Ποιος είναι ο Αληθινός Επαναστάτης: Τσε και Χριστός

Παιγνιώδες σκίτσο το οποίο «απαντά» στον Τσε ότι το αίτημά του για δικαιοσύνη είναι όμορφο, αλλά η απάντηση βρίσκεται στην αγάπη του Χριστού.

Περισσότερα

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι εβδομάδα μεγάλων αποφάσεων

Την εβδομάδα αυτή δεν την προσεγγίζεις συναισθηματικά, αλλά με την καρδιά τη ζεις. Αν έχεις φιλότιμο, τότε η καρδιά σου θα σε βοηθήσει. Πρέπει να πάρεις αποφάσεις για τη σχέση σου με το Χριστό.

Περισσότερα

Μεγάλη Παρασκευή: Οι 7 λόγοι του Σταυρού

Του μακαριστού π. Νικολάου Φαναριώτη Νυν εδοξάσθη ο υιός του Ανθρώπου και ο Θεός εδοξάσθη εν αυτώ.Ιωάννη Ι.Γ. 31 Από

Περισσότερα

Πως πρέπει να αντιδρά ένας χριστιανός στη «βλαφημία»;

Η εξαιρετική απάντηση του Μητροπολίτου Αργολίδος για το «πάρτι βλασφημίας» δίνει ξεκάθαρες κατευθυντήριες γραμμές για εφαρμογή σε πολλές άλλες περιπτώσεις.

Περισσότερα

Οἱ δοκιμασίες στή ζωή μποροῦν νά γίνουν σκαλοπάτια προς τον οὐρανό

Το πρόβλημά σου, η δοκιμασία που σήμερα έχεις στην ζωή σου ας γίνει σκαλοπάτι προς τον ουρανό. Πώς θα γίνει

Περισσότερα

Ποιος είναι ο δικός μας λόγος ύπαρξης;

Τι είναι πιο μεγάλο και σπουδαίο απ’ όλα;Η αγάπη. Διότι αυτή είναι ο λόγος ύπαρξής μας. Από αγάπη δημιουργηθήκαμε και στην αγάπη

Περισσότερα

Μην κλαις για τον Χριστό, κλάψε για σένα και μένα

Μην κλαις για τον Χριστό. Αυτός είναι Άρχοντας, Αθάνατος, Υπέροχος, Αιώνιος, Ανεξίκακος, Αληθινός, Αγαπών. Καθώς Τον βλέπεις να ανεβαίνει τον

Περισσότερα

Πιστεύεις στον Χριστό (αλλά όχι) και στην Εκκλησία;

π. Χαράλαμπου Παπαδόπουλου Είναι το λιγότερο αφελές, να λες ότι πιστεύω στον Χριστό ή σε αυτά που είπε ο Χριστός

Περισσότερα
  • Κέρασμα

    Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
    Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
    Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
    Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
    Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
    - Τοκβίλ