

Αη Δημήτρη μου εσύ που ανθίζεις μεσ’ τα κρύα τη μυρωδιά σου την βουβή τα κρίνα έχουνε κλέψει Έλα να