Ουράνιο Προσκύνημα

bouno-ouranos

Ευχαριστώ το Θεό,
που όταν φτάνω στο γκρεμό,
μου δίνει μια σπρωξιά πιο δυνατή,
όχι να πέσω,
μα να πετάξω.

Με τρομάζει το χτύπημα
– ενώ θα περίμενα χάδι-
μα με σώζει η εκτόξευση
στο άπειρο της αγάπης Του.
Στην αρχή ζαλίζει,
μα μετά φωτίζει.
Αρχικά φωνάζω διαμαρτυρόμενος,
μα αργότερα προσκυνώ
σωζόμενος.
Και δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση
απ’ την προσκύνηση
ενώ πετάς ψηλά,
και δεν βρίσκεις χώμα ν’ ακουμπήσεις,
μα μόνο αέρα δόξας,
φως ανάστασης,
κενό Παρουσίας.

Ζαλίζομαι που το ξαναθυμάμαι.

π. Ανδρέας Κονάνος

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ουράνιο Προσκύνημα

  • Ιανουάριος 26, 2015, 9:22 πμ
    Permalink

    Υπέροχος π. Αντρέας, από έναν Άπειρα Υπέροχο Θεό!!

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Όταν ο άνθρωπος δεν πιστεύη στην άλλη ζωή, ζητάει να γνωρίση τον κόσμο, να χαρή σ' αυτήν την ζωή εκείνο, το άλλο..., και τελικά τι βγαίνει; Έχει συνέχεια μέσα του ένα κενό. Ενώ, άμα πιστέψη στον Θεό, γνωρίζει τον Θεό, τον γνωρίζει ο Θεός και τότε νιώθει μέσα του γεμάτος.
    - Γέροντας Παΐσιος
  • Αρέσει σε %d bloggers: