Γονιός για πάντα

    Έχω ακούσει πολλά όνειρα:  “Να γεννήσω, να λευτερωθώ, να ησυχάσω”,  ή αργότερα: “Να ξεπεταχτούν τα παιδιά, να ησυχάσω” , πιο

Περισσότερα

Αφιέρωμα στην Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη

Αφιέρωμα της Ενορίας Ευαγγελιστρίας Πειραιώς στην Γαλάτεια Μίλησαν για την Γαλάτεια Το Ζωντανό Ιστολόγιο αγαπά ιδιαίτερα την κυρία Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη,

Περισσότερα

Μάθε να αγαπάς (σωστά)

Ήταν ένα τραγουδάκι που το τραγουδούσα στα παιδιά μου. Όλα το αγάπησαν πολύ. Θυμάμαι μάλιστα ένα μου παιδί που με

Περισσότερα

Οι συμβουλές προς το παιδί και το «Εγώ»

Δεν ήταν η πρώτη φορά που μου τύχαινε. Κι όμως δεν κατάφερα να το συνηθίσω. Έτσι και τώρα. Εκνευρίστηκα λοιπόν.

Περισσότερα

Οι συμβουλές προς το παιδί και το "Εγώ"

Δεν ήταν η πρώτη φορά που μου τύχαινε. Κι όμως δεν κατάφερα να το συνηθίσω. Έτσι και τώρα. Εκνευρίστηκα λοιπόν.

Περισσότερα

Μήπως είμαστε ειδωλολάτρες;

Η ειδωλολατρεία στη συνείδηση των περισσοτέρων μας αποτελεί ένα ξεπερασμένο στοιχείο του παρελθόντος. Είναι όμως έτσι και στην καθημερινότητά μας;

Περισσότερα

Το αυτιστικό παιδί, η δασκάλα και η Ανάσταση του Χριστού

Ο Αλέξανδρος, ένα αυτιστικό παιδί, χάρις στην άξια δασκάλα του, διδάσκει με τη ζωή του για την Ανάσταση.   Ακούστε

Περισσότερα

Επάγγελμα Γονιός

Ομιλία Γαλάτειας Γρηγοριάδη-Σουρέλη με τίτλο «Επάγγελμα Γονιός«, της συγγραφέως παιδικών βιβλίων Γαλάτειας Γρηγοριάδου-Σουρέλη με καίριες επισημάνσεις και συμβουλές για την

Περισσότερα

Πόσα λέει η ελιά, πόσα ακούει ο λαγός…

Ήταν μια ελιά γέρικη μα γιομάτη καρπούς. Αφουγκραζόταν τον αγέρα κι έλεγε παραμύθια και όσα της μηνούσε ο αγέρας ο

Περισσότερα
  • Κέρασμα

    Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
    Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
    Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
    Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
    Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
    - Τοκβίλ