Ουράνιο Προσκύνημα

bouno-ouranos

Ευχαριστώ το Θεό,
που όταν φτάνω στο γκρεμό,
μου δίνει μια σπρωξιά πιο δυνατή,
όχι να πέσω,
μα να πετάξω.

Με τρομάζει το χτύπημα
– ενώ θα περίμενα χάδι-
μα με σώζει η εκτόξευση
στο άπειρο της αγάπης Του.
Στην αρχή ζαλίζει,
μα μετά φωτίζει.
Αρχικά φωνάζω διαμαρτυρόμενος,
μα αργότερα προσκυνώ
σωζόμενος.
Και δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση
απ’ την προσκύνηση
ενώ πετάς ψηλά,
και δεν βρίσκεις χώμα ν’ ακουμπήσεις,
μα μόνο αέρα δόξας,
φως ανάστασης,
κενό Παρουσίας.

Ζαλίζομαι που το ξαναθυμάμαι.

π. Ανδρέας Κονάνος

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ουράνιο Προσκύνημα

  • Ιανουάριος 26, 2015, 9:22 πμ
    Permalink

    Υπέροχος π. Αντρέας, από έναν Άπειρα Υπέροχο Θεό!!

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Η απόσταση ανάμεσα στον εαυτό μας και στον πλησίον μας αρχίζει τη στιγμή που διεκδικούμε τα δικαιώματά μας.
    Αυτή η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας δείχνει ανασφάλεια και έλλειψη πληρότητας. Είναι επίσης το μέτρο της αγάπης που μας λείπει. Γιατί αγάπη είναι να ξεχνάς τον εαυτό σου και να δέχεσαι τους άλλους. Αποκαλύπτει την έλλειψη πίστης στη ζωτικότητα της ύπαρξής μας και την ανικανότητά μας να δίνουμε πίστη στην αγάπη των άλλων.
    - Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Μπλουμ
  • Αρέσει σε %d bloggers: